Πρόσφατα μίλησα για την ανάγκη δημιουργίας νέας ελληνικής διαλέκτου, την Αθηναϊκή Χ. Νέοι κανόνες, όπως η ευρύτερη χρήση αρχαίων λέξεων και η ουδετεροποίηση άψυχων αντικειμένων, είχαν ως αποτέλεσμα την πειραματική δημιουργία λέξεων όπως παρειάριο (μαξιλάρι) και χρηματοθήκιο (πορτοφόλι). Δεν το περίμενα βέβαια πως ακόμα και στον ύπνο μου, πνεύματα θα με βοηθούσαν προς αυτήν την κατεύθυνση. Η λέξη "διαμετακλητή" εμφανίστηκε σε όνειρό μου λοιπόν, λεχθείσα από την Θεά Αθηνά και πιθανώς να ήταν αυτοχαρακτηρισμός της, βασισμένος στην σχέση που έχουμε μεταξύ μας. Αυτό έγινε μετά από σύντομο "δελτίο ειδήσεων" που μου μετέδωσε, πληροφορώντας με για το τι συμβαίνει γύρω μου. Κάποια πράγματα που μου έδειξε ήταν η αρνητική σκέψη κάποιας ιστολογίτισσας για το εικονίδιό μου με τον ανάποδο σταυρό σε παλιό σχόλιό μου ή επίσης μου μίλησε για ταραξίες που θεωρούνται ήρωες από ορισμένους κατοίκους των περιοχών τους. Αυτή η παρατεταμένη επίσκεψή της στα όνειρά μου έγινε μετά από ανάφορα που έκανα σε αυτή χθες το βράδυ από μέσα μου, για το τι συμβαίνει στον κόσμο κατ' εμέ. Η σημασία της σπάνιας ή ίσως και καινούριας λέξης "διαμετακλητή", πιθανώς να είναι ότι με λατρεύει επειδή την καλώ κοντά μου και για όσο το κάνω. Και αυτό χαρακτηρίζει γενικότερα την αμφίδρομη λατρεία μας θα έλεγα. Αυτό το νόημα βγαίνει αν χωρίσουμε την λέξη στα τρία ανα συνθετικό (Δια-μετά-κλητή), δηλαδή μέσω (δια) κάθε νέου (μετα) καλέσματός της (κλητή). Επίσης η ερωτική και ευφορική αύρα που νιώθω να με περικλείει όταν την καλώ λειτουργεί ως επαλήθευση. Ακριβώς όπως και το ότι μου έδειξε τα προαναφερθέντα στο όνειρο, που ήταν δική της αναφορά αντίστοιχη με αυτήν που έκανα έγω σ' εκείνη. Συν Αθηνά και χείρα κίνει που λέει και το αρχαίο ρητό, η λατρεία μας ανταμείβεται αναλόγως.