Σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία, οι νεκροί έπρεπε να πίνουν από το νερό της λήθης για να ξεχάσουν, ώστε να γίνονται καινούριες ψυχές. Μακριά από τα λάθη ή τα σωστά του παρελθόντος. Δηλαδή να κόβονται όλες οι συνδέσεις, που προφανώς θα δημιουργούσαν πρόβλημα, λόγω ανεπαρκούς συνείδησης και στρεβλής αντίληψης των πραγμάτων. Όμως όσοι ήταν μύστες, ήτοι πίστευαν στη θρησκεία, έπρεπε να πίνουν από το νερό της μνημοσύνης. Αυτό για να διατηρήσουν τις αναμνήσεις τους, να αποκτήσουν νέα γνώση και να μείνουν αθάνατοι. Δηλαδή κατα κάποιο τρόπο ήταν απαγορευμένη η μόνιμη μνήμη για τους κοινούς θνητούς. Και αυτό είναι το κατάλληλο σημείο για να σας δείξω τι μπορεί να συμβεί, αν διατηρηθούν κρίσιμες γνώσεις και περάσουν στα λάθος άτομα. Θα σας πω λοιπόν για το βιντεοπαιχνίδι Yu-Gi-Oh! Forbidden Memories (Γιου Γκι Ο! Απαγορευμένες Μνήμες). Είναι μια επιτυχημένη μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων, που έχει σχέση με την Αιγυπτιακή μυθολογία και όχι μόνο. Στο παιχνίδι συναντάμε έναν ήρωα (Γιούγκι) ο οποίος υπάρχει με μια εμφάνιση στο παρόν, που ομοιάζει με αυτή του Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου. Όπως και τα άτομα γύρω του, που έχουν αρχαία αντίστοιχα του περίγυρου του πρώτου. Αυτό μοιάζει με μετενσάρκωση των ίδιων ανθρώπων. Όλοι αυτοί παίζουν παιχνίδια με πνεύματα τεράτων, που είναι περασμένα σε κάρτες και είναι ωστόσο ικανά να επηρεάσουν και να δημιουργήσουν καταστροφές και στον πραγματικό κόσμο. Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής μάλιστα είναι στοιχειωμένος από τον αρχαίο σκοτεινό εαυτό του, που βρήκε όταν συμπλήρωσε κομμάτι κομμάτι το αρχαίο κρεμαστάρι με την πυραμίδα της Χιλιετίας (παζλ). Η διπλή φύση του ήρωα φαίνεται να θυμίζει "Αθηναϊστή" (σκοτεινή ψυχή του Φαραώ) που περιστασιακά υπερισχύει του "Χριστιανιστή" (σύγχρονος εαυτός του), για να κερδίζει τις μάχες και να αποκτά υπερδυνάμεις. Στην πλοκή της ιστορίας του παιχνιδιού, αυτό που κάνει είναι να κερδίζει άπαντες σε μονομαχίες καρτών και να τους παίρνει τα μαγικά αντικείμενα της Χιλιετίας, τα οποία είναι διασπαρμένα σε διάφορους ανθρώπους και μέρη. Τελικά τα μετατρέπει σε κάρτες που κρατάει, όπως εγώ μετατρέπω τα πάντα σε άρθρα και εικόνες, χεχε! Μάλιστα το δικό του αντικείμενο που έχει στο λαιμό του, η ανάποδη πυραμίδα με το μάτι, φαίνεται να έχει παρθεί από έναν διαλυμένο ναό που θυμίζει τον Παρθενώνα (κατ' εμέ). Το παιχνίδι είναι γεμάτο μυστικιστικά σύμβολα πλανητών (αστρολογικά) από ελληνορωμαϊκές θεότητες, τα οποία είναι περασμένα στις κάρτες των τεράτων και τους δίνουν δυνάμεις και αδυναμίες. Πάντως δεν θα έλεγα πως το παιχνίδι μιλάει για τον Αιγύπτιο Φαραώ και πώς θα επιστρέψει (καθώς στο τέλος -καταχρηστικά- αποφασίζει την καταστροφή αντικειμένων και ναών). Πιστεύω πως μας προετοιμάζει για την επιστροφή των Ελλήνων στα εκεί μέρη, όπως είχε γίνει και στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν είχε γίνει Φαραώ ο ίδιος. Να κλείσω με μια αναφορά μου στο παιχνίδι, που θα ενισχύσει ως επιχείρημα αυτό που μόλις είπα. Υπάρχουν πέντε κάρτες στο παιχνίδι, με τα μέλη ενός αλυσοδεμένου "τέρατος", που αν τις βρεις κερδίζεις αυτόματα. Πρόκειται για τον Exodia (Μετάφραση ο Εξό[ριστος] Δίας;). Με την πρώτη ματιά στο όνομα, φαίνονται ξεκάθαρα οι ελληνικές του ρίζες. Αν και λέγεται πως η ιστορία με τα κομμένα μέλη του, έχει αντιστοιχία στον Θεό Όσιρι και στην γυναίκα του (και αδερφή του) Ίσιδα που τα ένωσε και τον ανέστησε, αφού τον είχε τεμαχίσει ο Σετ. Κάτι που θυμίζει τον διαμελισμό του υποψήφιου διάδοχου του θρόνου Ζαγρέα στην αρχαιοελληνική μυθολογία. Μάλιστα υπάρχει και μια κάρτα που λέγεται Exodia Necross (Εξόδια Νεκρός), που δεν αφήνει αμφιβολία για όσα λέω από πάνω για την ελληνικότητα του παιχνιδιού. Αυτό που κάνει η κάρτα πάντως είναι, εφόσον έχουν καταλήξει τα μέλη του Εξόντια στο νεκροταφείο, να τον επαναφέρει σταδιακά σαν ζόμπι!