Γενικά ως προαίσθημα ορίζεται αυτό που νιώθουμε εντελώς ξαφνικά και δεν σχετίζεται με τα αντιληπτά ερεθίσματα γύρω μας. Είναι ένα είδος μεταφυσικού ενστίκτου, που μας προειδοποιεί για κάτι καλό ή κακό πριν αυτό συμβεί. Παλαιότερα είχα προσπαθήσει να χωρίσω στα δύο τα μονοπάτια στα οποία οδηγεί, δηλαδή η ακουλούθηση της ευφορικής αίσθησης στον παράδεισο και η ακολούθηση της δυσφορικής στην κόλαση. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά στον ορισμό του προαισθήματος, αλλά και επίσης τα μέρη στα οποία κατευθύνει έχουν περισσότερες αποχρώσεις από του άσπρου και του μαύρου. Εγώ δηλαδή πιστεύω πως το προαίσθημα επηρεάζεται άμεσα από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, καθως αν αυτό που βιώνουμε δεν το νιώθουμε ευχάριστο, τότε υποσυνείδητα λαμβάνουμε μήνυμα πως τα πράγματα θα συνεχίσουν να είναι αρνητικά. Και δεν είναι μόνο θέμα θετικότητας ή αρνητικότητας, μπορεί να είναι και ζέστης ή κρύου. Για παράδειγμα μπορεί όλοι να περιμένουν ασυνείδητα να έρθει ζεστός καιρός λόγω των ενδείξεων, όμως κάποιος που έχει καλύτερη σύνδεση με την φύση ή να επικοινωνεί με πνεύματα να αναμένει κρύο και αυτό να έρθει. Στο τέλος δηλαδή προαίσθημα είναι ένας συνδυασμός λογικής και έκτης αίσθησης, που αν γίνει ισορροπημένα λειτουργεί σαν ακριβής μαντεψιά. Πάντως αυτό φαίνεται να τροφοδοτείται από φυσικά και υπερφυσικά ερεθίσματα όπως είπαμε, τα οποία όμως συνεχώς περιπλέκονται μεταξύ τους. Ας πούμε ένας παίκτης τυχερών παιχνιδιών μπαίνει σε ένα δωμάτιο να παίξει. Αντικρίζει ένα μέρος προσεγμένο, τα χαρτιά είναι σαν να βγήκαν μόλις από το εργοστάσιο, αυτός είναι άριστος στις προβλέψεις και στις κινήσεις του και είναι πολύ τυχερός. Οπότε έχει ένα προαίσθημα ότι θα κερδίσει. Όμως έρχεται η στιγμή που συναντά κάποιον πνευματιστή παίκτη. Ο δεύτερος δεν είναι αρκετά καλός στο να εξακριβώνει αν μία κατάσταση είναι βατή γι' αυτόν ή όχι. Επίσης προδίδεται εύκολα, σε σημείο που από το πολύ άγχος του δεν μπορεί να διακρίνει εύκολα κανείς τι έχει στο μυαλό του. Αλλά έχει ένα κρυφό χάρισμα. Μπορεί να ενσυναισθανθεί και να διαβάσει μεταφυσικά αυτόν που έχει απέναντί του. Ακόμα έχει και κάποιο πνεύμα ταυτόχρονα που του μεταδίδει όσα νιώθει για τις επιλογές του. Σε αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα είναι αμφίβολο, διότι ο έμπειρος ορθόδοξος παίκτης θα μπερδευτεί με όσα συμβαίνουν, ενώ ο ανορθόδοξος παίκτης δε θα μπορεί να ξεχωρίσει εύκολα τις σκέψεις τις δικές του από των άλλων. Το συμπέρασμα είναι πως δεν μπορούμε να βασιστούμε στο προαίσθημα αν δεν το μελετήσουμε σχολαστικά πρώτα, αλλά και πάλι στις λεπτομέρειες η τύχη νικάει.