Ξεκινώντας, να πω πως ο άνθρωπος είναι εξαιρετικός στο να κρύβει τις κακές προθέσεις του. Ο δόλος κρύβεται πανεύκολα πίσω από την αθωότητα της εμφάνισής του, αλλά και από την περίτεχνη υποκριτική του, που δεν επιτρέπουν υπόνοιες αναξιοπιστίας. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε και το χρήμα. Κάτι κρύο και απρόσωπο, το οποίο αν το έχεις μπορείς να κάνεις τους συνανθρώπους σου ό,τι θέλεις. Ακόμα και άσχημα ή αχρείαστα πράγματα. Είναι ιδιαίτερα περιζήτητο, κυνηγάται με δόλιους τρόπους πολλές φορές και η χρησιμότητά του είναι τέτοια που μπορεί να κρύψει αλλά και να δικαιολογήσει τον δόλο. Να τον αθωώσει. Ας κάνουμε τώρα ένα μικρό ταξίδι για να δούμε πως αντιμετωπίζεται η εγκληματικότητα κατά του "ιερού" χρήματος στην υφήλιο. Στην Ανατολή, παρατηρούμε σκληρές τιμωρίες για τα εγκλήματα οικονομικής φύσεως, μέχρι και θανατικές καταδίκες. Βέβαια, αυτό συμβαίνει άμα δεν είσαι καλός φίλος με τις αντίστοιχες διεφθαρμένες αρχές. Σε εκείνα τα μέρη, που χρησιμοποιούνε ιδιαίτερα πρωτόγονες γραφές που μοιάζουν με δυσδιάκριτα ιερογλυφικά, γενικά το κράτος επιτρέπεται να κλέβει τον πολίτη. Όμως άμα το κάνει και ο πολίτης αυτό, τότε το πληρώνει χίλιες φορές ακριβότερα. Για παραδειγματισμό ασφαλώς. Στη Δύση, όπου μπορεί κάποιος να κλέψει πιο εύκολα και το κάνει, επιβραβεύεται με αμέτρητα δολάρια αν δεν πιαστεί. Επειδή το έγκλημα για τα χρήματα είναι τόσο διαδεδομένο για όλους εκεί, έχουν ονομάσει το ίδιο τους το νόμισμα με βάση των συνδυασμό των ελληνικών λέξεων "δόλος" (εξαπάτηση) και "λαρός" (σημαίνει κέρδος στα αρχαία ελληνικά). Δηλαδή ότι με ανήθικους τρόπους και δόλο το αποκτούν, αλλά και σε άσχημες συνήθειες το καταναλώνουν, σκλαβώνοντας άλλους σε οδυνηρές ζωές. Εμείς που ανήκουμε στο Κέντρο του κόσμου, όπως φαίνεται από τον παγκόσμιο χάρτη, ας δείξουμε την ισορροπημένη σοφία μας. Ας αναγνωρίσουμε ότι το δολάριο λόγω ονόματος είναι το καταλληλότερο και πιο ελληνικό νόμισμα που θα μπορούσαμε να έχουμε! Γιατί πολύ απλά το χρήμα δεν αλλάζει φύση και είναι καλύτερα άμα αναγράφεται η επικινδυνότητά του επάνω του.