Η σίτιση μας είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας ως άνθρωποι και αν δεν γίνει σωστά, μας περιμένουν όχι μόνο βραχυχρόνια αλλά και μακροχρόνια προβλήματα. Το σώμα μας χρειάζεται άφθονη ενέργεια για να λειτουργήσει και επαρκή θρεπτικά συστατικά για να μείνει υγιές. Σε περιόδους που δεν τρεφόμαστε σωστά, μπορεί να δημιουργηθούν ή να ενταθούν ασθένειες στον οργανισμό μας. Ακόμα και η κρίση μας φαίνεται να θολώνει τότε, πράγμα που μπορεί να μας οδηγήσει σε μη αναστρέψιμα λάθη. Όλο αυτό που περιέγραψα, είναι οι παρενέργειες της νηστείας. Δηλαδή της μερικής ή ολικής αποχής από το φαγητό, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Από τα παλιά χρόνια, διάφοροι θρησκόληπτοι ή και κάποιοι πειραματιστές φιλόσοφοι, δοκίμαζαν αφαιρετικές διατροφικές αλχημείες. Συνήθως ο λόγος ήταν για να έχουν παραισθήσεις, να νιώθουν αδυναμία και να έχουν παραληρηματικές ιδέες, ώστε να μένουν εντελώς πιστοί στην θεότητά τους, χωρίς καμμία αντίσταση. Στα αρχαιοελληνικά νεκρομαντεία φαίνεται να εκμεταλλευόντουσαν άμεσα τις ψευδαισθήσεις και την ευαλωτότητα που δημιουργούνταν από την ελλειπή ή τοξική κατανάλωση τροφής. Λένε ας πούμε ότι έχουν ανακαλυφθεί από τις ανασκαφές ειδικά θεατρικά σύνεργα, τα οποία χρησιμοποιούσαν οι ιερείς και οι βοηθοί τους, για να κάνουν τους επισκέπτες να πιστέψουν πως τους μιλάνε οι ίδιοι οι νεκροί. Εγώ βέβαια θα πω πως αυτό πιθανώς να ήταν κάποια ύστερη απατεωνιά και πως αρχικά πράγματι οι ψευδαισθήσεις τους έδειχναν φαντάσματα, τα οποία δεν ήταν βασισμένα σε υλικούς μηχανισμούς. Σε γενικές γραμμές βέβαια, πέρα από κάποια έξυπνα τεχνάσματα για επικοινωνία με το παραφυσικό όπως το τελευταίο, η νηστεία δεν έχει κάτι θετικό να προσφέρει. Τέτοιο αυτοκαταστροφικό θρησκευτικό έθιμο, δεν μπορούσε να αποδείξει τίποτα άλλο πέρα από το πόσο ευκολόπιστοι, ριψοκίνδυνοι ή και αυτοκτονικοί είναι οι άνθρωποι που το ακολουθούν. Σε περιόδους νηστείας μάλιστα, ήταν η καλύτερη στιγμή για να τους αποτελειώσει κάποιος, αν ήταν ετοιμοθάνατοι. Δεν είναι τυχαίο που η σταύρωση του Χριστού γίνεται ταυτόχρονα με τη νηστεία. Οι γνωστότεροι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι βέβαια, όπως ο Σωκράτης και ο Πλάτων, υποστήριζαν απλά την λιτότητα στη δίαιτα. Πράγμα που μπορεί να είναι και υγιεινό αν γίνει σωστά. Γιατί το να δηλώνεις ευσεβής για λίγες μέρες μόνο, είναι τουλάχιστον υποκριτικό. Αν είναι βατή μια τέτοια λιτή διατροφή, τότε καλύτερα να γίνεται όλο τον χρόνο. Πολύ πιο λογικό και πολύ πιο υγιές.