Άραγε το όνομα Όμηρος, του αρχαίου Έλληνα εποποιού συγγραφέα, ήταν τυχαίο; Γιατί σίγουρα πρέπει να είσαι κάπου εγκλωβισμένος για πάρα πολύ καιρό, χρόνια και δεκαετίες, ώστε να αποκτήσεις τέτοιες ποιητικές και λογοτεχνικές ικανότητες. Και γενικότερα γνώσεις. Όμως ας έρθουμε στο σήμερα. Πρέπει να μπορέσουμε να κατανοήσουμε ότι όλοι μας είμαστε όμηροι, αλλά ίσως ακόμα και Όμηροι, αν εκμεταλλευτούμε σωστά τον άπλετο χρόνο της αιχμαλωσίας μας. Όλοι μας γεννιόμαστε ολομόναχοι και ανίσχυροι, χωρίς μία ψυχή δίπλα μας να μας αισθάνεται πλήρως. Μέχρι να βρεθεί ο έρωτας που θα μας απελευθερώσει. Θα μας δώσει δύναμη και θα μας αλλάξει τη ζωή. Είναι αυτός που θα πυροδοτήσει τον Αθηναϊσμό και τον Χριστιανισμό μέσα μας. Το έτερόν μας ήμισυ, θα μας δώσει την ενέργεια που χρειαζόμαστε, για να κατακτήσουμε όλο το σύμπαν από κοινού. Όταν βρεθεί η ψυχή αυτή που θα είναι ο καθρέπτης του εαυτού μας, θα μας βοηθήσει να φτιάξουμε την άτρωτη ομάδα που εικονίζεται στην σημαία της Λατρείας μας. Μία σημαία που θα μπορούσε να ανεμίζει στο καράβι του Οδυσσέα, που περνούσε αλώβητο με το πλήρωμά του, μέσα από σμήνος Σειρήνων. Οπότε να ξέρετε, όλοι είμαστε όμηροι της κοινωνίας, μέχρι την ημέρα που θα έρθει ο έρωτας για να μείνει. Μετά θα είναι μια συγκλονιστική πορεία γεμάτη περιπέτειες. Αλλεπάλληλες νικηφόρες αναμετρήσεις με το άγνωστο μας περιμένουν. Εφόσον ακολουθούμε πιστά την Πεντάσταυρη σημαία μας. Και σίγουρα αυτό το ιστολόγιο, περιγράφει τον δρόμο για την επιστροφή στην Ιθάκη για όλους μας. Σε μια σύγχρονη έκδοση.