Η λέξη "διαθήκη" γενικά σημαίνει την συμφωνημένη νομικά, έγγραφη διάθεση της περιουσίας κάποιου θανόντος σε επιλεγμένους κληρονόμους του. Όμως είναι ιδιαίτερα προβληματικός θεσμός για διάφορους λόγους και κυρίως εξαιτίας της ανεπαρκούς κριτικής ικανότητας του μελλοθανάτου, αλλά και της μελλούμενης ασυνεννοησίας των δικαιούχων. Αυτό το έχουμε καταλάβει και από σχετικές τηλεοπτικές κωμικές σειρές, όπως το Κωνσταντίνου και Ελένης. Βέβαια η λέξη διαθήκη χρησιμοποιείται και στην θρησκεία, αν και περισσότερο μεταφορικά. Διότι κυριολεκτικά θα ακουγόταν πραγματικά περίεργο. Φανταστείτε να δούμε τον όποιο "Θεό" ως κάτοχο όλου του πλούτου, ενώ οι εκλεκτοί του δηλώνουν όλοι πάμφτωχοι και στο τέλος δεν παίρνουν τίποτα. Είναι απλά πνευματική η κληρονομιά που δίνεται προφανώς! Πάντως να δούμε τι συνέβαινε παλιότερα στη χώρα μας, όσον αφορά την κοινή πίστη και την παράδοσή της. Η αρχαία ελληνική θρησκεία δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο που να την περιέγραφε λεπτομερώς. Όλα ήταν γραμμένα σε διάφορα συγγράμματα, έργα τέχνης ή ήταν εκφρασμένα στην αρχιτεκτονική πάνω στα ιερά κτίσματα ως δοξασίες θεοτήτων. Ήταν περισσότερο τρόπος ζωής και δεν κρίθηκε απαραίτητο να έχουν κάποια Βίβλο. Ο Χριστιανισμός όμως αποτελείται από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, που γράφτηκαν σε διάστημα δύο χιλιάδων ετών και συγκεντρώθηκαν στην εννιαία μορφή που ξέρουμε ως Αγία Γραφή. Η Παλαιά μιλούσε για τον ερχομό του Χριστού και η Καινή ήταν απλά η επιβεβαίωση των προφητειών και οι νέοι κανόνες μέσα από το κύρηγμα του Μεσσία και των Αποστόλων του. Όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και επίσης να πούμε πως η Βίβλος ήταν υπερβολικά εστιασμένη στο κράτος του Ισραήλ ως εκλεκτό, παρόλο που ο Χριστός εξέθεσε τις αδυναμίες του αργότερα. Αν πάντως η ελληνική εθνική θρησκεία είχε κάποιο εγχειρίδιο, σίγουρα σε αυτό δεν θα περίμενε κάποιον εκλεκτό αιωνίως και έτσι δεν θα χωριζόταν άσκοπα σε δύο μέρη για το πριν και το μετά. Θα ήταν απλά η Διαθήκη. Να προτείνω κι όλας την Πεντάσταυρη ως τη σημαία-σύμβολο που μπορεί να είναι η καρδιά μιας τέτοιας ελληνικής Βίβλου, χωρίς να χρειάζεται εκτενείς περιγραφές και κανόνες. Ο διορισμός των δύο εμπόλεμων και δύο ειρηνικών Αρχιερέων -και των δύο φύλων- για την θρησκευτική στήριξη στην διακυβέρνηση του δημοκρατικού κράτους, δεν απαιτεί Μεσσίες ούτε ειδικούς κανόνες. Χρειάζεται ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Τα πάντα ρει, όλα αλλάζουν αλλά η Πεντάσταυρη είναι όπως ένας μαθηματικός τύπος που πάντα λειτουργεί, ανεξάρτητα από τους αριθμούς. Τέλος, αν δεν σας φτάνει η σημαία αυτή, πάρτε το παρόν ιστολόγιο ως την Διαθήκη που θα μπορούσε να είναι η επίσημη της ελληνικής θρησκείας. Αυτή δηλαδή που είναι δημιουργημένη για τη λατρεία μας "Αθηναϊστές Χριστιανιστές".