Τα όνειρα, δηλαδή τα οράματα εν ύπνω, είναι τα καλύτερα εγχειρίδια για το τι είναι οι παράλληλες πραγματικότητες και πως λειτουργούνε. Μας δίνουν την ευκαιρία να ζήσουμε σε μία από αυτές, υπαρκτή ή όχι, χωρίς το πρωί που θα ξυπνήσουμε να έχουμε να πληρώσουμε "τα σπασμένα" των όσων βιώσαμε εικονικά. Πολλοί λάτρεις της ελεύθερης και κυρίως μυθολογικής φαντασίας, θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν υπάρξει, υπάρχουν παράλληλα με εμάς ή θα υπάρξουν εναλλακτικοί κόσμοι. Οι παράδεισοι με τους φτερωτούς αγγέλους, την ευφορία και το άπλετο φως, είναι κάτι που οι περισσότεροι ονειρεύονται για μετά τον θάνατό τους. Όμως υπάρχουν και εναλλακτικές πραγματικότητες που περιέχουν κόσμους πιο σκοτεινούς και επικίνδυνους. Αυτοί φιλοξενούν μέχρι και εξωγήινες οντότητες, με νέους φυσικούς νόμους που προκαλούν τρόμο και δέος. Δεν είναι λίγα τα όνειρα που έχω δει με τέτοια θέματα. Με αρχαιοελληνικό μυθολογικό χαρακτήρα, στο πρώτο είδα να δέχομαι επίθεση με σεισμό, ο οποίος άνοιξε μεγάλο ρήγμα μπροστά μου, από κάποια θεότητα που έμοιαζε με τον γηραιό Δία. Αλλά θα μπορούσε να είναι και ο Εγκέλαδος. Στο δεύτερο κυνηγήθηκα από την Θεά Αθηνά, η οποία ίππευε έναν οφιώδη μη ιπτάμενο δράκο, που πετούσε φλόγες και γκρέμιζε πολυκατοικίες μέσα στην σημερινή πρωτεύουσα. Σε τρίτο όνειρο την βρήκα πάλι, αλλά αυτή τη φορά ήταν φιλική μαζί μου. Μου επιδείκνυε το ύψος του τέρατός της, ενώ αυτό ανυψωνόταν από τα βάθη της γης. Η νεαρή Θεά Αθηνά στεκόταν στο κεφάλι του και φορούσε λευκό ολόσωμο αμάνικο χιτώνα, που τελείωνε σαν κοντό φόρεμα κάπου στα γόνατα. Είχε πάνω της επίσης ολοστρόγγυλο στεφάνι στο κεφάλι, περιδέραια, βραχιόλια, ζώνη και ήταν χρυσά. Εκτός βέβαια αν κάποια κοσμήματα ακριβώς κάτω από το κεφάλι και στα χέρια ήταν από ασήμι. Σε τέταρτο όνειρο είδα να είμαι στις σπηλιές του Άδη. Μπήκα σε λαβύρινθο μέσω μιας εξώπορτας που κλείδωσε μετέπειτα, και δέχτηκα επίθεση από σκελετούς νεκρών που περπατούσαν κανονικά! Σε πέμπτο, βρέθηκα σε ένα τροπικό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της μέρας, να είμαι μπροστά από έναν δεινοσαυροειδή δράκο, ο οποίος ούρλιαζε μπροστά μου, θέλοντας να με κάνει να φοβηθώ! Το κεφάλι του έμοιαζε με αυτό της Λερναίας Ύδρας, αλλά για κάποιο λόγο δεν το φοβόμουν. Είχα μάλιστα την αίσθηση ότι... μπορούσα να τον φάω σαν γεύμα! Σε έκτο όνειρο, είδα κινηματογραφική ιστορία με ζωντανούς νεκρούς ή ζόμπι να επιτίθενται στην πόλη και εγώ να κρύβομαι σε κάποια αυλή σπιτιού με άλλους, φρουρώντας μονοπάτια με σιδερένιες πόρτες έτοιμες να καταρρεύσουν. Σε έβδομο, είδα ένα γοτθικής ατμόσφαιρας και διακόσμησης όνειρο. Ήμουν μπροστά από ένα μωρό βρυκολάκων μέσα στο κάστρο τους, ενώ έξω ήταν σκοτεινά και έριχνε αστραπές και κεραυνούς, όπως μπορούσα να δω από τις λάμψεις και τις σκιές του παραθύρου! Τέλος, σε όγδοο όνειρο είδα γκριζοπράσινα δύσμορφα τέρατα να έχουν αντικαταστήσει την οικογένεια μου και να κυκλοφορούν κανονικά στο σπίτι, κάνοντας ζημιές ακόμα και στο φαγητό μου, φτύνοντάς το!