Κατα τον επικρατέστερο ορισμό, πλανήτης είναι ένα σφαιρικό αστρικό αντικείμενο σχετικά μεγάλου μεγέθους, που όπως δηλώνει και η λέξη "περι-πλανιέται", ταξιδεύει στο σύμπαν. Συνήθως αυτό γίνεται σε σταθερή τροχιά γύρω από το μητρικό του άστρο, αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις όπου τα βλέπουμε να κινούνται εντελώς άτακτα και εκτός ισχυρής μαγνητικής επιρροής. Όμως ο πλανήτης είναι παράγωγο της λέξης "πλάνη", την οποία συναντάμε σε αρχαία κείμενα να χρησιμοποιείται και με την έννοια της ψευδαίσθησης. Και εξαιτίας αυτής της δευτερεύουσας σημασίας της λέξης, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν εναλλακτικό ορισμό για τον πλανήτη, που πιθανώς μάλιστα να προϋπήρχε από τα αρχαιότερα έτη της μυθολογίας. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, κάθε τέτοιο αστρικό σώμα θα μπορούσε να φιλοξενεί έναν ψεύτικο κόσμο, που ωστόσο εξαπατά το μυαλό μας και καταφέρνει να το πείσει πως είναι πραγματικός. Για παράδειγμα, εμείς ζούμε στο ηλιακό σύστημα. Αυτό έχει πιθανώς κατοικήσιμους πλανήτες, υπο προϋποθέσεις, που όλοι έχουν και από μία συγκεκριμένη ονομασία. Υπάρχει ο πλανήτης Ερμής όπου εκεί θα μπορούσαν να έχουν ζήσει ή να ζήσουν οντότητες, που να τον δοξάζουν σε όλη τους τη ζωή και οι οποίες να ομοιάζουν με τα χαρακτηριστικά του. Το ίδιο και με τον πλανήτη της Αφροδίτης, όπου εκεί θα μπορούσε να είναι ο κόσμος της ομορφιάς και μόνο. Εδώ είναι η Γη, το πηγαίο μέρος της ζωής, όπου η Θεά Γαία μετά την σχέση της με τον Ουρανό γέννησε όλα τα πρωταρχικά πλάσματα του ηλιακού μας συστήματος. Εν ολίγοις, πιστεύω ότι δεν υφίσταται η έννοια του πραγματικού, όλα είναι πλάνες τις οποίες είτε θέλουμε να πιστέψουμε, είτε όχι. Όλα όσα ζούμε είναι προβλεπόμενα και σκηνοθετημένα από ανώτερες οντότητες, όπως και από εμάς καθώς εξελισσόμαστε και επιδιώκουμε τη θέωσή μας. Τα ονόματα των πλανητών, των αστερισμών, όπως και των γαλαξιών, φαίνεται να καθορίζουν το περιεχόμενό τους και να μην είναι απλά τιμητικά ή υπενθυμιστικά.