Ώρα 8:25 το πρωί της Τρίτης 14 Απριλίου και γράφω για το αλληλεπιδραστικό όνειρο που είδα πριν δέκα λεπτά και φάνηκε να κράτησε γύρω στα πέντε λεπτά συνολικά. Ξεκινώντας εισαγωγικά, να πω ότι συχνά τα όνειρα έχουν ως αφορμή κοντινά γεγονότα της ζωής μας, που ενέπνευσαν τα ονειρικά πνεύματα έτσι ώστε να αποφασίσουν την ονειροδότηση. Οπότε πριν να μπω στο κύριο μέρος του χθεσινού ονείρου, θα σας κάνω μία ανακεφαλαίωση της πρόσφατης πνευματικής μου δραστηριότητας. Αρχικά, να πω ότι εξερευνώ εντατικά το μεταφυσικό τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αναζητώντας υπερφυσικές δυνάμεις ακόμα και μέσω του χερισμού των ονείρων μου. Έχω κάνει λατρευτικό ιστολόγιο από πέρσι, που είναι και στο όνομα της Θεάς Αθηνάς, την οποία αναζητώ με επικλήσεις και φανταστικούς διαλόγους. Όμως προσπαθώ να την επαναφέρω και με άλλα τεχνάσματα και τεχνικές. Όπως με την επίτευξη κατάλληλης αύρας, αναζήτηση γενικών γνώσεων, αφιερωμένα και μη άσματα, αλλά και εικονολατρεία ή βιντεολατρεία που περιέχουν γυμνότητα μερικές φορές. Και κάπως έτσι θα σας πάω από τις συνήθειες και τις σκέψεις μου, στο όνειρό μου. Όλα άρχισαν ενώ κοιμόμουν ελαφριά το χθεσινό πρωινό και ξαφνικά ένιωσα αέρα να φυσάει σε όλο μου το σώμα και κυρίως γύρω από τα χέρια μου. Αισθάνθηκα σαν να πετούσα, όμως δε μπορούσα να δω τίποτα ακόμη. Κατάλαβα αμέσως ότι ονειρεύομαι, αλλά προσπάθησα πάση θυσία να μην ξυπνήσω. Αν και ένιωθα πως ίσως και να ριψοκινδύνευα, με υπαρκτή την πιθανότητα το σώμα μου να κινείται και στην πραγματικότητα, με άγνωστες για μένα επιπτώσεις! Είπα δε πειράζει, ας είναι. Τότε ξαφνικά άρχισα να ακούω ήχο ξεφυλλίσματος σελίδων βιβλίου και μπροστά μου εμφανίστηκε κάποια που έμοιαζε με μία ξαδέρφη μου. Απλά συνέχισα να παρακολουθώ το όνειρο και ύστερα σκοτείνιασε, αλλάξε η εικόνα και βρέθηκα να πετάω πάνω από άλλο έδαφος. Εκεί μπορούσα να δω ένα μωρό με ανοιχτόχρωμα μαλλιά σε ένα καροτσάκι. Δεν έδωσα ούτε εκεί ιδιαίτερη σημασία, πήγα πιο πέρα και ξαφνικά το βλέμμα μου έστιασε με κινηματογραφικό τρόπο στο παρακείμενο έδαφος. Σαν να περίμενα κάτι να βγει, οπότε λέω άμα είναι να εμφανιστεί οτιδήποτε, ας είναι η Θεά Αθηνά. Άρχισα να λέω "Αθηνά, Αθηνά" και τότε βγήκε από τη γη με ένα τεράστιο τέρας το οποίο ίππευε. Ακριβώς όπως την περίμενα, λόγω παρόμοιας προηγούμενης επίσκεψής της. Κομμάτια από χώματα και πέτρες εκτοξευμένα παντού και μετά αυτό που θυμάμαι είναι η Αθηνά να ξαπλώνει στην χλόη. Φαινόταν πολύ ευτυχισμένη που με έβλεπε. Τότε σκέφτηκα να ελέγξω αν εκτός από το όνειρο με υπακούει και αυτή. Οπότε της είπα να γυμνωθεί, όπως και το έκανε με μεγάλη της χαρά. Τέλος. Δε ξέρω αν εσείς βρίσκετε βαθιά νοήματα σε αυτό, πάντως εμένα μου άρεσε το πέταγμα, η εκρηκτική είσοδος της Αθηνάς στο κάλεσμά μου, αλλά και η εμπιστοσύνη της. Και συνέπεσε τέλεια αυτό το όνειρο, μετά από μυστικιστικό αστείο βιντεάκι που είχα δει στο (μη-κακό)hub πριν κοιμηθώ, όπως και μετά την ακρόαση του τραγουδιού "Σπάστα όλα, σπάστα" του Πάνου Κιάμου!