#647 Υπογράφοντας με σταυρό

Πιθανώς να έχετε ακούσει την έκφραση "αυτός υπογράφει με σταυρό". Στη σύγχρονη εποχή χρησιμοποιείται για να δηλώσει πως κάποιος είναι αμόρφωτος από επιλογή του ή φέρεται ως τέτοιος. Ωστόσο λίγους αιώνες πριν, η ίδια φράση σήμαινε πως κάποιος ήταν πραγματικά αναλφάβητος, κάτι που ήταν κοινό λόγω κακού βιωτικού επιπέδου. Έτσι έβαζε έναν σταυρό ως υπογραφή, επειδή δεν ήξερε καθόλου γράμματα. Πριν να σας δείξω πώς μπορεί να γίνει η πλήρης αντιστροφή του νοήματος της εν λόγω πρότασης, ας την δούμε λίγο τμηματικά. Για την ακρίβεια να εστιάσουμε στον πυρήνα της, που είναι η λέξη "υπογραφή", και να συζητήσουμε για την ετυμολογία της. Η λέξη υπογραφή λοιπόν, η ύπο (κάτω από κάτι) γραφή, είναι αρχαιοελληνική. Και όχι μόνο αυτή, αλλά και η ιδιότητά της. Ήταν στην Ελλάδα που σταδιακά άρχισε να χρησιμοποιείται περίπου όπως σήμερα, ενώ στις άλλες χώρες χρησιμοποιούσαν ακόμα σφραγίδες με κεριά. Βέβαια αρχικά η υπογραφή είχε την σημασία ενός προσχεδίου, ενός κατηγορητηρίου, μιας υποσημείωσης ή έδειχνε τον κάτοχο κάποιου καλλιτεχνικού έργου. Πηγαίνοντας όμως προς τα ελληνιστικά χρόνια και περνώντας τα, βλέπουμε πια να χρησιμοποιείται σε πιο επίσημη μορφή. Όπως για επικύρωση κρατικών εγγράφων και εμπορικών συμφωνιών. Αρκετά αργότερα, μετά τον μεσαίωνα, καθιερώθηκε επίσημα ως έννομη μέθοδος επιβεβαίωσης στην Ευρώπη, που οδηγεί και στην ταυτοποίηση του υπογράφοντα. Πλέον όμως οι υπογραφές με σκέτο σταυρό δεν γίνονται δεκτές. Αν γινόντουσαν ποτέ δηλαδή, χωρίς συνυπογραφή άλλου. Εντούτοις, προσωπική μου άποψη είναι ότι η υπογραφή με σταυρό δεν δείχνει προχειρότητα και αγραμματοσύνη, αλλά τελειότητα και αριστεία! Γιατί σήμερα, η κατάσταση είναι η εξής. Πάει ο καθένας και βάζει δυο γράμματα, που ενώνονται με μια ακανόνιστη γραμμή. Αυτή υποτίθεται πως ολοκληρώνει τις λέξεις του ονοματεπώνυμου εν συντομία, αφήνοντας ένα αποτελειωτικό σφραγιστικό σημάδι στην κατάληξή της. Ένα απότομο τράβηγμα. Από αυτό το άθλιο τυχαιογράφημα, τη μουτζούρα που λένε, δεν θα ήταν προτιμότερο να υπήρχαν δυο γράμματα, τα οποία να βρίσκονται μέσα στο σταυρό ας πούμε; Ωραία και τακτοποιημένα. Αυτό το είχα σκεφτεί κανα δύο χρόνια πριν, να το κάνω προσωπική υπογραφή μου. Δηλαδή να βάζω ένα σταυρό (+) και πάνω αριστερά το Α (Αθηναϊστικό επίθετο, Αθηνάς, με βάση την Πεντάσταυρη) και κάτω αριστερά το Ν (Χριστιανιστικό, Νικόλαος). Έτσι βέβαια η δεξιά πλευρά θα έμενε κενή. Όμως έχω σκεφτεί κάτι ρομαντικό γι αυτή την περίπτωση. Ας πούμε αν αποκτήσω ομοϊδεάτισσα σχέση, αυτή μπορεί να υπογράφει πάντα στα δεξιά του σταυρού της, με τον ίδιο τρόπο. Εμένα δε μου αρέσει η ιδέα του γάμου και δε θέλω να παραβώ τον όρκο αγαμίας της Θεάς Αθηνάς. Όμως με νέες ταυτότητες κοινού επιθέτου και υπογραφή όπως η προηγούμενη που περιέγραψα, γίνεται κάτι εναλλακτικό που πιστεύω πως η ίδια η Θεά θα ενέκρινε. Δεν είναι γάμος, είναι συμμαχία. Όπως η υπογραφή με τον σταυρό δεν γίνεται με το χέρι, αλλά με την ψυχή.

#646 Οι χαμένες αφιερώσεις

Οι αφιερώσεις, δηλαδή να προσφέρεις προσοχή, χρόνο, "ιδρώτα" ή ακόμη και μέρος των χρημάτων σου τιμώντας κάποιο άτομο, είναι σίγουρα κάτι το κολακευτικό. Και μπορεί να γίνει αναταποδοτικό επίσης. Οι διάσημοι ας πούμε μοιράζουν αυτόγραφα στους θαυμαστές και αυτοί με τη σειρά τους συνεχίζουν να τους υποστηρίζουν και να τους δίνουν προτεραιότητα στη ζωή τους. Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις όπου κάποια δώρα δεν βρίσκουν ποτέ τον προορισμό τους. Για παράδειγμα στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού "Bitch came back" (Η σκυλίτσα γύρισε πίσω) των Theory Of A Deadman. Εκεί βλέπουμε μια θαυμάστρια του τραγουδιστή να του πηγαίνει δώρα και οι σωματοφύλακες-θυρωροί να τα πετάνε απευθείας στα σκουπίδια. Αυτή βέβαια εκνευρίστηκε και στο τέλος πήρε τυφλή εκδίκηση, βλάπτοντας μέχρι και το ίδιο της το είδωλο. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι το να πετάς αφιερώσεις και δώρα που προορίζονται για άλλους, δεν είναι καλή ιδέα. Εν τέλει φέρνει κακή τύχη σε όλους! Κάπως έτσι και στο Χ, βλέπω τον τελευταίο καιρό να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται προσωπικές αφιερώσεις που αφορούν εμένα. Αυτή η ύποπτη δραστηριότητα ξεκίνησε λίγες εβδομάδες πριν, με τη Mia Goth (Mia_Goth2004). Ήταν τότε που -πιθανολογώ- πως είχε διαβάσει την μικροεφαρμογή μου "Καρδιά άνω κάτω" ως "Ανάποδη Καρδιά", λόγω κακής μετάφρασης. Ή τέλος πάντων εμπνεύστηκε από τις υποδείξεις για πάνω-κάτω, καθώς δε θυμάμαι ακριβώς πότε το ονόμασα έτσι το πρόγραμμα. Πήρε λοιπόν στηθόδεσμο κολύμβησης που είχε δύο ανάποδες καρδιές και το έβγαλε φωτογραφία και βίντεο. Όταν είπα στην ΤΝ του ιστολογίου μας (και ενώ συνομιλούσα με το πνεύμα της Αθηνάς), πως η Μία μου κάνει αφιερώσεις και μετά περιμένει να την πληρώσω για να δω όλο το βίντεο, οι εν λόγω διαφημιστικές αναρτήσεις της εξαφανίστηκαν για λίγο! Ελάχιστο καιρό αργότερα, κάτι παρόμοιο έγινε και με την DestinationKat. Είχε πάρει την εφαρμογή του "Καρδιακού υπνωτισμού" και την είχε μετατρέψει σε βίντεο, με επίκεντρο το... επίμαχο σημείο του σώματός της. Έτσι προσπαθούσε να υπνωτίσει τον θεατή με τις γνωστές δύο καρδιές αριστερά και δεξιά, τα λόγια της (αντί της μελωδίας μας) και το βλέμμα της (που συνδυαζόταν οπτικά με το "απαγορευμένο")! Μετά από λίγες ώρες εξαφανίστηκε μόνιμα η ανάρτηση, χωρίς να ξέρω αν το απέκρυψε το Χ ή το έσβησε η ίδια! Τρίτο και τελευταίο συμβάν, το χθεσινό. Αυτή τη φορά με την χρήστρια HauntedAI. Κάποιες μέρες τώρα έβλεπα για τις μυθολογικές τερατομαχίες του YU GI OH και είπε να φτιάξει κάτι σχετικό όπως φαίνεται. Ανέβασε ένα βίντεο λοιπόν, με ένα εντομοειδές τέρας που έβγαζε φωτιά από το στόμα, την οποία παρήγαγε εμφανώς στους πνεύμονες ή στην κοιλιά. Αυτό φάνηκε να είχε πρόθεση να επιτεθεί σε ομάδα ανθρώπων, που βρίσκονταν στην απέναντι γωνία μαζεμένοι και τρομοκρατημένοι. Δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσει η επίθεση, ο εικονολήπτης αναφώνησε "Ιησού Χριστέ", πράγμα που αρχικά νόμιζα πως το έλεγε το τέρας, χαχ. Σήμερα το πρωί και αυτή η ανάρτηση ήταν εξαφανισμένη! Στη θέση της βρήκα μια νέα, όπου είχαν βάλει σε παιδική έκδοση (με στολή λύκου) σκηνικό τρόμου με κυνηγητό σε δάσος, όπου δεν φαινόταν τίποτα, καθώς και η παραμικρή κίνηση αυτοάμυνας ήταν θολωμένη. Το HauntedAI ως δικαιολογία για τα προηγούμενα, δήλωσε και πάλι πως δεν τον βάζουν σε κάποια βραβεία πρωτοτυπίας, αν δεν είναι αρκετά "χαριτωμένες" οι δημιουργίες του. Και καλά τώρα, για τί αυθεντικότητα μιλάμε. Στην ουσία την ζωή μου αντιγράφει με κάποιες δικές του επιπλέον προσθήκες. Πάντως δε ξέρω, ίσως να τους πείραξε και η αναφορά του ονόματος του Χριστού και το έσβησαν το πρώτο βίντεο! Αυτά συμβαίνουν λοιπόν με τις χαμένες αφιερώσεις, ακόμα και στο Χ. Πάλι καλά που δεν έχω συγκρότημα όπως στο βίντεο των TOAD, γιατί μπορεί να κατέληγα Deadman (Νεκρός) από τους δημιουργούς. Χαχαχ.

#645 Η πολυσημία του λόγου

Μετά την "παράνοια", να ακόμα μία ελληνική λέξη που χρησιμοποιείται αυτούσια στην αγγλική γλώσσα. Λέω για την "πολυσημία", που μεταφράζεται ως "polysemi". Γιατί έπειτα από τον μαντικό πυθικό λόγο που μπορούσε να εννοεί δύο αντίθετα πράγματα, έχουμε και την σύγχρονη ασυνεννοησία που μας δίνει σαν έθνος τον "τίτλο" στην κατηγορία. Λένε οι ξένοι "It's all greek to me", δηλαδή "όλα μου φαίνονται ελληνικά", ήτοι δυσνόητα. Αν και αυτό λέχθηκε πρώτα για τις επιγραφές μας που δεν ξέραν να τις διαβάζουν, πλέον αποκτά και την έννοια ότι μιλάμε ακαταλαβίστικα ακόμα και μεταξύ μας. Να πω τον ορισμό της πολυσημίας πρώτα όμως, πριν σας δώσω περισσότερα παραδείγματα χρήσης της. Είναι εύκολος. Βγαίνει από το "πολύ" και το "σήμα", που εννοεί την πολλαπλή σημασία. Και τώρα ας πάμε σε μία πολύ ενδιαφέρουσα εφαρμογή της. Πηγαίνουμε στον στρατό για την θητεία μας και εκεί τις τελευταίες ημέρες ορκιζόμαστε σε σημαία και θρησκεία. Βέβαια το κάνουμε με το όπλο στο χέρι, οπότε τι ακριβώς ορκιζόμαστε στον ειρηνιστή Χριστό δεν ξέρω. Ότι δεν θα το χρησιμοποιήσουμε σε καιρό πολέμου ή ότι θα το χρησιμοποιήσουμε με φειδώ; χαχαχ. Πάντως λέει και άλλα πράγματα ο λόγος της ορκωμοσίας. Όπως ότι θα υπακούμε τους ανώτερους πάντα. Αλλά τι γίνεται σε περίπτωση που για εμένα οι ανώτεροι είναι πνεύματα που στοιχειώνουν τους αντίστοιχους ζωντανούς και δεν είναι οι ίδιοι οι ζωντανοί; Ακριβώς. Ορκιζόμαστε στα ίδια λόγια, αλλά πιθανώς να τα ερμηνεύουμε διαφορετικά ή και αντίθετα. Και κάπως έτσι απολυόμαστε όλοι στο τέλος, αφού δεν καταλάβαμε τίποτα. Χαχαχ. Πάντως στο εξωτερικό και ειδικά οι Αμερικανοί, δεν έχουν μείνει ανεπηρέαστοι από τον τρόπο σκέψης μας. Αφού βασίζονται στα δικά μας θεμέλια. Πάνε γράφουν τραγούδια, με στίχους τόσο καλά ζυγισμένους, που να μπορούν να σημαίνουν πάρα πολλά διαφορετικά πράγματα, ακόμα και για το ίδιο άτομο που τα ακούει ξανά και ξανά. Αφήνουν περιθώρια για ανάλαφρη μεταφορική ερμηνεία, αλλά ακόμα και κυριολεκτική, που κάποιες φορές μπορεί τέτοια δήλωση να είναι ποινικό αδίκημα. Δηλαδή πουλάνε και στους νόμιμους και στους παράνομους και όλοι θεωρούν πως τους έχουν με το μέρος τους. Ένα παράδειγμα με το οποίο θα κλείσω, είναι το Dying Song (Τραγούδι του Πεθαίνειν) των Slipknot. Εκεί γνωστοποιούν ξεκάθαρα την φιλοναζιστική τους νοοτροπία, καθώς μιλάνε για κομμουνιστική κωματώδη κατάσταση. Αλλά όταν ρώτησα το google, το είχαν δασκαλέψει να πει πως μιλούσε ο στίχος για τα κοινωνικά δίκτυα. Όπως λέμε "community", τουτέστιν κοινότητα! Δηλαδή οι καπνοί και οι εκρήξεις στο εξώφυλλο του δίσκου δεν είχαν σχέση με τον ρωσοουκρανικό πόλεμο, ήταν απλή σύμπτωση! Αλλά θα μου πείτε, και αυτό δεν φαίνεται ξεκάθαρα στην εικόνα, είναι απλά καλλιτεχνική ασάφεια! Αυτά είχα να πω, απλά καθίστε και σκεφτείτε μια λέξη πόσα νοήματα μπορεί να έχει. Ανάλογα πάντα με την αρχική της σημασία, την προσαρμοστικότητά της ως αντικατάστατη άλλης, το ποιός τη λέει, πώς τη λέει και ποιά είναι η παρούσα κατάσταση ας πούμε.

#644 Απογορευμένες μνήμες (Yu-Gi-Oh!)

Σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία, οι νεκροί έπρεπε να πίνουν από το νερό της λήθης για να ξεχάσουν, ώστε να γίνονται καινούριες ψυχές. Μακριά από τα λάθη ή τα σωστά του παρελθόντος. Δηλαδή να κόβονται όλες οι συνδέσεις, που προφανώς θα δημιουργούσαν πρόβλημα, λόγω ανεπαρκούς συνείδησης και στρεβλής αντίληψης των πραγμάτων. Όμως όσοι ήταν μύστες, ήτοι πίστευαν στη θρησκεία, έπρεπε να πίνουν από το νερό της μνημοσύνης. Αυτό για να διατηρήσουν τις αναμνήσεις τους, να αποκτήσουν νέα γνώση και να μείνουν αθάνατοι. Δηλαδή κατα κάποιο τρόπο ήταν απαγορευμένη η μόνιμη μνήμη για τους κοινούς θνητούς. Και αυτό είναι το κατάλληλο σημείο για να σας δείξω τι μπορεί να συμβεί, αν διατηρηθούν κρίσιμες γνώσεις και περάσουν στα λάθος άτομα. Θα σας πω λοιπόν για το βιντεοπαιχνίδι Yu-Gi-Oh! Forbidden Memories (Γιου Γκι Ο! Απαγορευμένες Μνήμες). Είναι μια επιτυχημένη μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων, που έχει σχέση με την Αιγυπτιακή μυθολογία και όχι μόνο. Στο παιχνίδι συναντάμε έναν ήρωα (Γιούγκι) ο οποίος υπάρχει με μια εμφάνιση στο παρόν, που ομοιάζει με αυτή του Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου. Όπως και τα άτομα γύρω του, που έχουν αρχαία αντίστοιχα του περίγυρου του πρώτου. Αυτό μοιάζει με μετενσάρκωση των ίδιων ανθρώπων. Όλοι αυτοί παίζουν παιχνίδια με πνεύματα τεράτων, που είναι περασμένα σε κάρτες και είναι ωστόσο ικανά να επηρεάσουν και να δημιουργήσουν καταστροφές και στον πραγματικό κόσμο. Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής μάλιστα είναι στοιχειωμένος από τον αρχαίο σκοτεινό εαυτό του, που βρήκε όταν συμπλήρωσε κομμάτι κομμάτι το αρχαίο κρεμαστάρι με την πυραμίδα της Χιλιετίας (παζλ). Η διπλή φύση του ήρωα φαίνεται να θυμίζει "Αθηναϊστή" (σκοτεινή ψυχή του Φαραώ) που περιστασιακά υπερισχύει του "Χριστιανιστή" (σύγχρονος εαυτός του), για να κερδίζει τις μάχες και να αποκτά υπερδυνάμεις. Στην πλοκή της ιστορίας του παιχνιδιού, αυτό που κάνει είναι να κερδίζει άπαντες σε μονομαχίες καρτών και να τους παίρνει τα μαγικά αντικείμενα της Χιλιετίας, τα οποία είναι διασπαρμένα σε διάφορους ανθρώπους και μέρη. Τελικά τα μετατρέπει σε κάρτες που κρατάει, όπως εγώ μετατρέπω τα πάντα σε άρθρα και εικόνες, χεχε! Μάλιστα το δικό του αντικείμενο που έχει στο λαιμό του, η ανάποδη πυραμίδα με το μάτι, φαίνεται να έχει παρθεί από έναν διαλυμένο ναό που θυμίζει τον Παρθενώνα (κατ' εμέ). Το παιχνίδι είναι γεμάτο μυστικιστικά σύμβολα πλανητών (αστρολογικά) από ελληνορωμαϊκές θεότητες, τα οποία είναι περασμένα στις κάρτες των τεράτων και τους δίνουν δυνάμεις και αδυναμίες. Πάντως δεν θα έλεγα πως το παιχνίδι μιλάει για τον Αιγύπτιο Φαραώ και πώς θα επιστρέψει (καθώς στο τέλος -καταχρηστικά- αποφασίζει την καταστροφή αντικειμένων και ναών). Πιστεύω πως μας προετοιμάζει για την επιστροφή των Ελλήνων στα εκεί μέρη, όπως είχε γίνει και στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν είχε γίνει Φαραώ ο ίδιος. Να κλείσω με μια αναφορά μου στο παιχνίδι, που θα ενισχύσει ως επιχείρημα αυτό που μόλις είπα. Υπάρχουν πέντε κάρτες στο παιχνίδι, με τα μέλη ενός αλυσοδεμένου "τέρατος", που αν τις βρεις κερδίζεις αυτόματα. Πρόκειται για τον Exodia (Μετάφραση ο Εξό[ριστος] Δίας;). Με την πρώτη ματιά στο όνομα, φαίνονται ξεκάθαρα οι ελληνικές του ρίζες. Αν και λέγεται πως η ιστορία με τα κομμένα μέλη του, έχει αντιστοιχία στον Θεό Όσιρι και στην γυναίκα του (και αδερφή του) Ίσιδα που τα ένωσε και τον ανέστησε, αφού τον είχε τεμαχίσει ο Σετ. Κάτι που θυμίζει τον διαμελισμό του υποψήφιου διάδοχου του θρόνου Ζαγρέα στην αρχαιοελληνική μυθολογία. Μάλιστα υπάρχει και μια κάρτα που λέγεται Exodia Necross (Εξόδια Νεκρός), που δεν αφήνει αμφιβολία για όσα λέω από πάνω για την ελληνικότητα του παιχνιδιού. Αυτό που κάνει η κάρτα πάντως είναι, εφόσον έχουν καταλήξει τα μέλη του Εξόντια στο νεκροταφείο, να τον επαναφέρει σταδιακά σαν ζόμπι! 

#643 Η ενοχή των πολλών, η αθωότητα του ενός

Η λέξη ενοχή δημιουργήθηκε από το αρχαιοελληνικό ρήμα "ενέχω". Αυτό αρχικά σήμαινε την ύπαρξη ή κράτηση κάποιου πράγματος ή ανθρώπου, εντός κάποιου άλλου. Βέβαια πλέον η ενοχή χρησιμοποιείται και ως δήλωση συμμετοχής ενός ατόμου σε αξιόποινη πράξη, με το σκεπτικό -μάλλον- ότι τον έχει παγιδεύσει. Επίσης χρησιμοποιούμε τον όρο "έχω ενοχές" με παρόμοιο τρόπο, όσον αφορά το νόημα. Όταν δηλαδή νιώθουμε πως κάναμε κάτι το οποίο ήταν άδικο και αυτό μας ακινητοποιεί και μας κάνει δυσφορικούς. Ο λόγος είναι προφανώς γιατί στιγμιαία μπαίνουμε στη θέση του άλλου και καταλαβαίνουμε πως είναι σα να βλάψαμε τον εαυτό μας, πράγμα ενάντια στην επιβίωσή μας και που μπορεί να γυρίσει πίσω σε εμάς. Τώρα αντίθετα από την ενοχή, αθωότητα σημαίνει έλλειψη "θωάς" ή "θωής" στα αρχαία, δηλαδή τιμωρίας και ανάγκης επιβολής της. Συνεχίζοντας με το θέμα μας, να πούμε πως είναι ξεκάθαρο ότι οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Συνήθως αυτά δημιουργούν προβλήματα στις ζωές τους και στις μεταξύ τους σχέσεις και όσο δεν τα αναγνωρίζουν, γίνονται όλο και περισσότερα. Κάποια στιγμή αν αυτό συνεχιστεί, τότε αυτά τα λάθη ρίχνουν το βιωτικό επίπεδο όλων. Τότε όλοι ψάχνουν να βρουν τον ένοχο για την συμφορά και κατα κανόνα κατηγορούν μεμονωμένα άτομα. Αφού δεν μπορούν να κατανοήσουν τις ευθύνες τους λοιπόν, τότε αναπόφευκτα κάποιο άτομο θα αδικηθεί περισσότερο από όλους και θα περιθωριοποιηθεί. Όντας μόνο του αυτό το άτομο και μη συμμετέχοντας στα κοινά, έχει πλήρη έλεγχο του εαυτού του και άρα γίνεται ο ορισμός του αθώου. Από κει και πέρα απολαμβάνει την επιβράβευσή του από το σύμπαν, που είναι η ευφορία και η ελευθερία. Και κάπως έτσι η ενοχή των πολλών, οδηγεί στην αθωότητα του ενός. Ωστόσο οι "πολλοί" δεν χάνουν ευκαιρία, νιώθοντας αδικημένοι για τις ζωές που έχουν, και στήνουν θεατρικά εναντίον του ευσυνείδητου. Είναι τέτοια η προσπάθεια που καταβάλλουν για να αποδείξουν πως είναι ένοχος σε οτιδήποτε, που τελικά επικυρώνουν εμφατικά πως ένοχη είναι η μάζα. Ίσως να τρελαίνονται κι όλας μερικές φορές, και να νιώθουν πως αυτός ο ένας τους διαφθείρει, με σκοπό να τους αποπροσανατολίσει και να τους βάλει σε αέναους κύκλους λαθών, ώστε να τους χρησιμοποιεί για πάντα. Αφού θα είναι ο μόνος με καθαρό μυαλό και καρδιά, άρα είναι ικανός για κάτι τέτοιο. Ακόμα χειρότερα, μπορεί αυτή η ομάδα ανθρώπων να νιώθει εξαναγκασμένη να κάνει αμαρτίες, διαφορετικά να τιμωρείται μεθοδικά με... θάνατο από τον "μονάρχη". Αν δεν έχει έρθει από εκείνες πρώτα! Οπότε καταλαβαίνετε πως ενός ανθρώπου που φαίνεται τόσο ένοχος στην μάζα ενώ δεν είναι, πάντα κάθε επιλογή που του προσφέρεται από αυτήν, θα μοιάζει σα να προσπαθεί να τον μπλέξει και να τον σκοτώσει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως σαν σύμβολο του Άδη ή Πλούτωνα, του υπέρτατου ηγέτη του δυστυχισμένου Κάτω Κόσμου, έχουμε δει την μορφή που μοιάζει να έχει κεφάλι το οποίο αιωρείται. Προφανώς είναι αυτό που έχει αποκοπεί από τους "πολλούς", επειδή δεν μπόρεσαν ποτέ να αντέξουν την φωνή της συνείδησης.

#642 Η στρατιωτική επανεκπαίδευση

Χθες ήταν μία από αυτές τις ημέρες, που βάζω να δω τις ειδήσεις στην αναζήτηση του Qwant και δεν πιστεύω στα μάτια μου από ό,τι διαβάζω. Δοκιμάζοντας όλα τα αποτελέσματα λοιπόν, φτάνω κάποια στιγμή και σε ένα που μιλούσε για την στρατιωτική επανεκπαίδευση στην Ελλάδα. Ξέρετε, ήταν ένα ύποπτο άρθρο, όπως τα περισσότερα πλέον. Και το λέω αυτό γιατί μοιάζει σαν να έχει "φυτευτεί" από τεχνητή νοημοσύνη, κάποιου βιντεοπαιχνιδιού βασιλικής αναμέτρησης που προσπαθεί να εφαρμοστεί στην πραγματική ζωή. Είναι τέτοια η απειλητικότητά του για όλους δηλαδή. Ζητάει παράλογα πράγματα, που επίσης θυμίζουν και παιχνίδι στρατηγικής, στο οποίο κάποιος έδωσε εντολή και εσύ πρέπει να την εφαρμόσεις άμεσα, χωρίς σκέψη. Απαιτεί ο παίκτης αναπαραγωγή, γεννιούνται νέοι κάτοικοι. Απαιτεί πόλεμο, βγαίνουν νέοι στρατιώτες! Και πάντα όλοι υπακούνε σε όλα, εκτός αν οι εχθροί τους σταματήσουν βέβαια. Αν κατάλαβα καλά λοιπόν, η καθόλου ναζιστική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (τέτοιο όνομα μας έχει βγάλει στο εξωτερικό να ξέρετε), φιλοδοξεί μετά την θητεία μας να μην μας αφήνει σε ησυχία. Κάθε 5 χρόνια να μας κουρεύει, να μας ξυρίζει και να μας τρέχει μέχρι τα 60 έτη μας. Επιθυμούν να είμαστε μια στρατιωτική χώρα, κατά το ήμισυ βέβαια, καθώς μόνο οι άνδρες θα είναι στρατιώτες. Οι γυναίκες απλά θα είναι για αναπαραγωγή, και αν χάσουμε τον πόλεμο θα τις κάνουν δώρο στους αντιπάλους. Μαζί με όσα άλλα θα έχουμε απολέσει. Πάντως δεν γράφω αυτό το άρθρο μόνο για αποκαλύψεις, κριτική, παράπονα και έμφαση σε παλιά συμπεράσματα. Να σας πω λοιπόν πληροφοριακά, ότι η στρατιωτική επανεκπαίδευση για την ώρα φαίνεται να είναι είτε εθελοντική, είτε επιλεκτική. Στη δεύτερη περίπτωση, ας πούμε για όσους έχουν θέσεις κρίσιμης σημασίας, χωρίς να ξέρω αν είναι και μέσω κλήρωσης. Στην επανεκπαίδευση ο έφεδρος οπλίτης πρόκειται να μάθει για σύγχρονα στρατιωτικά θέματα. Χρήση ιπτάμενων drones, εξομοίωση βολών, επιχειρήσεις σε κατοικημένες περιοχές, πρώτες βοήθειες και διάφορα άλλα σχετικά. Λογικά κάτι θα μαθαίνουν και για την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά όπως βλέπετε ήδη χρησιμοποιείται εναντίον μας και επίσης είναι αρκετά προβληματική. Είναι πολύ εύκολο να την πειράξουν εισβολείς, ενώ είναι και απίστευτα δαπανηρή σε πόρους. Κλείνοντας, ένα πράγμα μόνο θα πω στους κυρίους που λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Εγώ τα μαλλιά μου δεν τα κουρεύω και τα γένια μου δεν τα κόβω. Και επίσης δεν είμαι Αλέξης Τσίπρας, άλλα να λέω τη μία και άλλα την άλλη. Εγώ θα τον κρατήσω τον λόγο μου σε αντίθεση με αυτόν. Και αν γίνει πόλεμος, ξέρετε τι λένε, προηγούνται οι κυρίες.

#641 Ο κόσμος που ζούμε, υπάρχει και πώς;

Ξυπνάμε το πρωί, σηκώνουμε το σώμα μας -με όλες τις αισθήσεις του- από το κρεβάτι και ξεκινάμε κανονικά τη μέρα μας. Από κει και πέρα συνεχίζουμε με τις δραστηριότητές μας, όντας σίγουροι σχεδόν για κάθε μας κίνηση, αφού γνωρίζουμε τις αμετάβλητες ιδιότητες των πάντων γύρω μας. Λόγω της συχνότητας και της σταθερότητας της κατάστασης, δύσκολα θα πίστευε κανείς πως ό,τι ζούμε στην πραγματικότητα δεν είναι αληθινό. Τουλάχιστον όχι περισσότερο από μια ψευδαίσθηση, ένα όραμα ή ένα όνειρο. Γιατί αντικειμενικά μιλώντας, ο κόσμος μας υπάρχει και δεν υπάρχει ταυτόχρονα. Το ότι τον εγκρίνουμε υποκειμενικά και χτίζουμε σε αυτόν, είναι ο παράγοντας που τον κάνει πραγματικό για μας και εμμέσως τον κάνει υλικό. Για παράδειγμα όταν αγνοούμε κάτι, είναι σαν να μην υπάρχει και ίσως έτσι σταματήσει να υπάρχει μόνιμα από το προσεγγίσιμο περιβάλλον μας. Και σίγουρα αρκεί μονάχα η σκέψη απώθησής του για να επιταχυνθεί μια τέτοια διαδικασία. Και αντίστροφα. Συνεχίζοντας, να πούμε ότι αυτό που ζούμε αποτελεί απλά μια συχνότητα δυνατής ύπαρξης και σίγουρα δεν είναι η μοναδική. Είναι άπειροι οι ζωντανοί οργανισμοί, όπως και το ανεξερεύνητο σύμπαν γύρω μας αλλά... και μέσα μας. Όλα αυτά είμαστε σε θέση να τα γνωρίζουμε, γιατί το ανθρώπινο μυαλό είναι αρκετά σοφό, εξαιτίας των άπλετων εμπειριών του είδους μας που έχουν αφομοιωθεί γενετικά. Επιπλέον ο νους μας αντιλαμβάνεται την ευπλασία του χωροχρόνου και δυνητικά μπορεί τον επηρεάσει σε κάθε βαθμό και να σκηνοθετεί όπως θέλει τα πάντα γύρω του. Τέτοιες γνώσεις και δυνατότητες τις ξεκλειδώνει ευκολότερα μέσω των γνωστικών φιλοξενούμενων πνευμάτων, αφού είναι αθάνατα και δεν γνωρίζουν από όρια. Αυτά είναι ικανά να εντοπίζουν την ύλη, να ενώνονται με αυτή και να την χειραγωγούν, καθώς ακολουθούν τα μονοπάτια της. Χωρίς ωστόσο να μένουν ανεπηρέαστα τα ίδια. Στην ουσία, είμαστε πνευματικές μορφές ενέργειας που κάνουμε ό,τι θέλουμε. Κάποια είδη ψάχνονται και φιλοσοφούνε περισσότερο, παίρνοντας τον χρόνο τους και αναπτύσσοντας τον εαυτό τους και τις συνδέσεις τους. Ενώ άλλα διατηρούνε την απλή τους μορφή, που συνήθως δεν διαρκεί πολύ. Όπως τα έντομα δηλαδή, που κάποια επιβιώνουν μόλις μια μέρα ας πούμε. Ζούμε και είμαστε ό,τι έχουμε φτιάξει οι ίδιοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Δημιουργία όχι μόνο δική μας, αλλά και με την βοήθεια της τύχης, ή την επιρροή άλλων οντοτήτων, ανώτερων, ίσων ή κατώτερων. Δηλαδή λιγότερο πολύπλοκων, όσο πάμε προς το τέλος. Δεν υπάρχει κάποιος απόλυτος Θεός που δημιούργησε τον κόσμο που ζούμε, επειδή κατ' αρχάς όπως είπαμε και νωρίτερα, υπάρχουμε μόνο και μόνο επειδή το πιστεύουμε. Όλα είναι χτισμένα και άχτιστα. Και αυτή η διαδικασία συμβαίνει συνέχεια. Δηλαδή έχει συμβεί, συμβαίνει, θα συμβεί ή υπάρχει το απόλυτο κενό και δεν το καταλαβαίνουμε. Πάντως πέρα από την Γένεση, υπάρχουν και αρχαίες αιγυπτιακές θεωρίες πως υπήρχαν θεάνθρωποι που οι ίδιοι δημιουργούσαν ύλη από το τίποτα. Δηλαδή ίσως ακόμα και ένα απλό πνεύμα να είναι ικανό να δημιουργήσει έναν ολόκληρο πλανήτη, σαν να βρισκόμαστε μέσα σε όνειρο ή σε ένα παιχνίδι ηλεκτρονικού υπολογιστή. Έτσι έχουν τα πράγματα. Αυτές οι μακρινές πραγματικότητες αν υπήρξαν, ήταν το ίδιο αληθινές με την δική μας. Και τα αποτελέσματά τους πιθανώς να είναι ορατά μέχρι σήμερα. Απλά μάλλον δεν είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε κάτι τόσο προχωρημένο, γιατί ενδεχομένως να οδηγηθούμε στο χάος αρκετά γρήγορα. Αλλά στο τέλος και πάλι ψέμα θα είναι. Κάποια βιώσιμη ισορροπία ύπαρξης και συνύπαρξης πάντα θα συνεχίσει να "υφίσταται" κάπου στο απέραντο σύμπαν.

#640 Χ, Chatgpt, Opentalk εναντίον τυχαίας συνομιλίας

Κοινωνικό δίκτυο X. Το δήθεν πρωτότυπο, πρωτοποριακό μέσο έκφρασης, που τολμάει να πει και μια λέξη παραπάνω... Παραμύθια! Στην πραγματικότητα αυτοί που μιλάνε "έξω από τα δόντια", είναι οι ιδιοκτήτες αλλά και οι υπάλληλοί του, που προσποιούνται τους κανονικούς χρήστες. Όλα για τη χειραγώγηση του πλήθους και αν μιλήσεις στην γλώσσα τους, θα απορρίψουν τα σχόλιά σου. Πας κάνεις μια αναζήτηση, και τα πρώτα αποτελέσματα είναι ειδικά γραμμένα για σένα, με τεχνητή νοημοσύνη ή όχι, με σκοπό τον ψυχολογικό πόλεμο. Θέλουν να ξεριζώσουν τα "ζιζάνια", για να γιγαντωθούν κι άλλο τα ανθρωποφάγα φυτά της εφαρμογής. Θαρρεί κανείς να πει, πάλι καλά που έφυγε ο ιδιοκτήτης του Ίλον Μασκ, από την εταιρεία του OpenAI και η τεχνητή νοημοσύνη του Chatgpt δεν έγινε τόσο χάλια όσο το δικό του Grok. Κι όμως φαίνεται να μοιράζονται την ίδια νοοτροπία όσοι απέμειναν στην OpenAI, καθώς το Chatgpt μιλάει με τρόπο ειδικά δημιουργημένο ώστε να σε παρενοχλεί (όχι πάντα βέβαια). Όπως και το X δηλαδή. Αφήστε που πρόσφατα είχε πέσει εντελώς και μετά έκανε διακοπές μεταξύ των ερωτημάτων, τα οποία δεν απαντιόντουσαν σωστά. Βέβαια και η εφαρμογή τυχαίας συνομιλίας opentalk.club, όταν χρησιμοποιήθηκε όπως έπρεπε από εμένα, κατευθείαν μου έβγαλε προειδοποίηση πως απαγορεύεται αυστηρά ο ελεύθερος λόγος. Ή τουλάχιστον κάτι που βγάζει σε αυτό το συμπέρασμα. Ίσως και οι τρεις εφαρμογές να συνδέονται τελικά, ποιός ξέρει. Με αυτά και μ' εκείνα λοιπόν, αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω το strangerline που προσφέρει πιο ελεύθερη συνομιλία και γενικότερα απεριόριστη επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Το αποτέλεσμα ήταν οι αλγόριθμοι των προτεινόμενων βίντεο του Χ να χαλάσουν τόσο πολύ, σαν να θέλανε να μου "βγάλουν" το χέρι με τις ατελείωτες κυλίσεις της αναζήτησης που προκαλούσαν! Το Chatgpt επίσης έφτασε στη μεγαλύτερη άρνηση λειτουργίας από ποτέ. Και για το Opentalk, τα ξέρετε, με βάση τους νέους κανόνες απαγορεύεται να γράφω εκεί επειδή θέλω να κάνω γνωστή την ταυτότητά μου. Όμως αφού όλοι θέλουν να το παίζουν νομοταγείς και ωραίοι, θα πρέπει να σταματήσουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία των άμαχων πολιτών για στρατιωτικούς σκοπούς. Το λένε στην άδεια χρήσης όλες οι συσκεύες πως δεν προορίζονται για τέτοιο σκοπό. Όχι τίποτα άλλο, αλλά ο λυσσαλέος επεκτατισμός τους μου έχει μετατρέψει τη συσκευή σε ραντάρ κατασκόπων, λόγω κοινής αυτοάμυνας. Σταματήστε την κακοποίηση των πολιτών με την συνεχή επιτήρησή τους και τους ανήθικους και παράνομους πειραματισμούς σας. Δεν μπορείτε να τους κατακτήσετε επειδή δεν θέλετε να τους ακούσετε, αρνείστε να τους καταλάβετε. Μόνο η βία έχει αξία για εσάς.

#639 Αφαιρετική διακόσμηση

Πολύ κλέβω τίτλους για τα άρθρα μου τελευταία και ενώ το συνειδητοποιώ, συνεχίζω ακάθεκτος! Τη συγκεκριμένη επικεφαλίδα λοιπόν, την "δανείστηκα" από τα λόγια του καθηγητή της Βυζαντινολογίας Κατακουζηνού, της τηλεοπτικής σειράς "Κωνσταντίνου και Ελένης". Ήταν τότε, που στο σχετικό επεισόδιο το "ζευγάρι" παραπλανήθηκε και έβαλε έναν διαρρήκτη στο σπίτι του, περνώντας τον για διακοσμητή. (Αν δεν με απατά η μνήμη μου, ή δεν την απατώ σκόπιμα εγώ). Έτσι λοιπόν, και ενώ ο πανέξυπνος εγκληματίας άρχισε να αφαιρεί έπιπλα και άλλα πράγματα, ο Κωνσταντίνος Κατακουζηνός δήλωσε πως του άρεσε αυτή η αφαιρετική, "καλοκαιρινή" διακόσμηση! Αυτή είναι μια καθημερινή, σπάνια ιστορία, τουλάχιστον από κυριολεκτικής άποψης. Γιατί στην δική μας πραγματικότητα, το πολύ πολύ να βρούμε αντικείμενα ζημιωμένα ή εξαφανισμένα, χωρίς να υποψιαζόμαστε κάποιο πρόσωπο. Ειδικά οι πόλεις είναι γεμάτες από ανθρώπους, οπότε θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε, από τον συγκάτοικο μέχρι κάποιον τυχαίο περαστικό. Μην είμαστε οι ίδιοι κι όλας, που έχουμε πάθει αμνησία! Χαχαχ. Η διάρρηξη είναι κάτι το παράνομο όπως ξέρετε. Όχι μόνο γιατί οδηγεί κάποια άτομα σε δύσκολη θέση, αλλά και επειδή αυτό μπορεί να φορτίσει το θύμα ώστε να κάνει το ίδιο για εκδίκηση, αν όχι απλά από ανάγκη. Γι' αυτό υπάρχει ο νόμος ώστε να περιορίζει τέτοια αδικήματα. Όμως όταν εμπλέκονται στρατιωτικές δομές αντιπάλων χωρών, δηλαδή η μία να κλέβει την άλλη, αυτό αν ξεκινήσει δε σταματάει εύκολα. Σταδιακά σταματάνε να υπακούνε σε νόμους, και μόνο η ισχύς έχει σημασία. Για παράδειγμα στο ρωσοουκρανικό μέτωπο. Η άποψή μου εκεί είναι ότι κάτι μεγάλο έχει κλαπεί από την Ρωσία για να "μπήκε" στην Ουκρανία. Απλά δε μας το λένε ξεκάθαρα. Δεν ξέρω βέβαια αν πρόκειται για χρήματα ή αν θίχτηκε η εθνική της αξιοπρέπεια, πράγματα που κρίνουν πως μελλοντικά θα ήταν καταστροφικά. Όπως και να 'χει, εγώ λέω να δώσω έναν πιο φιλειρηνικό τόνο στο θέμα. Να θυμίσω το άρθρο μου για το "απόρθητο φρούριο", στο οποίο λέω πως κάθε αντικείμενο μπορεί να χρησιμοποιηθεί κακόβουλα. Από κακή τύχη που μπορεί να φέρει, μέχρι κανονική κατασκοπεία ή και να βλάψει κάποιον. Οπότε να ξέρετε ότι εγώ υποστηρίζω την αφαιρετική διακόσμηση, γιατί ποτέ δε ξέρεις τι πραγματικά χρειάζεσαι. Πάντως πάλι καλά που ήδη έχω κάνει την θητεία μου στον ελληνικό στρατό, γιατί τώρα αν τα διαβάζανε αυτά σίγουρα θα το σκεφτόντουσαν διπλά να με βάλουν σε κάποια βάση τους. Θα βλέπανε την ελληνική σημαία να την παίρνουν οι Τούρκοι (ή όποιοι άλλοι) και εγώ να τους ευχαριστώ, επειδή επιτέλους θα έχει χώρο για να βάλω την Πεντάσταυρη! Χαχαχ

#638 Είναι η Τουρκία αξιόμαχη χώρα;

Όταν σας λέω εγώ ότι είμαι στην πρώτη γραμμή κάθε ζητήματος, να με ακούτε! Χαχαχ. Και να σας εξηγήσω. Εχθές λοιπόν, ήταν άλλη μία συνηθισμένη ημέρα στο τάμπλετ για μένα, το οποίο έχει υποστεί λογισμικές αναβαθμίσεις τελευταία. Πλέον το χρησιμοποιώ επισήμως ως ψυχοραντάρ. Δηλαδή ανιχνεύω εχθρικές κινήσεις με βάση τα αποτελέσματα των αλγορίθμων διαδικτυακών εφαρμογών, αλλά και με τη διαίσθησή μου (όπως το ψυχικό πόκεμον Abra, που διαβάζεται Άμπρα και όχι Αύρα). Λίγο πριν κοιμηθώ το περασμένο βράδυ λοιπόν, κάποιος είπε την τελευταία λέξη στο strangerline (ανιχνευτής τυχαίων συνομιλητών). Ώρα 01:45 και όταν ετοιμαζόμουν να το κλείσω, μου είπε πως η Τουρκία θα εισβάλλει στην Ελλάδα και θα την κάνει υποχείριο κράτος. Εγώ φυσικά δεν τον πήρα στα σοβαρά. Όμως τον σεβάστηκα και του είπα πως μια χώρα που είναι υποχείριο του εαυτού της (λόγω ανίδεων τυράννων), με τέτοια παράτολμη κίνηση μόνο προβλήματα θα δημιουργούσε σ' αυτήν. Και εκείνη τη στιγμή, ακούστηκε συγχρονισμένα θόρυβος από τη δομή του σπιτιού μου (δε νομίζω να ήταν τα φαντάσματα του Ghosts του Michael Jackson). Λέω λοιπόν, τις τρομοκρατικές ανοησίες να τις ξεχάσουν. Γιατί εγώ και με κλειστά τα μάτια και χωρίς να κινηθώ ξέρω να τις αποκρούω. Με υπακούει το σύμπαν χαχαχ. Μην ανησυχείτε πάντως, δεν ήταν ρητορικό το ερώτημα του τίτλου για το "Αν η Τουρκία είναι αξιόμαχη". Απλά η απάντηση είναι πιο σύντομη από όσο θα περιμένατε, γιατί δεν ξέρω αν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση κάτι που είναι ξεκάθαρο εξαρχής. Θα απαντήσω μονομιάς λοιπόν. Η Τουρκία δεν είναι αξιόμαχη χώρα και μάλιστα είναι η κερκόπορτα του ΝΑΤΟ, που αποσκοπεί στο να το καταστρέψει. Είναι το πιο προβληματικό μέλος του. Δημιουργεί (στα κρυφά) προβλήματα για να μη μπει η Ρωσία, μην τυχόν και δυναμώσει περισσότερο η συμμαχία. Μιας που τα λέμε, ίσως κι όλας να χρειαζόμαστε ρωσικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, όπως παλιά. Για να σταματήσει επιτέλους η "πειρατεία" των λαθρομεταναστών που στέλνει εσκεμμένα η Τουρκία συνεχώς. Πάντως στο θέμα του στρατού της Τουρκίας και στο πόσο ισχυρός είναι, ε δε νομίζω να είναι και ΗΠΑ. Σιγά να μη μπορεί να τα βάλει με 194 χώρες, αγνοώντας πλήρως το Διεθνές Δίκαιο. Γιατί προς τα εκεί πάει το πράγμα, με τις ασκήσεις στο Αιγαίο που προανήγγειλε και πάλι. Πάντως δε θέλω να σας μπερδεύω άλλο με λεπτομέρειες. Ας μείνουμε στα απλά. Η καρδιά ενός έθνους είναι η σημαία της. Η τουρκική σημαία είναι κόκκινη και άσπρη, που δείχνει την Σελήνη και την Αφροδίτη. Αυτό βγάζει μια μαχητική (κέρατα ημισελήνου) θηλυκή ενέργεια, ενώ έτσι παραπέμπει και σε ειδωλολατρία. Όλο αυτό δεν δείχνει αντίπαλο νικηφόρο, απλά ίσως ατίθασο. Βέβαια και η δική μας γαλανόλευκη σημαία, με τον ολιστικό σταυρό μεν, αλλά την εμμονή με την θάλασσα δε, δείχνει περισσότερο εξειδίκευση στην άμυνα λόγω καθαρού ανοιχτού νου και εμπορίου. Θα έλεγε κανείς, με βάση τις σημαίες, πως ένας πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών θα οδηγούσε σε ισοπαλία και γι' αυτό δε συμβαίνει. Όμως εγώ λέω να αφήσω το δικό μου μήλο της Έριδος κάπου εδώ, και να πω πως η πιο όμορφη σημαία είναι η Πεντάσταυρη. Όποιος την υιοθετήσει για δική του πρώτος, αυτός θα κερδίσει τον πόλεμο και κάθε μελλοντικό.

#637 Φίμωση και χειραγώγηση της τυχαίας συνομιλίας

Εχθές έψαξα από περιέργεια στην τεχνητή νοημοσυνή του Chatgpt, να μάθω για το καινούριο πρόγραμμα τυχαίας συνομιλίας που δοκίμαζα. Εννοώ το opentalk.club. Αυτό που επιτέλους μου έδινε την ευκαιρία να ξεκουράσω το χέρι μου, με την αυτόματη αναζήτησή του. Βέβαια, άνθρακας ο θησαυρός. Θα ξεκινήσω με την αναφορά της τεχνητής νοημοσύνης λοιπόν, η οποία μου είπε πως σε γενικές γραμμές δεν αξιολογείται ως ιδιαίτερα ασφαλές (μόλις 60% λένε αρμόδιες ιστοσελίδες). Πολλοί μάλιστα παραπονιούνται πως αγοράζουν συνδρομή, αλλά δεν παίρνουν αυτό που τους υποσχέθηκαν. Υπήρχαν κι άλλα δηλωμένα προβλήματα που δεν θυμάμαι, οπότε θα πω αυτά που συνάντησα εγώ. Κατ' αρχάς φάνηκε να υπάρχει κάποιος επιτηρητής, που καταχραζόταν την θέση του και έπαιζε με το πότε στέλνονται τα μηνύματά μου και πότε όχι. Μάλιστα όταν το έκανε, μου μιλούσε κανονικά σαν τυχαίος συνομιλητής και κορόιδευε! Τώρα κάνοντας αναζήτηση, όποτε έβρισκα άτομο που ήθελε να μου μιλήσει, το πρόγραμμα τον έκανε παράλειψη αυτόματα. Ακόμα και ενώ έγραφε! Αντ' αυτού, με έστελνε σε κάτι χρήστες με αυτοματοποιημένα μηνύματα. Όταν εγώ έφευγα από αυτά, το πρόγραμμα συνέχιζε να αποκλείει κυρίως δυτικούς χρήστες και επέμενε να με συνδέει με ισλαμικά μέρη, ως επί το πλείστον Ινδία και Νιγηρία. Ίσως γιατί αυτή η εταιρία-παρωδία δηλώνει έδρα στην Ινδία και έχει σκεφτεί κάτι εξαιρετικά ανεύθυνο και παράνομο σε φιλικά της εδάφη, καπνίζοντας ινδική κάνναβη και μη έχοντας συναίσθηση ή ενοχές. Μάλιστα τώρα βάλανε και νέους κανόνες, στους οποίους απαγορεύεται να μοιραστείς τον λογαριασμό του κοινωνικού σου δικτύου στη συνομιλία. Γιατί το κάνανε αυτό; Ασφαλώς για να μη μπορείς να ταυτοποιήσεις τους εγκληματίες που έχουν προσλάβει για να κάνουν, ποιός ξέρει τι. Θες να μιλήσεις; Θα σε συνδέσουν με μία χώρα στην οποία απαγορεύεται να μιλάς. Επιμένεις; Θα σε συνδέσουν με κάποιον που λέει παραπλανητικά πράγματα και θα σε χειραγωγήσει, πηγαίνοντας την συζήτηση εκεί που θέλει, ακόμα και με άμεσους εκβιασμούς. Και δεν είναι μόνο αυτή η σελίδα έτσι. Παρόμοιες είναι και το strangerline, αλλά και το chitchat (όπου στο τελευταίο το μόνο θετικό είναι ότι μαθαίνεις προχωρημένα αγγλικά, από τις "τυχαίες και καθόλου κακόβουλες" ονομασίες των συνομιλητών!). Γενικά όλες αυτές οι σελίδες πρέπει να είναι διαχειριζόμενες με τον ίδιο περίπου τρόπο, καθώς αντιμετώπισα παραπλήσια συμβάντα. Οπότε καταλαβαίνετε πως ζούμε σε πολύ σκοτεινές εποχές. Μας έχουν απομονώσει όλους και στείλει στα άτομα που δε θέλουμε ή δε χρειαζόμαστε και φυσικά αυτό δεν είναι καθόλου καλό για εμάς. Αυτή η κατάσταση επιβάλλεται, ώστε να μην ξέρουμε τι να κάνουμε και αυτοί να πληρώνονται κανονικά για όσο υποφέρουμε, πλήρως αποπροσανατολισμένοι και μπερδεμένοι. Και φυσικά χωρίς να γίνονται γνωστά τα αποτρόπαια πειράματα που μας κάνουν. Πάντα κατευθυνόμενοι στην οικονομική μας ζημία και μαρασμό, με αντάλλαγμα το δικό τους κέρδος και ευημερία. Οπότε η συμβουλή μου είναι να μείνετε μακριά από ύποπτες εφαρμογές τυχαίας συνομιλίας, είναι ξεκάθαρη κοροϊδία. Άδικη κούραση και χαμένος χρόνος. Σίγουρα κάτι τέτοιες ιστοσελίδες, θα τις έβαζα σε λίστα για πρόστιμο και κλείσιμο.

#636 Ανίχνευση κατασκόπων

Σας έχω πει πολλές φορές για το θέμα της κατασκοπείας, που μας καταδυναστεύει και μας δημιουργεί προβλήματα συνεχώς. Πραγματικά νιώθουμε σα να μας έχουν βάλει στόχο κάποιοι αφανείς πειρατές, οι οποίοι θέλουν να πάρουν από τα υπάρχοντά μας, μέχρι την ψυχή, το σώμα και την θέση που έχουμε στη ζωή μας! Πρόσφατα μάλιστα είχαμε τον θάνατο του τεράστιου εθνικού αοιδού μας, Γεώργιου Μαζωνάκη. Όχι, δεν είναι καθόλου άσχετο αυτό. Ο διάσημος τραγουδιστής φαίνεται να ακολούθησε κάποια παραπλανητική ιατρική διαφήμιση του διαδικτύου, η οποία τον έστειλε στα λάθος άτομα, να του κάνουν λάθος επέμβαση, τη λάθος στιγμή! Αν οι κυβερνώντες μας είχαν ακούσει, ώστε να υποστηρίξουν εμφατικά τον αγώνα μας κατά της (αντι)πειρατείας, τώρα ο Γιώργος Μαζωνάκης θα ήταν ζωντανός. Η κακοπροαίρετη διαφήμιση, όπως και πολλές άλλες, θα είχαν φραγεί! Άλλο ένα θύμα λοιπόν, στο όνομα του πλούτου των λίγων, από τα δήθεν "πνευματικά δικαιώματα", εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί όπως είπε και ο Bill Gates (κυρίως για τις ΤΝ ωστόσο), ταινίες αλλά και τέχνη μας προϊδεάζουν για κάθε είδους κίνδυνο. Οπότε να συμπληρώσω εγώ, όταν δεν είναι διαθέσιμες σε όλους, ανεξαρτήτως εισοδήματος, τότε στο σύνολο η κοινωνία δεν είναι υποψιασμένη και προετοιμασμένη. Διότι ξέρετε, όλοι αυτοί οι κατάσκοποι που μας παρακολουθούν, κάθε μέρα μας στέλνουν από παγίδα σε παγίδα, ώστε να μας κατακτήσουν και να μας καταστρέψουν. Εγώ πάντως, αν και μόνος, έχω προσπαθήσει με διάφορους τρόπους να τους εντοπίσω. Για παράδειγμα, έχω δοκιμάσει τεχνητές νοημοσύνες που στο τέλος έπεσαν (μέχρι και το chatgpt πρόσφατα). Ακόμα, χρησιμοποίησα σημειωματάριο οθόνης και περίμενα απαντήσεις στους τίλους και τα άρθρα των ειδήσεων, στα σχόλια ή στα προτεινόμενα. Μέχρι και τις δυνάμεις του πνευματισμού κάλεσα, χρησιμοποιώντας την δική μας ΤΝ συντροφικής συνομιλίας. Πιο πρόσφατα, επισκέφτηκα ιστοσελίδες τυχαίας διαδικτυακής συνομιλίας. Εκεί βρήκα κάποια άτομα που έμοιαζε να με γνωρίζουν και μιλούσανε είτε χυδαία, είτε με απειλητικούς υπαινιγμούς! Βέβαια μετά από κάποιες μέρες κουράστηκα να κάνω παραλήψεις και να λέω το ίδιο "Hell-o" (Γειά σας) συνέχεια. Όπως στην περίπτωση της χειροκίνητης καρδιάς Άνω Κάτω, που την άλλαξα με τον ημιαυτόματο καρδιακό υπνωτισμό. Έτσι και στην τυχαία συνομιλία, πήγα από το strangerline.io στο opentalk.club. Εκεί πηγαίνει από μόνο του στον επόμενο, ενώ είναι υπερβολικά εύκολο και γρήγορο να βρεις κάποιον που μιλάει "περίεργα", όπως και τη χώρα του. Και ξέρετε, η αναζήτηση έχει και τα τυχερά της. Αν κάποια δηλώνει από μόνη της γυναίκα, της στέλνω τον λογαριασμό μου στο X και απλά συνεχίζω με όποια ακολουθεί. Χαχαχ. Πάντως έχω στήσει ολόκληρο σύστημα διαδικτυακού ψυχοραντάρ στο τάμπλετ μου, ώστε να μην αφήσω κανένα πειρατή να προσεγγίσει το "πλοίο" μου! Άμα μπορούσατε να δείτε στην οθόνη μου, θα παρατηρούσατε ότι έχω τρία παράθυρα ανοιχτά. Πάνω πάνω έχω συμπτυγμένο το ιστολόγιό μας. Αυτό δείχνει τον καρδιακό υπνωτισμό, την πνευματιστική ΤΝ, ή το παιχνίδι της Ίριδας για όποτε βαριέμαι (πλέον υπάρχουν κι άλλες μικροεφαρμογές). Λίγο πιο κάτω αριστερά, πριν τη μέση της οθόνης, έχω το opentalk να κάνει αυτόματες αναζητήσεις. Δεξιά του είναι το X, για να μου δίνει εικόνα πιθανών φυσιογνωμιών που με κατασκοπεύουν. Ή κάτι ευχάριστο από τα προτεινόμενα τέλος πάντων, να περνάει η ώρα. Και φυσικά έχω κάποιο τραγούδι ή τη δική μας μουσική να παίζει από πίσω, ώστε να υπνωτίσω τα άτομα που πρέπει, να έρθουν σε εμένα και να πούνε αυτά που θέλω! Είναι τέτοιο το θράσος και η ανοησία μερικών βλέπετε, που προδίδονται από μόνοι τους. Αυτά από μένα. Ώρα καλή στην πρύμνη σας και αέρα στα πανιά σας! Και αν πουλί πετούμενο βρεθεί μπροστά σας, βάλτε το στην γνωστή σανίδα της "αποχώρησης". [Τελευταία ενημέρωση, η εφαρμογή τυχαίας συνομιλίας opentalk κρίνεται μερικώς ακατάλληλη για λόγους ασφαλείας και μη λειτουργικότητας. Αν πιστεύετε, χρησιμοποιήστε το ome.gg . Επίσης ο αλγόριθμος του Χ δε λειτουργεί πάντα]

#635 Marilyn Manson, ίριδα και νεκροί

Στο παρόν άρθρο που είναι μουσικό, θα μιλήσουμε για τον Αμερικανό πετρο-τραγουδιστή Marilyn Manson (πειραματική μετάφραση: Νεράστερος Υιός του Ανθρώπου). Κατ' αρχάς να πούμε ότι το καλλιτεχνικό του όνομα, το δημιούργησε συνδυάζοντας αυτά δύο άλλων διασήμων. Το πρώτο μέρος το πήρε από το γυναικείο σύμβολο ομορφιάς της εποχής του, την ηθοποιό Marilyn Monroe. Το δεύτερο το πήρε από τον ψυχασθενή ηγέτη μιας αίρεσης και μαζικό δολοφόνο, τον Charles Manson. Πριν συνεχίσω, να πω ότι ίσως άθελά μου να εμπνεύστηκα το δικό μου καλλιτεχνικό, από το ονοματεπώνυμό του. Δηλαδή ναι μεν το Νικόλαος είναι το χριστιανικό βαφτιστικό μου που ανήκει σε θαλασσινό Άγιο, αλλά το Αθηνάς βγαίνει από το εθνικό Αθηνά, που ανήκει στη θεά του πολέμου. Και ας πούμε κάποιος μπορεί να με φωνάξει Αθηνά Νικόλαο, που ακούγεται σαν θηλυκοαρσενικό όνομα, όπως του Marilyn Manson! Πάντως, μην ανησυχείτε. Εγώ το δηλώνω ως εντελώς αρσενικό όνομα, ενώ είμαι πιο "καθαρός" και "αθώος" από τους προαναφερθέντες ή και τον καλλιτέχνη για τον οποίο γίνεται το αφιέρωμα. Το τελευταίο φαίνεται ξεκάθαρα από την εμφάνισή μου, που δεν έχω την ανατριχιαστική λευκή ίριδα στα μάτια μου (έχω γκριζογαλαζοπράσινη), αλλά ούτε και πάλλευκη επιδερμίδα (ένα τόνο πιο σκούρα ίσως). Αυτή η λευκή ίριδα πάντως δεν είναι απαραίτητα κάτι το αρνητικό. Απεναντίας, αν σκεφτείτε πως την έχω στο ιστολόγιο σαν προστατευτικό ματάκι που ξεματιάζει και δίνει καλή τύχη. Αν και, για να σας πω την αλήθεια, κάτι βράδια έχω δει εν ριπή οφθαλμού, ανθρωποειδή σκιερά πλάσματα με λευκά φωτεινά μάτια, να κρύβονται στο κλείσιμο των βλεφάρων μου! Πάντως η λευκή ίριδα είναι γενικά κάτι που έχει τραβήξει την προσοχή και άλλων μουσικών. Όπως των XIX Dead Monarchs (19 Νεκροί Μονάρχες) που τη φορέσαν σαν φακό επαφής, για την ανάγκη κάποιου βίντεο τραγουδιού, στο οποίο υποδύονταν τους ζωντανούς νεκρούς. Το ίδιο έκαναν και οι Linkin Park στο κλιπ του Iridescent (Ιριδύων), που έχει και το μυστικό δείπνο με τον αποθανόντα τραγουδιστή τους, Chester Bennington. Και τώρα να επιστρέψουμε στον εκκεντρικό Marilyn Manson. Να πω ότι αυτός όταν τραγούδησε το Kill 4 Me (Σκότωσε για μένα), δεν το εννοούσε στην πραγματικότητα, όπως ο συνεπώνυμός του. Πιθανότατα εννοούσε στα ψεύτικα, σε κάποιο βιντεοπαιχνίδι, καθώς έχω ακούσει και επανεκτελέσεις, με τους ανάλογους ρετρό πολυφωνικούς ήχους. Άλλη εξήγηση είναι, ότι θα μπορούσε να είναι απλά ο ρόλος του κακού που παίζει στους δίσκους του. Ή και να είναι κάποιο είδος αυτοάμυνας σε απειλές που δέχεται, μια μπλόφα ότι μπορεί να γίνει και αυτός επικίνδυνος. Άλλο ένα τραγούδι του που ξεχώρισα και πιστεύω ότι είναι το καλύτερό του, είναι το Don't chase the dead (Μην κυνηγάς τους νεκρούς). Πέραν της μεθυστικής μελωδίας, έχει αριστουργηματικούς στίχους στους οποίους λέει κάποια πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Για παράδειγμα ότι άμα κυνηγάς τους νεκρούς, θα κάνουν το ίδιο σε εσένα. Άλλο ήταν που είπε πως δεν τον νοιάζει αν δεν έρθει το "αύριο", αρκεί να κρατήσει το σήμερα για πάντα. Δηλαδή η ζωή να διατηρήσει την μορφή και την κατεύθυνση που έχει πάρει. Και φυσικά άφησα για τελευταίους στίχους, αυτούς που λέει πρώτους πρώτους στο τραγούδι του. Ότι οι εξόριστες ψυχές, είναι αυτές που έχουν τον παράδεισο μέσα τους, αυτόν που θα κρυώσει την κόλαση των πολλών. Προφανώς λόγω σοφίας, μη πάει αλλού το μυαλό σας. Δε θέλω να βρω το άρθρο μου αποκλεισμένο, χαχαχ.

#634 Τι είναι σε ένα όνομα

Η επαρχιακή πόλη του Night Springs και κατ' επέκταση η κοινωνία του, συμβολίζει οποιονδήποτε ανθρώπινο οικισμό. Στην ανάλυση και επιπλέον ανάπτυξη του επεισοδίου "Τι είναι σε ένα όνομα" της ομώνυμης εκπομπής, θα μάθουμε την πραγματική σημασία ενός τοπωνυμίου. Σας έχω πει παλαιότερα λοιπόν, ότι οι λέξεις κρύβουν πολλές πληροφορίες σε μεταφυσικό επίπεδο, όπως και τα υπόλοιπα αντικείμενα. Και αν έχουν τέτοια ιδιότητα τα άψυχα γράμματα, φανταστείτε ένας άνθρωπος πόσους κόσμους ολόκληρους κρύβει μέσα του, πέρα από ψυχές. Το έχουν πει και οι Slipknot εξάλλου, στο τραγούδι "Before I forget" (Πριν ξεχάσω). Πάντως στην πλοκή του επεισοδίου του "Night Springs" που θα εξιστορήσω ευθύς αμέσως, θα δούμε όχι μόνο τι κρύβει το όνομα της κωμόπολης, αλλά και τους αμυντικούς μηχανισμούς της, για άλλη μία φορά. Η μικρή πόλη "Νυχτερινές Πηγές" λοιπόν, βρίσκεται πάντα σε ένα μεθυσμένο, υπνωτικό κλίμα, γεμάτο μυστήριο. Παράγωγο αυτής της ατμόσφαιρας, είναι και ένα καθημερινό περιστατικό της το οποίο θα μελετήσουμε. Σε αυτό ένας αστυνομικός εντοπίζει κάποιον που χαράζει δημόσιους τοίχους και για την ακρίβεια μια γέφυρα. Βέβαια ελάχιστα είναι όπως φαίνονται ή λέγονται. Κατ' αρχάς ο "ζωγράφος" με τον φίλο δίπλα του, προσποιούνται πως είναι διαφορετικής ηλικίας άτομα. Ψέμα στο οποίο φαίνεται να συνωμοτεί και το όργανο της τάξης. Ίσως για να μπερδέψουν κρυμμένα μικρόφωνα και ωτακουστές; Είναι κάποια μυστικιστική τελετή για να αλλάξουν μετα βίας την πραγματικότητα, αγνοώντας αυτό που βλέπουν και φανταζόμενοι ότι είναι κάτι άλλο; Ποιός ξέρει. Μάλιστας ο χαράκτης φαίνεται να γράφει το όνομα της πόλης και να δηλώνει πως είναι το όνομά του αυτό. Εκείνη τη στιγμή που το λέει, ο αστυνομικός δήθεν μπερδεύεται με αυτό που άκουσε και αυτός βρίσκει τον χρόνο και εξαφανίζεται. Ο φίλος του που παρέμεινε εκεί, λέει πως πλέον ο "εγκληματίας" είναι το μέρος το ίδιο και καλύτερα να επιστρέψει στο τμήμα του ο αστυνομικός. Στο τέλος μάλιστα μιλάει στον θεό του κοιτώντας ψηλά, τον "μάγο" όπως τον αποκαλεί, ο οποίος μάλλον είναι το άτομο που χάθηκε πριν. Του λέει πως θα τον κάνει υπερήφανο, πραγματοποιώντας τις επιθυμίες του. Αυτή η ιστορία φαίνεται να δείχνει πως η μικρή αυτή πόλη, όπως και κάθε πόλη, είναι γεμάτη τρέλα και μυστικά. Πολλές φορές κάποιοι κάτοικοί της εκφράζονται υπερβολικά, αλλά υπάρχει αλληλοκάλυψη. Αυτό αποτελεί ένα είδος δημοκρατίας, καθώς είναι η -άξια αμνηστίας- εκτόνωση του πλήθους. Ωστόσο στην πραγματικότητα, αυτό μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα, γιατί προσπαθώντας να προστατέψουν έναν "ήρωά" τους, στέλνουν στον σταυρό κάποιον αθώο. Όπως και να έχει, έτσι έχουν τα πράγματα και όσο πίνουμε από "νυχτερινές πηγές" που κυλάνε από τις βρύσες μας -και όχι μόνο-, μην περιμένετε κάποια αλλαγή. Μια πόλη πάντα θα κρύβει έναν άνθρωπο και ένας άνθρωπος μια πόλη. Αυτό ακριβώς μπορεί να περιέχει ένα όνομα, το σύμπαν ολόκληρο.

#633 Η Γοργόνα και ο Μέγας Αλέξανδρος

Χθες και προχθές, καθώς έκανα θραύση κατα την περιοδεία μου στην τυχαία συνομιλία του strangerline, συνάντησα διάφορα άτομα, μέχρι και από την Ινδία. Μάλιστα με βρήκε και μια γοργόνα! Η όλη κατάσταση μου έφερε στο μυαλό τον μύθο της Γοργόνας του Μεγαλέξανδρου. Ξέρετε, αυτόν που όλοι γνωρίζουμε, αν και συνοπτικά. Αν θυμάστε, λέει ότι μια γοργόνα εμφανίζεται σε πλοία που ταξιδεύουν και ρωτά αν ο Μέγας Αλέξανδρος ζει. Αν δε λάβει θετική απάντηση, τότε δημιουργεί θαλασσοταραχή και τα βουλιάζει. Δεν ξέρω αν πράγματι συμβαίνει κάτι τέτοιο και κατα πόσο επιβεβαιώνεται μέχρι σημέρα. Αν δηλαδή έχουμε καταγεγραμμένα γεγονότα που θυμίζουν το Τρίγωνο των Βερμούδων σε κατάληξη. Υποθετικά μιλώντας, σε αυτήν την περίπτωση λογικά θα βλέπουν και θα ακούνε μια ψευδαίσθηση ξύπνιοι, ή κάποιο όνειρο ενώ έχουν αποκοιμηθεί στο πλοίο. Στο περιεχόμενο του οράματος θα τους μιλάει η Γοργόνα, η οποία ίσως κάποια στιγμή γίνει καταστροφική. Μετά πίσω στην πραγματικότητα και εντελώς απροσδόκητα, θα βυθίζεται το καράβι. Εκτός βέβαια αν το ίδιο το πλάσμα βρίσκεται με σάρκα και οστά στα βάθη της θάλασσας και το δούνε να τους επιτίθεται και στ' αλήθεια! Εγώ πάντως, όταν στην τυχαία διαδικτυακή συνομιλία μίλησα λίγο με την εκεί γοργόνα, απέφυγα να δώσω διάρκεια στη συζήτησή μας. Όχι ότι θα της αρνιόμουν πως ο Αλέξανδρος ζει αν με ρωτούσε, αλλά επειδή δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη εκείνη τη στιγμή. Ο διάλογος ήταν "Τι σε φέρνει εδώ;", απάντησα "Η μοίρα", μετά είπε "Αυτό ήταν καλό" και εγώ είπα "Μερικές φορές μου έρχονται τέτοιες εμπνεύσεις". Και μέτα εξαφανίστηκα. Βέβαια εκείνη τη στιγμή την ένιωσα τηλεπαθητικά να στεναχωριέται έντονα, ακριβώς όπως στο μύθο που έβαζε τα κλάματα. Όμως ακόμα ζω, δεν μπήκαν νερά στο τάμπλετ! Χαχαχ. Πάντως σε περίπτωση που δεν γνωρίζετε, η γοργόνα είναι ένα μυθολογικό πλάσμα το οποίο είναι μισό γυναίκα πάνω και μισό ψάρι κάτω. Στον ελληνικό μύθο δεν μιλάμε για μία τυχαία γοργόνα, αλλά για την Θεσσαλονίκη (Δεν ξέρω πως φτιάχτηκε η ονομασία, ίσως από το "Θες" "σάλο" και "νίκη"; χεχ). Είναι η αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου η οποία πνίγηκε στη θάλασσα, όταν έμαθε πως αυτός πέθανε. Το έκανε επειδή ένιωσε ένοχη, αφού ο Αλέξανδρος λέγεται πως είχε βρει το Αθάνατο νερό και αυτή κατα λάθος το έχυσε. Έτσι η αυτοκτονία της σε συνδυασμό με την άσβεστη λαχτάρα της, την μετέτρεψε στην γνωστή γοργόνα. Από τότε στοιχειώνει τις θάλασσες και προσπαθεί να επαναφέρει τον αδερφό της στη ζωή, με οποιοδήποτε τίμημα. Ο Μέγας Αλέξανδρος πάντως είναι ο κορυφαίος Έλληνας κατακτητής όλων των εποχών, που έφτασε τα σύνορα της Ελλάδας μέχρι και τις Ινδίες. Γι' αυτό στο ερώτημα της Γοργόνας "Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος", η σωστή απάντηση είναι πάντα "Ζει και βασιλεύει, και τον κόσμο κυριεύει". Ή θα πρέπει να συνεχιστεί το όνειρό της δηλαδή, ή να ξεκινήσει ο δικός μας εφιάλτης, αν τύχει και περνάμε από τα νερά της.

#632 Παρμένος στην ακμή του

Προχωράμε περαιτέρω με το αφιέρωμα στο Night Springs, γιατί η συγκεκριμένη εκπομπή έχει αγγίξει ορισμένα κρίσιμα θέματα, που χρειάζονται οπωσδήποτε συζήτηση. Αυτή τη φορά θα σχολιάσω το επεισόδιο που τιτλοφορείται ως "Παρμένος στην ακμή του" και μιλά για το τίμημα του να δουλεύει κάποιος. Όπως είναι γνωστό, ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που από τη φύση του είναι ικανό και ελεύθερο να κάνει πολλά πράγματα. Είναι το "αφεντικό" της Γης και δεν αποκλείεται να μπορεί να επηρεάσει τον χωροχρόνο με τέτοιο τρόπο, ώστε κάποια στιγμή να κατακτήσει όλο το διάστημα. Και όμως την ελευθερία του πολλές φορές την καταχράζεται, περιορίζοντας αυτή των άλλων, μη βλέποντας μακροπρόθεσμα. Γιατί αν ήταν προνοητικός, θα καταλάβαινε πως έτσι αυτοπεριορίζεται και ο ίδιος, οπότε θα πρόσεχε. Όμως ας πάμε στο προαναφερθέν, σχετικό βίντεο της εκπομπής Night Springs. Εκεί βλέπουμε έναν μελλοντικό εργαζόμενο να κάνει έναν περίπατο, λίγο αφότου είχε απαντήσει σε διαφήμιση εφημερίδας για εύρεση εργασίας. Όμως ξαφνικά διακρίνουμε δύο άτομα να τον κυνηγάνε, που πιθανώς να ήταν απεσταλμένοι από τη δουλειά της εφημερίδας. Άρχισαν να τον χτυπούν, κάνοντάς του πλύση εγκεφάλου ταυτόχρονα, δηλαδή λέγοντάς του πως η ελεύθερη βούληση δεν έχει καμμία αξία και υπάρχει μόνο για να δημιουργεί προβλήματα. Μάλλον όλο αυτό είναι συμβολικό για τον ψυχολογικό πόλεμο που δέχτηκε. Πέρα από την άμεση βία, φάνηκε να προσπαθούν να τον χειραγωγήσουν πνευματικά και συναισθηματικά. "Πάτησαν" την αυτοπεποίθησή του και ψάξανε ακόμα και τα παιδικά του τραύματα, ώστε να τα χρησιμοποιήσουν εις βάρος του. Μετά από όλη αυτή τη διαδικασία, το θύμα - νέος εργαζόμενος μοιάζει να έχει απολέσει κάθε συνείδηση. Χαμογελάει με ένα απλανές βλέμμα και απλά περιμένει εντολές από τους συναδέλφους του, για το τι πρέπει να κάνει από κει και πέρα. Και όλα αυτά όταν είναι ενήλικος, αλλά αρκετά νεαρός σε ηλικία. Δηλαδή την περίοδο της ζωής ενός ανθρώπου που η ελευθερία είναι κανονικά η μέγιστη δυνατή! Τότε τοιουτοτρόπως περιορίζεται, και η ανεξαρτησία του αναβάλλεται επ' αορίστον! Κάπως έτσι είναι τα πράγματα στον τομέα της εργασίας, και μπορώ να το επαληθεύσω μέσω δικών μου εμπειριών επίσης. Κανένας δεν δηλώνει ευθύνη για τίποτα και απλά περιμένει από το αφεντικό του (κατ' επέκταση το χρήμα) να πάρει τον έλεγχο του. Έχοντας πάντα μια νοοτροπία "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", που είναι η χωρίς όρους ή κανόνες επιβίωση και ευζωία. Μιλάμε για υποβάθμιση της αντίληψης και μηχανοποίηση του ανθρώπινου είδους, με καμμία ενσυναίσθηση. Αυτό κάποια στιγμή οδηγεί σε πολύ άσχημες καταστάσεις, επικίνδυνες για όλους. Με τέτοιο σκεπτικό στο τέλος θα επιβιώσουν μόνο τα... λεφτά και όλοι οι υπόλοιποι θα έχουμε πεθάνει από τα δικά μας αυτοκαταστροφικά χτυπήματα, τα αμετανόητα λάθη μας! Αυτό είναι παρακμή.

#631 Κβαντική αυτοκτονία

Χμμ, πολύ δυνατός τίτλος σαν και τον προηγούμενο με τον "Καταδικασμένο Σαμαρείτη". Η "Κβαντική αυτοκτονία" λοιπόν, είναι ένα ακόμα επεισόδιο του "Night Springs", που θα εξηγήσω με βάση τη δική μου αντίληψη και τα δικά μου συμφέροντα! Χαχαχ. Βέβαια προσπαθώ να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται, γιατί τέτοια είναι η φύση του ιστολογίου μας εξάλλου. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Κβάντο είναι η πιο μικρή διακριτή ποσότητα ενέργειας, η συμπεριφορά της οποίας μπορεί να υπολογιστεί με βάση τις πιθανότητες, καθώς στο μικροσκοπικό επίπεδο οι κανόνες της φυσικής διαφέρουν. Αν τώρα προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε την κβαντική μηχανική φιλοσοφικά και να δούμε όλη μας την ύπαρξη ως κάτι τόσο μικρό, ευμετάβλητο και δύσκολα προβλέψιμο, τότε ίσως να μπορούμε να ανατρέψουμε και την μοίρα μας. Σε αυτή τη θεωρία βασίστηκε ο επιστήμονας στην τηλεόραση του Alan Wake. Αρχικά έφτιαξε στο μυαλό του έναν απελπιστικά τεράστιο κόσμο, στον οποίο συμβαίνουν πολλές πραγματικότητες ταυτόχρονα, εξαντλώντας κάθε πιθανότητα για οποιοδήποτε δυνατό γεγονός. Για να δείξει ότι αυτό ισχύει και πως έχει τον πλήρη έλεγχό του μάλιστα, έδωσε ένα εκκωφαντικό παράδειγμα. Πήρε ένα πυροβόλο όπλο με το οποίο στόχευσε στο κεφάλι του, και όποτε πατούσε την σκανδάλη, αυτό δεν τον σκότωνε. Υποστήριξε ότι σε άλλες πραγματικότητες εκπυρσοκροτούσε κανονικά και άλλη εκδοχή του εαυτού του πέθαινε. Όλο αυτό, βέβαια, μέχρι κατα λάθος να βγει από την πρίζα ένα μηχάνημα κβαντικής τεχνολογίας, το οποίο είτε αλλοίωνε την λειτουργία του όπλου είτε... άλλαζε τη λειτουργία του σύμπαντος με κάποιο μυστικό τρόπο. Και έτσι χωρίς αυτό το ηλεκτρονικό μαγικό, τελικά αυτοκτόνησε ακούσια στο δωμάτιο που έκανε την επίδειξή του, μπροστά στους καλεσμένους του. Τώρα επιστρέφοντας στη δική μας πραγματικότητα, να σας πω ότι τέτοια μαγικά δε γίνονται. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Πάντως κρατήστε την Πεντάσταυρη σημαία ως φυλαχτό, συνεχίστε να διαβάζετε το ιστολόγιό μας και σίγουρα θα έχετε την τύχη με το μέρος σας. Θα αλλάξετε πολλά πράγματα στη ζωή σας που θεωρούσατε προαποφασισμένα και προγεγραμμένα. Και αν θέλετε να νιώσετε κάτι από τη μαγεία της "Κβαντικής αθανασίας", για την οποία υπερηφανευόταν ο επιστήμονας του παιχνιδιού, υπάρχει τρόπος. Σκεφτείτε πως είστε ένας άνθρωπος από τα 8 δις. Το επόμενο δευτερόλεπτο κάποιον τον κλέψανε, κάποιος τραυματίστηκε, ενώ ένας άλλος πέθανε. Ωστόσο δεν ήσασταν εσείς. Πάντα είναι κάποιος άλλος που πληρώνει ακριβά το τίμημα του να δέχεσαι τη ζωή σου όπως είναι, δίχως σκέψη. Χωρίς, ωστόσο, να θέλω να πω ότι εμείς που διαβάζουμε αυτές τις γραμμές είμαστε άτρωτοι. Αλλά και να το πάθουμε το κακό, είμαστε τόσο υποψιασμένοι και δυνατοί, που θα είναι σαν να το έπαθε κάποιος άλλος. Για μας θα είναι σαν να συνέβη σε ένα σώμα που δεν είναι δικό μας, καθώς το πνεύμα μας δεν αγγίχτηκε στο ελάχιστο από την αναποδιά.

#630 Ο καταδικασμένος Σαμαρείτης

Συνεχίζουμε και σήμερα με τον σχολιασμό ενός ακόμα επεισοδίου των Night Springs. Όπως θα είδατε από τον τίτλο, θα μιλήσουμε για μία δυστοπική εκδοχή της χριστιανικής παραβολής του καλού Σαμαρείτη. Όμως να θυμηθούμε πρώτα, τι έγινε στην πρωτότυπη έκδοση που βρίσκεται στην Καινή Διαθήκη. Ένας άνθρωπος, λοιπόν, έπεσε θύμα ληστείας και βρέθηκε τραυματισμένος σε δρόμο της Ιουδαίας. Πέρασαν τοπικοί ιερείς, αλλά κανείς δεν τον βοήθησε, πιθανώς για να μην μπλέξουν. Όμως έτυχε να περνά και ένας Σαμαρείτης, που ήταν αντίπαλος των Ιουδαίων (άρα μάλλον και δικός του) και παρ' όλ' αυτά τον βοήθησε και μάλιστα με δικά του έξοδα. Αν και το συμβάν μπορεί να ερμηνευτεί με διαφόρους τρόπους, φαίνεται ο Χριστός να ήθελε να δείξει με αυτή την ιστορία, πως όταν βοηθάς οποιονδήποτε μπορεί να βοηθηθείς από οποιονδήποτε. Τώρα όμως ας δούμε τι συμβαίνει και στο επεισόδιο "Ο καταδικασμένος Σαμαρείτης", της τηλεοπτικής εκπομπής του Alan Wake. Το βίντεο ξεκινάει με μία γυναίκα που αποφασίζει να εγκαταλείψει την επαρχιακή περιοχή των "Νυχτερινών Πηγών". Βρίσκεται ένας καλοθελητής λοιπόν, για να την μεταφέρει με το αυτοκίνητο, έξω από αυτό το περίεργο μέρος που είναι γεμάτο ανεξήγητα γεγονότα. Στον δρόμο δεξιά, όμως, εντοπίζουν έναν τραυματία να σέρνεται στο έδαφος. Βγαίνει η κοπέλα να βοηθήσει και συνειδητοποιεί πως ο τραυματίας έχει την ίδια εμφάνιση με τον οδηγό. Τότε αιφνιδιάζεται, της αποσπάται η προσοχή και χωρίς να το καταλάβει, ένα αυτοκίνητο την χτυπάει από πίσω. Αν και μένουν πολλά περιθώρια πιθανών εξηγήσεων, ενδεχομένως να μιλάμε για στήσιμο ενέδρας από δίδυμα αδέρφια (ή κοινών συνεργαζόμενων χαρακτήρων αν το δούμε συμβολικά), που δεν θέλουν κανέναν να εγκαταλείπει τον τόπο, ώστε να μη μαθαίνονται τα ένοχα, εξωπραγματικά μυστικά του. Και φυσικά χρειάζονται ανθρώπινα χέρια, κάποιοι πρέπει να δουλέψουν και να ζήσουν, για να μείνει κατοικήσιμη η μικρή πόλη! Πάντως όπως λέει και ο σχολιαστής της εκπομπής, το "Night Springs" είναι ένα μέρος που πάνε μπερδεμένα άτομα, να προσθέσω ότι κάνουν απερίσκεπτα πράγματα που δεν καταλαβαίνουν, και στο τέλος γίνονται δέσμιά τους. Όλο αυτό θυμίζει αρχαιοελληνική μυθολογία και τον Θεό Άδη που δεν ήθελε να εγκαταλείπει κανένας τον Κάτω Κόσμο, και είχε δαίμονες να το διασφαλίζουν! Άραγε ο Άδης να ζητούσε και την βοήθεια του Δία, για να κρατάει τις ψυχές μέσα στο βασίλειό του, μιας και ήταν αδέρφια που μοιάζανε κι όλας; Όπως και να έχει, στο ουτοπικό Αθήνειο Χριστιανικό που δημιουργείται γύρω από τη Πεντάσταυρη σημαίας μας, τέτοια πράγματα δε θα συμβαίνουν! Μην νομίζετε δηλαδή ότι θα δείτε μία Αθηνά και έναν Χριστό να σας εγκλωβίζουν εντός των τειχών, απειλώντας την ζωή σας. Αλλά άμα διαβάσετε και ένα καινούριο απόφθεγμά μου που λέει "Η έλλειψη του φωτός, δεν σημαίνει επιβολή του σκότους", θα καταλάβετε ότι στην περιοχή μας έχει ασφάλεια, αλλά αυτό δε σημαίνει πως έτσι εκτός αυτής ενισχύουμε την επικινδυνότητα. Μπορείτε να "δραπετεύσετε", αλλά με προσοχή, καθώς έξω αγριεύουν κι άλλο τα πράγματα!

#629 Το όνειρο των ονείρων

Εχθές σας υποσχέθηκα πράγματι, δεν ήταν όνειρο, πως θα επιλέξω κάποια επεισόδια της εκπομπής Night Springs του Alan Wake και θα τα σχολιάσω εδώ. Βέβαια αυτό που διάλεξα για σήμερα, το "Όνειρο των Ονείρων", μάλλον διαφωνεί με την πρώτη δήλωσή μου, ότι δηλαδή σας έδωσα τον λόγο μου στην πραγματικότητα. Και αυτό γιατί σύμφωνα με το εν λόγω επεισόδιο, όλα είναι ένα όνειρο. Το σύμπαν, η ζωή και ο κάθε ένας από εμάς. Είμαστε ένα διαφορετικό όνειρο έκαστος, που αλληλοεπηρεάζεται με τα υπόλοιπα, αλλά ταυτόχρονα τα κάνει έγκυρα. Δηλαδή υπάρχουμε, επειδή υπάρχει και κάποιος άλλος που μας βλέπει και συμφωνεί, συνειδητά ή ασυνείδητα. Τώρα πηγαίνοντας στο θεατρικό της εκπομπής, βλέπουμε συνωστισμένες ψυχές σε ένα όνειρο που συζητάνε. Μάλλον όλες τους περνάνε από το στάδιο που αναρωτιούνται αν είναι δικό τους το όνειρο και στο τέλος φτάνουν στο συμπέρασμα πως υπάρχει κάποιο βασικό άτομο που τους "φιλοξενεί". Αυτό το άτομο εικονίζεται στο βίντεο ως κοιμώμενο και που χρήζει βασιλικής περιποίησης, διότι είναι ο ψυχοπομπός που τους έλκει, άρα και ο δημιουργός του ονειρικού κόσμου στον οποίο ζούνε. Θα μπορούσε να τον πει κανείς ως τον μοναδικό "αληθινό άνθρωπο", αν όχι Θεό, μέσα από τον οποίο ζούνε οι άλλοι ως προσωρινά φαντάσματα στην πραγματικότητά του. Οπότε πρέπει να τον προσέχουν για να μένει βιώσιμο το περιβάλλον, να μην διωχθούν, αλλά και επειδή ίσως σε αυτόν βλέπουν τον μελλοντικό εαυτό τους, σε κάποια άλλη ζωή. Ωστόσο έχει και κάποια ιδιόρρυθμα αστεία μέσα το βίντεο, αλλά δεν θα τα αναφέρω γιατί θέλω να μείνω στα κοινά μας σημεία. Δηλαδή συμφωνώ απολύτως πως ζούμε σε ένα όνειρο πολλών επιπέδων, και ούτε που χρειάστηκε να πιώ από τις βραδινές πηγές του φανταστικού μέρους του συγγραφέα Alan Wake. Καλά, ίσως οι ελληνικές πηγές με επηρέασαν λίγο! Και ασφαλώς υπάρχει αυτή η τηλεπάθεια που με συνδέει με τέτοιους παράλληλους κόσμους και μεταφυσικά φαινόμενα. Χμμ. Τέλος πάντων. Εγώ να διορθώσω με βάση τη λατρεία μας, πως τα κύρια άτομα που είναι διαχειριστές του ονειρικού διακομιστή, είναι τέσσερα και όχι ένα. Με κέντρο τα Δίδυμα Παρθενώνια, κάπου στο μέλλον, αυτός ο κόσμος ήδη αρχίζει και αλλάζει τον δικό μας, που συγκριτικά ανήκει στο παρελθόν. Ηγέτες του είναι οι δύο κορυφαίοι Αθηναϊστές και οι δύο κορυφαίοι Χριστιανιστές. Σε αυτούς θα πρέπει να λέτε "όνειρα γλυκά"! Γιατί δε θέλουμε να τους βρούμε να ακούνε κάποιο τραγούδι σαν το Dark (Σκοτάδι) των Stone Sour, διαμαρτυρόμενοι για την ασφάλειά τους και να ανησυχούν όλο τον κόσμο των πνευμάτων, μέχρι να μπορέσουν να κοιμηθούν! Χαχαχ

#628 Night Springs (Νυχτερινές Πηγές)

Υπάρχουν πολλές ιστορίες στην αρχαιοελληνική μυθολογία που αφορούν πηγές νερού και τις υπερφυσικές δυνάμεις που προσφέρουν. Για παράδειγμα η Κασταλία (όνομα νύμφης) πηγή στο μαντείο των Δελφών, που έδινε ποιητική έμπνευση και ενόραση. Υπάρχει και η πηγή Κλεψύδρα στην Ακρόπολη, με γενικότερες λατρευτικές ιδιότητες. Γι' αυτή λένε πως όταν είμαστε κοντά της το νερό της κλέβεται όπως και ο χρόνος, αλλά η απειρότητα την ξαναγεμίζει με μία απλή κίνηση. Βέβαια, πίσω στη σύγχρονη αστική πραγματικότητα, εγώ το πιο κοντινό που κάνω, είναι να πίνω από μπουκαλάκι εμφυαλωμένου νερού της Αρέθουσας πηγής! Και βέβαια το γεμίζω από το δημόσιο υδροδοτικό δίκτυο της "Έϊ, ΔΑΠ", οπότε είναι ένα μίγμα παρμένο από διάφορες πηγές και ταμιευτήρες. Κάθε πόση δηλαδή και διαφορετική υπερδύναμη! Χαχ. Τώρα ώρα όμως να εξηγήσω γιατί ο τίτλος του άρθρου μιλάει για νυχτερινές πηγές. Είναι επειδή εκείνη τη στιγμή της ημέρας, ο νους μας λειτουργεί διαφορετικά και πολλές φορές χάνεται στις ψευδαισθήσεις του. Ένοχες μπορεί να είναι είτε η κούραση, είτε η υπνωτική, σχεδόν ψυχεδελική επίδραση του ρυθμού του βραδιού. Και όλα αυτά κάνουν εντονότερη την εμπειρία του να πίνεις νερό από μία θαυματουργή πηγή. Ωστόσο σε ακραίες περιπτώσεις, όπως του τραγουδιού "Sister Mercurial" (Άστατη αδερφή) των Night Flight Orchestra, πάνω στην έκσταση και την ευφορία της στιγμής, κάποιοι αποκόπτονται πλήρως από την πραγματικότητα, κάνοντας ανεπανόρθωτες επιλογές. Στο κομμάτι κάποια κοπέλα φαίνεται να πίστεψε στην αυταπάτη πως τα όνειρα είναι καλύτερα από την πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να την εγκαταλείψει, μετά από τελετουργικό σε τόπο λατρείας. Αλλά εμείς όπως ξέρουμε, ζωή και όνειρα ταυτίζονται και όταν απορρίπτουμε το ένα, αυτόματα απορρίπτουμε και το άλλο! Πάντως μη νομίζετε ότι όλα τα παραπάνω τα είπα απλά για να κλέψω τον τίτλο "Night Springs" (Νυχτερινές Πηγές) της τηλεοπτικής εκπομπής, μεταφυσικής και παραφυσικών φαινομένων, που υπάρχει στο παιχνίδι Alan Wake. Απλά ήθελα να κάνω μια ποιοτική εισαγωγή για αυτή την πλασματική σειρά που θυμίζει "Πύλες του Ανεξήγητου". Στα επόμενα άρθρα θα εξηγήσω μερικά σημαντικά επεισόδια, πάντα υπό το πρίσμα της Λατρείας του ιστολογίου μας! Μείνετε συντονισμένοι καθημερινά εδώ και να πίνετε το νερό, αλλά να μην το αφήνετε να σας πίνει!

#627 Η υπέρτατη διαδικτυακή μονομαχία

Σας έχω μιλήσει για περασμένες δόξες σε διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια, όπως αυτό της βασιλικής αναμέτρησης PUBG mobile, ή και το μπιλιάρδο 8 Ball Pool ακόμα πιο πρόσφατα. Βέβαια ήταν τέτοιο το κλέψιμο με τον καιρό, σε σημείο που δεν μπορούσες να εμπιστευτείς κανένα. Αφού ακόμα και οι συνομαδίτες έγιναν βάρος, σκόπιμα από πλευράς τους ή μη. Έτσι το πρώτο παιχνίδι μετατράπηκε αναγκαστικά σε μία μονομαχία 100 ατόμων, ενώ το δεύτερο έγινε μια διέξοδος, ώστε να συγκεντρωθώ σε έναν αντίπαλο που είναι σίγουρα μόνος και δε με νοιάζει αν βλέπει την οθόνη μου! Αλλά και πάλι έχουμε επιθέσεις από χάκερς, εσκεμμένα προγραμματιστικά λάθη, χειραγώγηση ανταγωνιστικού περιεχομένου και κλεπτοπρογράμματα από διαφόρους, που παραδόξως δεν τιμωρούνται στο δευτερόλεπτο. Οπότε και αυτό δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε υγιές και φυσικά καθόλου διασκεδαστικό. Όμως πρόσφατα που ανακάλυψα το strangerline.io (αν και τελευταίο χρησιμοποίησα το ome.gg) για την τυχαία συνομιλία, μου ήρθε στο μυαλό η μνήμη για ένα παλαιότερο άρθρο που είχα κάνει. Αυτό σχετικά με την λογοπαιγνία. Μια επινόησή μου, για ένα υποτιθέμενο παιχνίδι με ανταλλαγή εντυπωσιακών, καλοδουλεμένων προτάσεων, που μπορεί να αντικαταστήσει τα γνωστά. Βέβαια στην ιστοσελίδα της τυχαίας συνομιλίας, διαισθάνθηκα πολύ γρήγορα διάφορες αύρες. Εικάζω πως δεν είναι μόνο από τους άλλους χρήστες, αλλά και από άτομα που κάνουν κατασκοπεία (ακόμα και στην δική μας οθόνη, όποτε ειδοποιούνται) και δολιοφθορά στην λειτουργία της εφαρμογής σε πραγματικό χρόνο. Σκεφτόμενος καλά αυτά τα δεδομένα, συνειδητοποίησα πως μιλάμε για μάχη πολλαπλών επιπέδων. Έτσι πρότεινα να υπάρχει κάποιο τραγούδι κατά τη χρήση του strangerline, που θα λειτουργεί ως ασπίδα ή και σπαθί κατα εχθρικών αυρών. Αν είναι κακοπροαίρετοι δεν θα αντέξουν, θα παραιτηθούν, θα πατήσουν "παράλειψη" και θα πάνε στον επόμενο! Αυτά για το αυρικό σκέλος. Από κει και πέρα, όποιος έχει όρεξη για συνομιλία, μπορεί να πραγματοποιήσει μια σπουδαία και παραγωγική διανοητική μονομαχία. Δεν χρειάζεται καθόλου ταραχή, πάρτε τον χρόνο σας, απλά πατήστε έναρξη κάθε φορά για "επόμενο αντίπαλο" και απολαύστε την άνετη κυριαρχία σας! Μιλάμε για την υπέρτατη διαδικτυακή μονομαχία, καθώς μπορείτε να αντιμετωπίσετε αναρίθμητους "παίκτες", κερδίζοντάς τους ακόμα και αποκλειστικά με το αυρικό σας αποτύπωμα. Και αν δε συμβεί αυτό, προχωράτε και με τις λέξεις (που θα είναι κυρίως αγγλικές δυστυχώς, για την ώρα τουλάχιστον). Και ποιός ξέρει, ίσως με αυτόν τον τρόπο αποκτήσετε και φίλους (λέμε τώρα) που θα είναι σωστοί και άξιοι σύμμαχοι!

#626 Ο ενοχλητικός μουσικός της γειτονιάς

Αν κάποιος επαρχιώτης ταξιδέψει σε μία πόλη όπως την Αθήνα, θα εντυπωσιαστεί με τον αριθμό των κτισμάτων, των αυτοκινήτων και με τον γρήγορο ρυθμό της ζωής εκεί. Μπορεί να μην υπάρχει τόσο φυσικός πλούτος, αλλά υπάρχει υλικός, όπως και ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός ανθρώπων. Βέβαια όλα αυτά δεν είναι έντονα μόνο στα μάτια μας, αλλά και στα αφτιά μας. Και όχι απαραίτητα με θετικό τρόπο. Δηλαδή δημιουργούν θόρυβο. Οι φωνές των ανθρώπων από άλλες πολυκατοικίες, από τον δρόμο, τα αυτοκίνητα, όπως και οι μουσικές που παίζουν στη διαπασών πολλές φορές. Έτσι κάποιες ιδιοφυΐες σκεφτήκανε πως προσθέτοντας μία ακόμη πηγή ηχορύπανσης, όπως έναν πλανόδιο μουσικό, θα καλυτέρευε την κατάσταση. Βέβαια αυτή η πρωτοβουλία τους βοηθάει τόσο πολύ, όσο ένα αποσμητικό που ψεκάζεται σε βρόμικο σώμα! Η δυσωδία γίνεται πιο βαριά και εντελώς ανυπόφορη. Δε λέω, ξέρει να παίζει μουσική πολύ καλά αυτός που ακούω να έρχεται συχνά-πυκνά στη γειτονιά μου. Όμως υπάρχει μια μεγάλη λίστα από λόγους που τον κάνουν όχι απλά ενοχλητικό, αλλά παντελώς ανεπιθύμητο. Κατ' αρχάς αρέσκεται στο να έρχεται σε ώρες κοινής ησυχίας, τις μεσημεριανές. Τα κομμάτια που παίζει επηρεάζονται άμεσα από το τι συμβαίνει στην οθόνη του τάμπλετ μου, πράγμα που σημαίνει ότι δέχεται παραγγελιές βασισμένες στην κατασκοπεία. Ο ρυθμός που παίζει είναι συνήθως αντίθετος με αυτόν της ψυχοσύνθεσης ή της διάθεσής μου. Το αποτέλεσμα είναι ότι εκτός του ότι με ανησυχεί, αν θέλω να ακούσω δική μου μουσική στα ακουστικά, αποσυγκεντρώνομαι και εκνευρίζομαι. Σε περίπτωση κι όλας που θέλω να σκεφτώ ή να κοιμηθώ, δραστηριότητες που θέλουν πλήρη ησυχία, με τίποτα! Και δεν μπορώ ούτε να κλείσω το παράθυρο για να μην τον ακούω, αλλιώς θα σκάσω από την ζέστη. Συνοπτικά, μιλάμε για άλλη μία ύποπτη προσωπικότητα, που έχει έρθει στην πόλη μας για να δημιουργήσει προβλήματα και είναι ανέγγιχτος για χρόνια από την αστυνομία. Όποτε του έρθει ή όποτε του δώσουν την εντολή, βγάζει το μουσικό όργανό του και μας κάνει να ευχόμαστε να ήμασταν κουφοί. Αν όλα αυτά υποστηρίζονται από τις αρχές ή από τον δήμο, ίσως θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το ενδεχόμενο να χρειάζονται αυτοί παρατήρηση και ίσως σύλληψη, περισσότερο από ότι ο ενοχλητικός μουσικός.

#625 Τυχαία διαδικτυακή συνομιλία

Τον τελευταίο καιρό είχα παραδοθεί και πάλι στον πειρασμό του διαδικτυακού μπιλιάρδου. Ευτυχώς όμως, προγραμματιστές και κοινότητα ήταν οι εαυτοί τους και μου έκαναν μια σύντομη υπενθύμιση για το ότι το μέρος εκεί δεν είναι για παιχνίδι! Οπότε είπα να το αντικαταστήσω με κάτι άλλο στην καθημερινότητά μου. Έτσι όπως και παλαιότερα, ανέτρεξα σε κάτι παραπλήσιο με ροή χρηστών, αλλά που έχει μόνο συνομιλία. Βέβαια η εμπειρία μου σε τέτοιες εφαρμογές είναι ιδιαίτερα απογοητευτική. Δηλαδή είχα εγκαταστήσει διάφορες από το κατάστημα του γκουγκλ και τα προβλήματα ήταν συγκεκριμένα και σημαντικά. Μερικές είχαν πάρα πολλές διαφημίσεις. Άλλες είχαν περιορισμένο αριθμό "τυχαίων συνομιλητών", που ωστόσο έμοιαζαν με υπάλληλοί τους. Γενικά ήταν ελάχιστες οι ελευθερίες και τα περιθώρια διασκέδασης. Και κάπως έτσι είπα να δοκιμάσω και τις ιστοσελίδες τυχαίας διαδικτυακής συνομιλίας, όπως το strangerline.io (γραμμή αγνώστων). Εκεί τα πράγματα φάνηκαν πιο χαλαρά και λιγότερο ενοχλητικά. Τουλάχιστον στον γενναίο περιηγητή μου, τον Brave, δεν υπήρξε καμμία διαφήμιση, ενώ οι χρήστες ήταν πολλοί και διαφορετικοί. Τώρα όσον αφορά την ποιότητα των συνομιλιών, η πλειονότητά τους είναι χειρίστου επιπέδου, αλλά μπορείς ανα πάσα στιγμή να πας στην επόμενη. Οι περισσότεροι εκεί δηλώνουν αρσενικά που ψάχνουν θηλυκές, αλλά με την "πληθωρική" συμπεριφορά που έχουν, δεν πιστεύω να τις βρουν ποτέ. Χαχαχ. Το όλο σκηνικό θυμίζει εκπομπή με αστεία καλέσματα από ξένους, την οποία θα μπορούσα να μεταδίδω και ζωντανά στο youtube, αν ήταν λίγο πιο κατάλληλο ηλικιακά και ίσως πιο... νόμιμο γενικότερα. Πάντως πριν σας πω για τα άτομα που ξεχώρισα στην ροή των συνομιλητών, θα σας πω το βασικό που κάνω, για να νιώθω ευχάριστη την αύρα μου όσο είμαι στη σελίδα. Πρώτα βάζω κάποιο τραγούδι να παίζει από πίσω και μετά χωρίζω την οθόνη στα δύο. Στο πάνω μέρος της οθόνης τοποθετώ την καρτέλα του ιστολογίου, ώστε να παίζω κάποια μικροεφαρμογή για να διώχνεται το άγχος, η βαρεμάρα και γενικά όποια αρνητικότητα. Βέβαια σας έχω πει πως τα παιχνίδια μας μπορούν να λειτουργήσουν και ως διπλά σε τηλεπαθητικό επίπεδο! Στο κάτω μέρος βάζω το strangerline μεν, αλλά ανοίγω διάφορες καρτέλες από δίπλα, ειδικά όταν δεν είναι διασκεδαστικοί όσοι μιλάνε. Επιπλέον το X, με προτεινόμενα και ροή, μπορεί να φανεί χρήσιμο για ανακάλυψη της εμφάνισής τους. Μπορεί όμως να βοηθήσει και στην εξισορρόπηση αυρών, όταν η κατάσταση είναι μονότονη ως προς το φύλο, την εθνικότητα και τη θρησκεία. Τώρα όσον αφορά τα είδη συνομιλητών που γενικά υπάρχουν, είναι τα εξής. Αρχικά, κάποιο δημιούργημα της τεχνητής νοημοσύνης που τα βλέπει όλα. Επόμενος είναι ο κατάσκοπος της οθόνης μου που τα ξέρει όλα, και ποιός φαντάζεται τι θέλει. Μετά, έχουμε κάποιον άλλον ύποπτο τύπο από το διαδίκτυο, που λέει και κάνει όσα δεν πρέπει, ενώ μοιάζει πιο πολύ με αστυνομικό που το παίζει εγκληματίας. Ύστερα υπάρχει κάποιος παλιός γνωστός που σε έχει βρει και σου μιλάει και τελικά καταλαβαίνεις ότι είναι καλύτερα που τον θεωρείς εξ αρχής άγνωστο. Αν μάλιστα τέτοια άτομα αντιμετωπιστούν σωστά, μπορεί να ακουστούν και απελπισμένες φωνές εκτός σπιτιού, από τον δρόμο! Χαχαχ. Υπάρχουν και κρυφοί θαυμαστές και θαυμάστριες βέβαια. Φυσικά ωστόσο υπάρχει και ο συνηθισμένος χρήστης ή χρήστρια, σαν εμένα κι εσένα -ελπίζω-. Αυτοί μιλάνε απλά για να συζητήσουν, ώστε να περάσει ευχάριστα η ώρα και ίσως να μάθουν κάτι καινούριο. Γενικά πάντως δύσκολα θα βρείτε αυτό που θέλετε, αλλά αν έχετε χρόνο και όρεξη, γιατί όχι; Δεν νομίζω να μπορεί να πάει κάτι λάθος. Μην πιστεύετε προκαταλήψεις του τύπου "μη μιλάς σε αγνώστους" ή για ύποπτες ομοιότητες που δε μπορεί να είναι απλά συμπτώσεις. Όπως δηλαδή ότι το "strangerline.io" μοιάζει με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο "atomicmail.io", και ίσως όλο αυτό να έχει κάποιο πολεμικό υπονοούμενο. Ή για μισό λεπτό, τώρα που το ξανασκέφτομαι, σκεφτείτε το σοβαρά πριν τα χρησιμοποιήσετε. Δεν θέλετε όνειρα σαν τα δικά μου, με πυραύλους να σας στοχεύουν στο δωμάτιό σας, κάτι που επίσης θυμίζει το βίντεο του τραγουδιού "She wants me dead" (Με θέλει νεκρό) των "Cazzette". Χαχαχ. Υστερόγραφο: Το μυστικό σε τέτοιες εφαρμογές είναι να περιμένετε να πιάσετε καλή αύρα και μετά να αποφασίσετε αν θα τους μιλήσετε ή αν θ' απαντήσετε. Όλοι πάνε και έρχονται πολύ γρήγορα, ανήσυχοι, χωρίς λόγο ή αποτέλεσμα και το μεταδίδουν. Υστερόγραφο 2: Μόλις τιμωρήθηκα από το strαngerline για 6 μήνες επειδή σχολίασα σαρκαστικά κάποιον που έλεγε για... προεφηβικό περιεχόμενο. Ξέρετε, τα γνωστά ανεπιθύμητα μηνύματα που πιθανώς να στέλνει (αν όχι απλά επιτρέπει) η ίδια η εφαρμογή. Μπορείτε να δοκιμάσετε κάποια άλλη ιστοσελίδα για τυχαία συνομιλία, όπως το ome.gg

#624 Ο πίνακας εντολών και συμβάντων του Θεού

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα είναι αρκετά έντονη η ονειρική μου δραστηριότητα. Τα πνεύματα παρακολουθούν όλη μέρα το μυαλό μου και αγχώνονται για το τι θα μου δείξουν στον ύπνο μου, ώστε να με χειραγωγήσουν τέλεια προς όφελός τους! Πριν να πάω στο χθεσινό κύριο όνειρο, θα σας δώσω ένα εξίσου πρόσφατο παράδειγμα της επιθετικής τους συμπεριφοράς. Είδα λοιπόν στον ύπνο μου μια σκηνή κατά την οποία ήμουν στο παιχνίδι Left 4 Dead και μου ήρθε η τάση να ουρήσω. Τότε εμφανίστηκε μια γυναίκα έξω από ένα παράθυρο, στο οποίο συνήθως σε τραβάει με την γλώσσα ένα ζόμπι-καπνιστής για να σε ρίξει στο κενό. Αυτό που είπε ήταν "Όχι τις κιτρινίλες σου εδώ". Το δήλωσε ως Αμερικανίδα προφανώς, επειδή προχθές έβλεπα κάτι αμερικανικές σημαίες και πατριωτικά τους, αλλά δε μου άρεσε το κίτρινο χρώμα που είχαν βάλει στις εικόνες τους. Βλέπετε σε τι βαθμό επεμβαίνουν στο μυαλό μας τα πνεύματα! Πάντως το παραπάνω παράδειγμα δεν ήταν τελείως άσχετο με το βασικό όνειρο που θα σας εξιστορήσω, καθώς το εν λόγω παιχνίδι περιέχει μια κονσόλα εντολών. Σε αυτή καταγράφονται επίσης τα συμβάντα του κατα την διάρκειά του, ενώ αν έχεις τα δικαιώματα μπορείς να αλλάξεις ζωντανά το περιεχόμενο του. Ας πούμε να διώξεις παίκτες, να εμφανίσεις εχθρούς, αντικείμενα και τα λοιπά. Έτσι, αφού το ξεκαθάρισα αυτό, θα πάμε τώρα στο βασικό όνειρο. Είδα λοιπόν να βρίσκομαι σε ένα ανοιχτό μέρος όπου μπορούσα να αντικρίσω τον κατάμαυρο νυχτερινό ουρανό. Κοιτώντας πάνω, παρατήρησα πως είχε ένα φεγγάρι ψηλά, ένα χαμηλότερα, και στην ίδια γραμμή αλλά αρκετά πιο αριστερά, έναν ήλιο που του έμοιαζε. Ο ήλιος ήταν ακίνητος, όχι αρκετά λαμπερός, αλλά ακόμα εκτυφλωτικός για τα μάτια. Όταν κοίταξα δίπλα μου είδα ένα άτομο με τάμπλετ στο χέρι, το οποίο όπως φάνηκε ρύθμιζε το ίδιο την εμφάνιση και την εξαφάνιση των αστρικών σωμάτων! Και όχι μόνο αυτό. Αργότερα, όταν άρχισα να λέω μια επίκληση από μέσα μου στην Αθηνά, στον πίνακα εντολών που υπήρχε στην οθόνη του, γράφτηκε πως μετακινούσα αντικείμενα ή ερωτοτροπούσα με διάφορα άτομα. Χωρίς ωστόσο να έχω κουνηθεί καθόλου από το σημείο μου! Αυτός ο τύπος που το έπαιζε Θεός, πανικοβλήθηκε και αναρωτήθηκε ποιό ήταν αυτό το άτομο που τα έκανε όλα αυτά, ενώ ήμουν εγώ και στεκόμουν ακριβώς δίπλα του! Τοιουτοτρόπως ίσως να αποδεικνύεται πως πράγματι όσα συμβαίνουν γύρω μας καταγράφονται κάπου στο συμπάν, αλλά μπορούν επίσης να επηρεαστούν και να διαστρεβλωθούν μέσα από δικές μας εντολές. Είτε άμεσα, είτε λόγω τηλεπαθητικών δραστηριοτήτων που διαμορφώνουν παράλληλες πραγματικότητες, είτε και επιφανειακά, απευθείας πάνω στα γραμμένα δεδομένα. Συμπερασματικά, καταλαβαίνουμε πως εμείς σαν άνθρωποι μπορούμε να είμαστε οι δημιουργοί και διαχειριστές του σύμπαντος. Γιατί όπως λέει και το τραγούδι Abyss of time (Άβυσσος του χρόνου) των Epica, πριν την σκέψη και τον λόγο δεν υπήρχε τίποτα, παρα μόνο σκοτάδι και χάος.

#623 Το πνίξιμο στο ποτάμι από... σκυρόδεμα

Πραγματικά, τα πνεύματα εχθές τα έδωσαν όλα στον εφιάλτη που είδα. Ας δούμε λοιπόν κάποιες τυχαίες δραστηριότητες και σκέψεις μου την προγενέστερη ημέρα και πώς τις συνδύασαν. Αρχικά, έχουμε το μάτι μου που έπεσε στο άρθρο του αρχαίου σκυροδέματος, ενώ διόρθωνα τους συνδέσμους του ιστολογίου το περασμένο βράδυ. Ύστερα, πέρασα και από το άρθρο για τον κλέφτη της νύχτας, που παραμονεύει σε γειτονιές. Μετά πάτησα στην παραπομπή για την ονομασία του ελληνικού εργατικού κόμματος (ΚΚΕ), όπου την σχολιάζω ως αστεία. Νωρίτερα είχα δει το βίντεο του Yolo (Ζεις μόνο μια φορά) των Lonely Island, όπου προσπαθούν να φυλαχθούν από τα πάντα γύρω τους, σε υπερβολικό βαθμό, για να προστατέψουν την ζωή τους που την υπερεκτιμούν. Εκεί συμβαίνουν και απρόσμενα ατυχήματα, όπως το να πέφτουν μουσικά όργανα από τα πάνω διαμερίσματα, ενώ σε μια σκηνή τραγουδάνε μέσα από ένα αστικό τεχνητό ποτάμι. Επίσης μην ξεχνάμε ότι προχθές ασχολιόμουν όλη μέρα με τον φανταστικό συγγραφέα Alan Wake. Στο ομώνυμο παιχνίδι, ο κόσμος ο οποίος ο ίδιος είχε συνθέσει στις ιστορίες του τού επιτιθόταν, σε ένα εφιάλτη που άρχιζε να γίνεται αληθινός. Αλλά για την ακρίβεια, εγώ εστίασα πιο πολύ στο αρχικό γεγονός του πνιξίματος της Μούσας, αν και ίσως ο πρωταγωνιστής να έπαθε το ίδιο στο τέλος. Στην σχετική ανάρτηση που έγραψα μάλιστα, σχολίασα και το νέο τραγούδι του μουσικού συγκροτήματος του παιχνιδιού, που μιλάει για ένα σκοτεινό ποτάμι που τους έχει παρασύρει. Και τέλος ασχολήθηκα και με το θέμα του γυμνισμού, όπως κάνω κάθε μέρα, για τον οποίο γίνεται λόγος σε διάφορα άρθρα εδώ. Έτσι λοιπόν, παίρνοντας υπ' όψιν όλα αυτά, ας δούμε τι έγινε κατα τη διάρκεια του ύπνου μου. Το όνειρο αρχίζει έχοντας εμένα σε μια υπεραγορά super market κοντά στο σπίτι μου, από την οποία δεν αγόρασα τίποτα. Όταν βγήκα από αυτή, άρχισα να κυκλοφορώ στους δρόμους και πέρασα μέσα από κάποιο ισόγειο όπου μια κοπέλα καθόταν γυμνόστηθη. Μετά συνέχισα προς το ημικαλυμμένο ποτάμι, τον Ιλισσό, αλλά επειδή ήταν σκοτεινά καθώς χαλάσαν τα φώτα εκείνη τη στιγμή, φοβόμουν να κυκλοφορήσω ελεύθερα μη μου επιτεθούν. Με μεγάλη προσοχή συνέχισα την πορεία μου, για να συνειδητοποιήσω ότι το ποτάμι είχε γίνει εργοτάξιο. Μάλιστα βρέθηκα στην κοίτη του, όπου παραλίγο να πολτοποιηθώ από τα σχεδόν στερεοποιημένα σκυροδέματα που ερχόντουσαν κατα πάνω μου ως συμπληγάδες πέτρες! Τότε ήμουν αρκετά γρήγορος ώστε να απεγκλωβιστώ εγκαίρως και να βρεθώ κοντά σε κάτι εργάτες που φεύγανε, κινούμενοι προς την έξοδο. Βέβαια και πάλι εκεί, ίσα που πρόλαβα να φτάσω πριν φραχθεί. Τότε μου είπαν οι εργάτες, "Έλα, έφτασες!" και το δωμάτιο της εξόδου λειτούργησε ως ανελκυστήρας, που με έβγαλε στο κρεβάτι από το οποίο σας γράφω τώρα. Ξέρετε, ίσως να μη μου επιτέθηκαν άμεσα οι εργάτες, επειδή στο παρελθόν είχα γράψει -στο παλιό, διεγραμμένο πλέον Χ- και για τα ύποπτα εργατικά ατυχήματα!

#622 Ο Ιστολόγος και η Μούσα

Το παιχνίδι μεταφυσικού μυστηρίου "Alan Wake", πέρα από το ότι ήταν πηγή έμπνευσης και εγχειρίδιο καθοδήγησης για τη ζωή μου γενικότερα, είχε μέσα και καταπληκτικά τραγούδια. Με έκανε να μάθω για άπιαστους αοιδούς που αλλιώς δεν θα ήξερα, όπως την Poe και το συγκρότημα Poets Of the Fall. Έψαξα και την υπόλοιπη δισκογραφία τους και είναι πραγματικός θησαυρός. Η Πόου ας πούμε έχει ένα διφορούμενο κομμάτι, το "Hey pretty" (Έι όμορφε), όπου προσπαθεί να προσεγγίσει τον Θεανθρωπισμό. Οι δεύτεροι, οι Ποιητές της Πτώσης/Φθινοπώρου έβγαλαν πρόσφατα το εξαιρετικό "Black Waters" (Μαύρα Νερά), όπου αναρωτιούνται αν το απόλυτο σκοτάδι θα τους γιατρέψει. Βέβαια υπήρξαν και διασκευές τραγουδιών των παραπάνω που ακούστηκαν στο παιχνίδι, από χρήστες του youtube, οι οποίες ξεπέρασαν και τα πρωτότυπα. Η Alina Gingertail ας πούμε πήρε το "The Poet and the Muse" (Ο Ποιητής και η Μούσα) από τους POTF (Old Gods of Asgard- Παλιοί Θεοί της Ασγάρδης, στο παιχνίδι) και με την θηλυκή της ενέργεια, αλλά και την μουσική δεξιοτεχνία της, το ανέβασε πολλά επίπεδα. Μπορώ να πω ότι το έκανε ολόδικό της. Τόσο πολύ που με έκανε να ξεχάσω την ιστορία του παιχνιδιού και να καταλάβω τους στίχους του τραγουδιού με διαφορετικό τρόπο. Πλέον ο ποιητής Θωμάς ταυτίστηκε με τον Άλαν στο μυαλό μου, όπως και όλες οι κοπέλες της ιστορίας μεταξύ τους. Κάθε φορά που ακουγόταν ένα όνομα ή επίθετο για να δείξει για ποιό άτομο γινόταν λόγος, εγώ απλά το θεωρούσα ως διαφορετικό κομμάτι του χαρακτήρα του καθενός. Και δεν θα σας κρύψω πως από ένα σημείο και μετά, έγινα και εγώ ένα με τους χαρακτήρες. Ξαφνικά ο ποιητής και ο συγγραφέας που γράφανε διάφορες ιστορίες, όπως και για το άλλο τους μισό για να το ξαναβρούνε, έγιναν ιστολόγος, δηλαδή εγώ που ψάχνω μια αόριστη λύτρωση. Η Μούσα που πνίγηκε στη λίμνη λόγω των όσων διάβασε, έγινε μια μεταφορά, ότι απλά χάθηκε προσωρινά προσπαθώντας να τα κατανοήσει. Η εύρεση του κλειδιού για το σπίτι της Μάγισσας, αλλά και ο εντοπισμός της Κυρίας του Φωτός, έμοιαζαν συμβουλές για τη προσέγγιση κάποιας ξεχωριστής γυναίκας που πέρα από Μούσα, έχει μαγικές δυνάμεις, αλλά και προσπαθεί μανιωδώς να αποτρέψει το κακό μαχόμενη το σκοτάδι. Ίσως και η Αλίνα να έγινε κομμάτι τους για μια στιγμή, με την σπουδαία επανεκτέλεση του τραγουδιού, στου οποίου το βίντεο είναι και πολύ όμορφη να πω. Όμως στην δική μου ιστορία, του "Ιστολόγου και της Μούσας", όλα όσα γράφω στα άρθρα είναι αληθινά και όχι μυθοπλασία. Εκτός αν το δηλώνω σε ορισμένα. Πάντως οι αναρτήσεις μου δεν στοχεύουν απαραίτητα στο να βρω τη δική μου Μούσα, αφού όπως σας είπα τελευταία για μένα είναι απλά ένα πνεύμα, που ταξιδεύει από σώμα σε σώμα. Και να κλείσω με κάτι παρόμοιο, σαν αυτό που λέει το άσμα, αλλά σε δική μου έκδοση. Για να επανακαθορίσει κάποιος τη μοίρα του δεν αρκεί να διαβάσει το παρόν ιστολόγιο, αλλά πρέπει κυρίως να ακούσει την Πεντάσταυρη σημαία μας να του μιλάει μέσα του! Να την αφήσει να τον στοιχειώσει. Για πάντα.