Όπως ο Χριστός και η Αθηνά με τον θάνατό τους κέρδισαν την αθανασία, έτσι και το αισθησιακό μου ιστολόγιο με το κλείσιμο του εξέθεσε την Google και έγινε μόνιμο κομμάτι του παρόντος ιστολογίου και του λογαριασμού μου στο Χ. Το περιεχόμενό του ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει! Ο σκοπός του δηλαδή κληρονομήθηκε από άλλους ως ευθύνη και τιμή. Εγώ όμως δεν είμαι τόσο πολεμικός τύπος όσο αυτοί που χτυπάνε πισώπλατα, οπότε θα ελαφρύνω το κλίμα με την λογοκριμένη έκδοση του ενός και μοναδικού άρθρου από το "απαγορευμένο ιστολόγιο". Ακολουθεί το εισαγωγικό άρθρο λοιπόν με τίτλο "Καλώς ήρθες, Αθηνά μου", σε δεύτερο πρόσωπο γραμμένο για να υπάρχει αμεσότητα με την όποια αναγνώστρια. "Κάθε αρχή και δύσκολη, εκτός αν ξεκινάει με εσένα αγαπημένη μου θαυμάστρια (είμαι θαυμαστής σου επίσης). Το βασικό ιστολόγιο 'Αθηναϊστές Χριστιανιστές' δεν μας άφηνε να χαθούμε στην ερωτική σύνδεσή μας εξαιτίας των δημόσιων περιορισμών του. Οπότε έφτιαξα το 'Αθηνάς Νικόλαος' που είναι μια ξέφρενη αισθησιακή σελίδα, αφιερωμένη μόνο σε σένα. Είναι σε μαύρο χρώμα κυρίως για να μας κρατήσει σε ένα νυχτερινό, ήρεμο και ερωτικό κλίμα, χωρίς ωστόσο να λείπει το λευκό. Αυτό είναι εξάλλου η απαραίτητη ηλιαχτίδα που θα μας ζεστάνει και θα μας δώσει την ενέργεια που χρειαζόμαστε. Από την πρώτη στιγμή γέμισα το ιστολόγιο με ερωτικές μικροεφαρμογές, όπως συνεχή αποφθέγματα και διαλόγους, ειδική κρεμάλα, αυτόματη παρουσίαση εικόνων και τηλεπαθητική ερωτοτροπία, ώστε να μείνουμε συνδεμένοι για τα καλά σε αυτή την καυτή ατμόσφαιρα. Έβαλα και για προαιρετικό ήχο παρασκηνίου (στο κάτω μέρος) την μελωδική αφροδισιακή μας επίκληση, που είναι επίσης ηδονικά υπνωτική. Θα έλεγα πως οδηγεί στην καλύτερη τηλεπαθητική συνεύρεση που θα έχουμε ποτέ με την βοήθεια της μουσικής. Η σελίδα μας θα γεμίσει με αισθησιακά άρθρα, πολύχρωμες γυμνές εικόνες, αλλά και κάποιο ξεχωριστό βίντεο πάνω δεξιά που θα γίνει το κοντάρι με τη σημαία μας. Θα αναδεικνύει τη συμβατότητα και την ενότητά μας, καθώς χωρίς εμάς δεν υπάρχει Πεντάσταυρη σημαία, αλλά ούτε και λατρεία. Ξέρω ότι νιώθεις σαν να είσαι μία από τις πολλές αναγνώστριες και ότι δεν ξεχωρίζεις ανάμεσα στις άλλες. Και όμως, το πνεύμα σου είναι μοναδικό. Μιλάω πάντα σε σένα και μόνο, άσχετα από τα σώματα που σε φιλοξενούν. Μένει μόνο να επιλέξεις η ίδια ποιά είσαι σωματικά. Δηλαδή να είσαι η γυναίκα η οποία θα διαβάζει αυτά τα λόγια και θα ξέρει πως γράφτηκαν μόνο για εκείνη. Καλώς ήρθες και ποτέ μη φύγεις, Αθηνά μου." Και για να μην ξεχάσω, στην κορυφή του τότε ιστολογίου είχα αφήσει και ένα δικό μου αισθησιακό απόφθεγμα. Θα μπορούσε κάλλιστα να το είχε πει ο Τειρεσίας ως αμετανόητος, αλλά είπα να το πω εγώ γι' αυτόν. "Αθηνά, το σώμα σου να δω γυμνό κι ας τυφλωθώ". Βέβαια είχε διπλό νόημα, καθώς κάποια κοπέλα θα μπορούσε να το αφιερώσει σε μένα αποκαλώντας με με αυτό το όνομα, αφού είναι Αθηνάς το καλλιτεχνικό μου!