#444 Τιμωρώντας τον ελεύθερο λόγο

Για να μιλήσουμε για το φιλόδοξο εγχείρημα της τιμωρίας του ελεύθερου λόγου! Αρχικά, να πούμε ότι ως τιμωρία ορίζεται η επώδυνη πράξη που στοχεύει στην αποτροπή... άλλης επώδυνης πράξης, από έτερο άτομο. Η χρήση του δικαιώματος του ελεύθερου λόγου επίσης, αν γίνει περίτεχνα όσο και κακόβουλα, μπορεί να το καταργήσει από όλους τους υπόλοιπους. Κι αυτό γιατί δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσεις, πόσο μάλλον να φιμώσεις, κάποιον που ξέρει με άριστο τρόπο να μιλάει και να επιχειρηματολογεί. Να πείθει άπαντες. Όμως ένα άτομο που μιλάει εντελώς ελεύθερα, χωρίς φραγμούς πέρα από αυτούς της αξιοπρέπειας ίσως, πολύ συχνά λέει και αυτά που δε θες να ακούσεις. Και ως γνωστόν, η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει. Ένας δεινός ομιλητής που βασίζεται στην ελευθερία του λόγου, μπορεί να γίνει πιο επικίνδυνος ακόμα και από ατελείωτους στρατούς ενόπλων και είναι ικανός να τους αφοπλίσει πλήρως. Και όχι, δεν μιλάω για μαγικά ξόρκια, που κι αυτά παίζουν τον ρόλο τους. Μιλάω για δεξιοτεχνία στην επικοινωνία, με την πρόκληση των κατάλληλων συνειρμών στο μυαλό των συνομιλητών, αναγνωστών, ακροατών και θεατών. Ένα τέτοιο άτομο θα μπορούσε να δημιουργήσει ή και να καταστρέψει κράτη μέσα σε μία νύχτα, απλά με τα λόγια του. Οπότε αν κανείς δε μπορεί να τον αντιμετωπίσει στα ίσα, ο μόνος τρόπος που μένει για να υπερνικηθεί, είναι να τον βγάλουν εκτός με άλλο τρόπο. Όπως ακριβώς τραυματίζουν σκόπιμα έναν κορυφαίο ποδοσφαιριστή ή του δημιουργούνε αξεπέραστα οικογενειακά προβλήματα. Και σας μιλάω από προσωπικής πείρας. Για παράδειγμα εμένα που είμαι οπαδός της ελευθερίας της έκφρασης και άπιαστος στον λόγο, χωρίς να είμαι καταχρηστικός, διαβάστε πως μου φέρονται. Με έχουν άνεργο από τότε που τελείωσα το στρατό, το 2014, με στενό ψυχολογικό πόλεμο και μέγιστο περιορισμό στην πρόσβασή μου στην κοινωνία. Δηλαδή και να θέλω, δε μπορώ να βρω δουλειά. Ενώ αν ψάξω για κάπου με θέση χαμηλότερη του επιπέδου μου, μου έχουν ήδη ετοιμάσει θέατρα βασανιστηρίων, ώστε να παραιτηθώ πλήρως από τη ζωή. Κατ' ευθείαν στους κινηματογράφους ό,τι κακοποίηση μου κάνουν, και οι θρασύτατοι θα ζητήσουν να πληρώσω και εισιτήριο για να το δω! Ή έχω και άλλο πιο πρόσφατο και ειδικό βασανιστήριο εις βάρος μου. Κάποιοι ξέροντας ότι έχω μηδενικό εισόδημα, βάζουν το κοντινό οικογενειακό μου περιβάλλον να χαλάει λεφτά καθημερινά σε πράγματα που δεν χρειάζονται. Και όπως είχα πει και παλιότερα, τους βάζουν να λένε και να κάνουν προκλητικές ανοησίες, μέσα στο σπίτι μου, συνεχώς. Έτσι ώστε να με εκνευρίζουν, να χάνω την ψυχραιμία μου και να με βγάλουν εμένα τρελό στο τέλος. Και κάπως έτσι μένω την περισσότερη μέρα στο κρεβάτι, με το τάμπλετ στο χέρι, σαν όμηρος ενός σαθρού συστήματος που δεν έπρεπε να υπάρχει. Αλλά όλα καταγράφονται στο ιστολόγιο και όποιοι ευθύνονται γι' αυτό κάποια στιγμή θα αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη. Και τότε θα πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα.