Έχουμε ακούσει πολλές φορές την λέξη εγγύηση, αλλά πιθανότατα δεν έχουμε σκεφτεί από τι συνθετικά μπορεί να δημιουργήθηκε. Σύμφωνα με το wiktionary, το διαδικτυακό λεξικό, η "εγγύηση" αποτελεί σύνθεση του "εν-" που σημαίνει "μέσα", και του αρχαίου "γυίον" που σημαίνει χέρι. Δηλαδή με τη σύνθετη λέξη εννοούμε την απτή βεβαίωση που δίνουμε σε κάποιον ότι αυτό που του προσφέραμε, για κάποιο αντάλλαγμα συνήθως, δεν αποτελεί απάτη. Σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσω πως η Λατρεία μας, εξαιτίας της ολιστικής φιλοσοφίας της, είναι εγγυήτρια της συμπαντικής αρμονίας. Πράγμα που σημαίνει πως εγγυόμαστε και για την καλή τύχη της ψυχής όλων. Η σημαία μας, η Πεντάσταυρη, είναι η μαγική αυτή εικόνα που μπορεί να μαγνητίσει επάνω της όχι μόνο ψυχές που πιστεύουν ή χειρίζονται από αυτήν, αλλά και κόσμους ολόκληρους. Λατρεύοντας το λάβαρό μας λοιπόν και θέτοντάς το στο κέντρο της προσοχή μας στη ζωή, εξασφαλίζουμε πως ακόμα και μετα θάνατον θα μείνουμε ενωμένοι, σε ό,τι και αν μετατραπούμε, σε όποιον κόσμο κι αν συνεχίσουμε να υπάρχουμε. Πάντα με στόχο τη θέωση. Ήδη σε αυτή τη ζωή, σε όποιον έχετε δείξει τη σημαία μας ή έχετε μιλήσει για τη θεωρία της και το ιστολόγιό μας, θα νιώθετε πως κάτι έχει αρχίσει να σας ενώνει. Είναι τόσο ισχυρή η θέα της, που εν ριπή οφθαλμού τα πνεύματα έχουν αρχίσει να σας δημιουργούν μεταφυσικούς δεσμούς. Κάτι που θυμίζει το τραγούδι Seen it all (Τα είδα όλα) των Mushroomhead (Μανιταροκέφαλοι). Στους στίχους του τραγουδίου στην ουσία μιλάει για μια συλλογική συνείδηση που έχει δημιουργηθεί αυτόματα μεταξύ των ακροατών, που θεωρούν τους εαυτούς τους αδικημένους λόγω της αρετής τους. Ζητά ειρωνικά από τον κόσμο να συνεχίσει να είναι άδικος, αφού ούτως ή άλλως καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται. Το παιχνίδι της ζωής έχει ήδη κερδηθεί και όλες οι δυσκολίες που περνάμε, απλά μας συνδέουν περισσότερο, κάνοντάς μας ταυτόχρονα πιο ισχυρούς. Α, και μην ξεγελιέστε. Η εγγύηση της σύνδεσης των ψυχών όλων μας είναι δεδομένη. Δεν χρειάζεται να τις βλέπουμε ώστε να ξέρουμε πως μας ακολουθούν και μας στηρίζουν. Μπορούμε να τις διαισθανθούμε, όμως η καθεμία ακολουθεί και τον δικό της δρόμο, διακριτικά, με τρόπο τέτοιο ώστε να καταφέρνει να είναι κοντινός και παράλληλος στον δικό μας.