Το να κάνουμε επικλήσεις σε πνεύματα φαντάζει κάτι ιδιαίτερα απλό, εύκολο και μάλιστα με δυσανάλογη ανταμοιβή υπέρ μας. Στα διαδικασιακά, θα πούμε ένα όνομα, μια φράση, μια πρόταση ή και έναν ολόκληρο μονόλογο, αναμένοντας κάποια οντότητα να μας ακούσει και να ασχοληθεί μαζί μας. Και συνήθως πάντα υπάρχει έστω μία διαθέσιμη, έτοιμη να κάνει τα θαύματα που της επιτρέπουν οι συνθήκες. Όμως όταν λέμε κάποιο κάλεσμα επαναλαμβανόμενα, ώστε να αποκτήσουμε μια πιο έντονη σύνδεση προσωρινά με κάποιο πνεύμα, τότε γινόμαστε ευάλωτοι σε παρεμβολές. Και υπάρχει ένας συνήθης λόγος που κάνει ευάλωτη την υπερφυσική σύνδεσή μας, ο οποίος είναι φυσικά η έλλειψη συγκέντρωσης και πάθους. Διότι πολύ απλά όταν λέμε κάτι από συνήθεια και δεν προσέχουμε αρκετά, γινόμαστε ιδιαίτερα προβλέψιμοι άρα αποδυναμώνεται η αποτελεσματικότητα των καλεσμάτων μας. Ακάθαρτα πνεύματα βρίσκουν την ευκαιρία να συγχρονιστούν με τα λόγια μας, να τα αλλοιώσουν και να αλλάξουν τις λέξεις που λέμε, σε πραγματικό χρόνο, ώστε να αντιστρέψουν την επίκλησή μας. Μια ή δύο λέξεις να αλλαχτούν σε μια φράση, έχει άλλαξει όλο το νόημα. Και φανταστείτε μηχανικά να τις επαναλάβουμε κι όλας, αυτοαναιρούμαστε πλήρως! Για να αντιμετωπίσουμε τέτοιες κακόβουλες παρεμβάσεις από το υπερπέραν, μπορούμε να δοκιμάσουμε διαφορετικές ταχύτητες στην εκφορά των επικλήσεων που λέμε από μέσα μας. Μπορούμε να πούμε τις λέξεις αργά και συλλαβιστά, πολύ γρήγορα ή και να αλλάζουμε συνεχώς ταχύτητα. Διότι το παρασιτικό πνεύμα προσαρμόζεται και μιλά ταυτόχρονα με εμάς ή και μας υπερκαλύπτει στην ομιλία μας, παραφράζοντάς μας όταν του είναι εύκολο. Είναι πολύ σημαντικό αυτά που λέμε να είναι ξεκάθαρα, διότι δεν μετράει μόνο το συναίσθημα και η πρόθεση. Υπάρχουν αναίσθητα πνεύματα που δεν τα αντιλαμβάνονται και περιμένουν να ακούσουν απλά λέξεις για να καταλάβουν ακριβώς τι τους ζητάμε. Τέλος, ακούσιες παρεμβολές συμβαίνουν και όταν έχουμε επικοινωνήσει πρόσφατα με πολλούς ανθρώπους, γεγονός που προκαλεί θόρυβο στις πνευματιστικές συνδέσεις μας. Για να να χαθεί αυτή η ανησυχία και να βρούμε πάλι τη συγκέντρωση μας στην επίκληση, μπορούμε να την χωρίσουμε σε λέξεις που θα επαναλαμβάνουμε ρυθμικά με κάθε ανάσα μας.