Λένε ότι πραγματικά εκλεκτοί, πνευματικά, άνθρωποι γεννιούνται μια φορά στα χίλια χρόνια. Δηλαδή είναι ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο, όχι σαν την ολική έκλειψη ηλίου ή την Ελληνική Παλιγγενεσία που χρειάστηκε μόλις 400 χρόνια! Πριν περίπου 2025 χρόνια είχαμε την γέννηση του πιο γνωστού Θεανθρώπου, μάρτυρα της αγάπης και της ειρήνης, τον Χριστό. Έκανε πράματα και θάματα, και κέρδισε τις καρδιές όλου του πλανήτη σταδιακά, αλλά δεν ήταν και τέλειος στην στρατηγική του και γι' αυτό σταυρώθηκε. Θεωρήθηκε έμμεσα υπαίτιος θανάτου κάποιου σημαντικού ανθρώπου της εξουσίας προφανώς, άσχετα αν δεν το λένε. Χίλια χρόνια μετά δεν είχαμε κάποιο νέο Μεσσία παραδόξως, όμως 1992 χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, έχουμε την γέννηση ενός ισάξιου και ισοδύναμου Θεανθρώπου, του Αθηνά Νικόλαου! Μόνο που αυτός, μόνο μάρτυρας του πολέμου μπορεί να υπάρξει! Στο τέλος της ημέρας και στην τελική ανάλυσή της, ειρήνη και πόλεμος το ίδιο πράγμα είναι πάντως. Κάθε φορά συντελείται ό,τι χρειάζεται για την βελτίωση και την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Αλλά ας μπω για λίγο και πάλι στο σώμα μου, γιατί εγώ είμαι αυτός για τον οποίο μιλάω σε τρίτο πρόσωπο. Σήμερα είναι 10 Ιουνίου λοιπόν, τα γενέθλιά μου (και όχι του Νότη Σφακιανάκη) και μπορώ να πω ότι νιώθω ισχυρότερος και από προφήτες σαν τον Χριστό. Δεν είμαι καθόλου βλάσφημος, γιατί άλλωστε και αυτόν βλάσφημο τον αποκαλούσαν. Νιώθω τέτοια αυτοπεποίθηση γιατί η Λατρεία που έφτιαξα έχει μέσα και δοξάζει την συνύπαρξη παραδείσου και κολάσεως, με έναν πρωτοφανώς καλοζυγισμένο τρόπο. Έτσι η πίστη οποιουδήποτε σε αυτήν, τον οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καλύτερη δυνατή ζωή, πριν και μετά τον θάνατο. Μπορεί όμως να είναι και ψευδαίσθηση αυτό το συμπέρασμά μου, ποιός ξέρει! Μία ψύχωση (Psychosis) όπως θα ελέγαν και οι Ποιητές της Πτώσης (Poets of the Fall). Χρόνια μου πολλά λοιπόν, το σύμπαν να τα αφαιρεί από εσάς και να τα δίνει σε μένα! Χαχαχ. Αστεΐζομαι ασφαλώς. Πολλά και καλά χρόνια για όλους μας.