#550 Τριζόνι, ο τολμηρός θερινός επισκέπτης

Τις προάλλες ενημέρωνα το άρθρο που έλεγε για τον τηλεχειρισμό ζώων και πραγματικά δεν ξέρω αν το τριζόνι που ήρθε στο δωμάτιό μου εχθές ήταν λόγω τηλεπάθειας ή κάποιος κατάσκοπος αναρριχητής πολυκατοικιών το έφερε! Λίγο πριν πάμε στο συμβάν το οποίο θα σας εξιστορήσω λεπτομερώς, ας δούμε τι είναι αυτό το ιδιαίτερα ενδιαφέρον έντομο. Η ονομασία τριζόνι λοιπόν είναι ηχομιμητική λέξη, που βγαίνει από το τρίψιμο των φτερών του, που ακούγεται δυνατά και μας μοιάζει με τρίξιμο. Ωστόσο μόνο το αρσενικό βγάζει ήχο και είναι συνήθως για ζευγάρωμα, πρόκληση σε μονομαχία ή απλά ως αντίδραση στο περιβάλλον. Το ελληνικό τριζόνι είναι ένα αγροδίαιτο και οικοδίαιτο είδος, του συνήθως τροπικού γρύλλου. Έχει μεγάλα άκρα, πηδάει μακριά και γενικά μοιάζει με μικρή ακρίδα. Υπάρχει σε διάφορα χρώματα, αλλά εμένα μου φαίνεται βάση εμπειρίας ότι το σταχτοπράσινο είναι το πιο συνηθισμένο. Είναι ιδιαίτερα κινητικό και ίσως κοινωνικό, σε σημείο που κάποιοι το χρησιμοποιούν για κατοικίδιο αλλά σε κλουβιά βέβαια. Και τώρα πάμε στην χθεσινή του επίσκεψη στο δωμάτιό μου. Είναι ιδιαίτερα τολμηρό μπορώ να πω, καθώς με το που εμφανίστηκε στην μπαλκονόπορτα άρχισε να "φωνάζει" κλιμακωτά και επίμονα. Ήταν τόσο τσιριχτά, έντονα και δυνατά επίσης, που νόμιζα ότι ακουγόταν από ηχείο. Αρχικά δεν του έδωσα σημασία, όμως μετά ένιωσα κάτι να περπατάει στο γόνατό μου και ήταν αυτό! Όσες φορές και να το έδιωξα, γυρνούσε πίσω. Μάλιστα δεν τρόμαζε ούτε από τον φακό του τάμπλετ και καθόταν στο πόδι μου σαν να περίμενε να φωτογραφηθεί! Αργότερα έκανε μέχρι και θόρυβο για να του ανοίξω την πόρτα του δωματίου, για να εξερευνήσει και το υπόλοιπο σπίτι! Βέβαια εγώ δε μπορούσα να συγκεντρωθώ στο τάμπλετ, ούτε να κοιμηθώ με αυτό το -αν και συμπαθητικό- εντελώς ενοχλητικό έντομο. Οπότε πήρα το σακίδιό μου, δεν έψαξα και πολύ να βρω το τριζόνι καθώς με περίμενε στο κρεβάτι, το έβαλα μέσα και προσπάθησα να το ελευθερώσω στον εξώστη. Δεν έλεγε με τίποτα να βγει από μέσα, είχε γραπωθεί για τα καλά στον πάτο της τσάντας! Τελικά κατάφερα και το έβγαλα με συνεχή, απαλά τινάγματα. Αυτό χωρίς καμμία θέληση απομακρύνθηκε και έκλεισα την πόρτα πίσω του. Το επόμενο πρωινό μπορούσα ακόμα να το ακούσω απ' έξω. Ήταν μια ευχάριστη θερινή επίσκεψη, που... ευτυχώς τελείωσε.