Έχω μιλήσει σε ένα αρκετά βασικό επίπεδο για τις αύρες έως τώρα, όμως ίσως να ήρθε η στιγμή να προσθέσω λίγη ακόμη ποικιλία. Να βάλω και κάποιο συμπαντικό στοιχείο, όπως αυτό της φωτιάς, κι έτσι σε εναρμόνιση με αυτό, να γίνω και πιο τολμηρός με τις υποθέσεις μου. Υποθέσεις για την λειτουργία τους, τις οποίες έχω κάνει βάσει εκτεταμένης παρατήρησης ενδείξεων και γεγονότων στη ζωή μου. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος αύρας λοιπόν, αυτό της φλεγόμενης, που το έχουμε νιώσει όλοι μας αρκετά. Σε νεότερες ηλικίες ειδικά, λόγω της οξυμένης ευαισθησίας μας στα περισσότερα πράγματα. Για παράδειγμα τότε, την προκαλούσε ο έντονος ανταγωνισμός, ιδίως στο σχολικό περιβάλλον. Όμως, τι είναι αυτή η επίμονη, ασφυκτική φωτιά που νιώθουμε μέσα μας και φαντάζει σαν αρρώστια ή σαν μεταφυσικό ιερό πυρ; Κάτι σαν να μας καθηλώνει και να μας δαιμονίζει σε αυτήν, όμως κανείς δεν έχει πραγματικά καταφέρει να βρει την πηγή της. Κάποιοι λένε πως ευθύνονται ορμόνες, η διατροφή, συγκεκριμένες δραστηριότητες, ασθένειες και οργανικές δυσλειτουργίες ή και ιοί. Άλλοι λένε φταίνε τα νεύρα, το άγχος, η ψυχολογική πίεση, η ζέστη ή και κάποια ψυχιατρική νόσος, όπως αυτή της υπερκινητικότητας. Όμως υπάρχει και μεταφυσική εξήγηση, όπως αυτή του να είσαι στοχευμένος από βρυκόλακες και λυκανθρώπους κάποιας άλλης διάστασης. Χαχαχ. Όχι, δε κάνω καθόλου πλάκα. Και συνεχίζω. Εχθρικά πνεύματα ή και απλοί ανθρώποι δρουν με παρόμοιο τρόπο, οι οποίοι όσο δε φεύγουν από κοντά σου ή δεν τους βγάζεις από την προσοχή σου, σε επιβαρύνουν με αυτή την εκρηκτική "κάψα". Συνήθως το αποτέλεσμα αυτής είναι ο ξαφνικός υπερεκνευρισμός, η δυσφορία, αλλά ακόμα και η αίσθηση ότι κάποιος αντλεί από εσάς ενέργεια ενώ σας ζημιώνει. Σε κάθε περίπτωση, το να νιώθουμε σαν να μας καίνε με φλογοβόλο στα καλά καθούμενα, μπορεί να θεωρηθεί και διαίσθηση. Κάτι πολύ άσχημο μπορεί να συμβαίνει ή μπορεί να υπάρχει και κίνδυνος για τη ζωή μας. Μπορούμε να επιλέξουμε να φύγουμε από το επίκεντρο της αύρας αυτής άρδην, απομακρυνόμενοι από το σημείο που είμαστε για αρχή. Ή μπορούμε εναλλακτικά να την αγνοήσουμε και να συγκεντρωθούμε σε άλλα πράγματα, σε χαλαρωτικές επικλήσεις από μέσα μας ή ακόμα και σε κατάρες έναντιον παντός υπευθύνου. Με το καλό ή το κακό, αυτή η φλόγα φεύγει. Άλλες φορές όμως έχει πιο μόνιμο χαρακτήρα και η μάχη εναντίον της κερδίζεται μόνο με τον χρόνο... Υπομένουμε και περιμένουμε, μέχρι δηλαδή να παγώσει αυτή η κόλαση.