Σας έχω μιλήσει στο παρελθόν για το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα στην δημόσια εκπαίδευση της Ελλάδας, αλλά και ότι γίνονται ακόμα και επικίνδυνα για την ζωή μας, αν επιδιώξει κανείς να αριστεύσει. Και κάπως έτσι κατέληξα ύστερα από μεταλυκειακή εκπαίδευση, να εργαστώ στον τομέα του τουρισμού, των ξενοδοχείων και της τροφοδοσίας. Απλά επειδή φάνηκε να υπάρχει ακόμα ζήτηση σε αυτό, τουλάχιστον κατά το 2010 που ήταν ένα από τα πρώτα χρόνια της ελληνικής χρεωκοπίας. Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές μου, το 2013 έκανα την πρακτική μου εξάσκηση βοηθώντας σε εστιατόριο εσωτερικού χώρου, σε ξενοδοχείο της Κέρκυρας. Πυγολαμπίδες εκεί, παραδεισένιο τοπίο και τα πρώτα εμφανή μεταφυσικά όνειρα. Βέβαια φαίνεται πως ενώ έφυγα από εκεί, κάποιο μέρος μου παρέμεινε, όπως και άτομα που πιθανώς να εποπτεύουν την διαδικτυακή μου δραστηριότητα ακόμη και σήμερα. Με αυτά τα δεδομένα και εντελώς τυχαία, εχθές είδα ένα σχετικό όνειρο που συνδυάζει λίγο απ' όλα, αλλά κυρίως το άγχος από την εργασία εκεί. Το χθεσινό όνειρο λοιπόν, είχε να κάνει με την δημιουργία ενός εστιατορίου εξωτερικού χώρου από εμένα. Γινόταν, λέει, κάποιος διεθνής διαγωνισμός δημοφιλίας ονομάτων για εστιατόρια και ξεχώρισε το δικό μου. Επέλεξα ένα όνομα που θα γινόταν αναγνωρίσιμο και αξέχαστο, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Αυτό ήταν το "Atheneon X Στέιτ" που είναι ελληνικά με λατινικά γράμματα και αγγλικά με ελληνικά γράμματα. Επιπλέον, το X είναι όπως το Xmas δηλαδή τα χριστούγεννα στα αγγλικά. Ενώ το Σίγμα ειδικά είναι εμβληματικό, καθώς είναι ένα γράμμα που μένει στο μυαλό κάποιου ως μοναδικά ελληνικό. Η φράση σημαίνει "Αθηναϊστοχριστιανιστική πολιτεία". Το εστιατόριο φτιάχτηκε λοιπόν, με την επωνυμία "Atheneon X Στέιτ" στην πινακίδα και ήμουν εκεί ως γενικός υπεύθυνος. Λειτουργούσε σε ξέφρενους ρυθμούς, σε σημείο που κάποιοι πελάτες κλέβανε φυάλες από τα ψυγεία του εντελώς ανενόχλητοι. Στο τέλος μάλιστα όταν είχαν αποχωρήσει όλοι, αργά τη νύχτα, εμφανίστηκαν και ζόμπι που μου επιτέθηκαν. Κρατούσα ένα κινητό μιλώντας σε κάποιον, αλλά δεν λειτουργούσε σωστά, οπότε δεν κατάφερα να τα προβάλλω σε βιντεοκλήση ενώ μου κάνανε επίθεση. Και κάπως έτσι τέλειωσε απότομα το όνειρο. Για επίλογο να πω ότι άλλαξα επάγγελμα και έγινα ιστολογίτης αλλά και αυτοδίδακτος ιερέας, διότι όπως και στο όνειρο, όλα στην προηγούμενη δουλειά μου ήταν εκτός ελέγχου. Έπρεπε να αντιμετωπίσω προβλήματα ανωτέρας βίας, πράγμα για το οποίο μόνο ένα ιστολόγιο και μια θρησκεία είναι ικανά. Για να σας δώσω μια ιδέα από την εργασιακή μου εμπειρία πριν να κλείσουμε, στην δουλειά όλα ήταν σκηνοθετημένα κακοβούλως. Οι υπάλληλοι ήταν πελάτες και οι πελάτες υπάλληλοι. Πράγμα που θυμίζει το τραγούδι του Μαρκ Μόρτον "The truth is dead" (Η αλήθεια είναι νεκρή), όπου και λέει πως ο διάβολος έχει αντιστρέψει τα πάντα, κάνοντας το βίο μας αβίωτο.