Άλλο ένα όνειρο εχθές, μου έδωσε την ώθηση για να γράψω ακόμα ένα άρθρο για τα κοινά και την πολιτική. Τα πνεύματα μου έδειξαν στον ύπνο μου τη νότια Εύβοια και μου είπαν ότι έχει διακοπεί το τηλεοπτικό σήμα κοντά σε κάποια "μεθυσοχώρια". Ιδέα δεν έχω τι εννοούσαν, όμως ευκαιρία είναι για να μιλήσω για το περιεχόμενο που προβάλλεται από την τηλεόραση. Και συγκεκριμένα για τα πολιτικά θέματα, που φαίνεται να είναι εντελώς φιλοκυβερνητικά τελευταία, σαν να έχουμε κρυφή κατοχή. Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που οι εργαζόμενοι αφήνουν τις κεραίες να καταστρέφονται λόγω ελλιπούς επιτήρησης. Έχουμε όλοι μας κουραστεί να βλέπουμε τον αδαή Κυριάκο Μητσοτάκη και την ανίσχυρη αντιπολίτευση. Κανονικά θα έπρεπε να προβάλλονται περισσότερο κόμματα όπως η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου που τόσο συμπαθώ. Αν και δεν κρύβω πως πολλές φορές φαίνεται να χάνεται στον εκνευρισμό της. Όταν συμβαίνει αυτό μάλιστα, αποκτά ένα ιδιαίτερα τρομακτικό βλέμμα. Όμως είναι το μόνο δημοφιλές αμεσοδημοκρατικό κόμμα και μπορεί επιπλέον να ενισχύσει την θηλυκή παρουσία στη βουλή, υπό την παραδειγματικά μαχητική ηγέτιδά του. Είναι ικανό να γίνει τουλάχιστον μια εξαιρετική αξιωματική αντιπολίτευση. Επίσης το κόμμα πειρατών Ελλάδας, αν και τελευταία φαίνεται υποταγμένο και να έχει παραδοθεί στα πάθη του, ακόμα εκπέμπει ελπίδα. Αυτό για όσο δεν είναι διαλυμένο πλήρως, βέβαια. Θα θέλαμε να το ακούσουμε να μιλάει στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο περισσότερο και κυρίως για τον διαμοιρασμό αρχείων, την καθεστωτική κατασκοπεία των συσκευών μας και την ελευθερία του λόγου. Αυτά τα δύο κόμματα θα μπορούσαν να είναι τα δύο πιο νικηφορά πλοία, ένα φωτεινό και ένα σκοτεινό, του στόλου των Αθηναϊστών Χριστιανιστών. Οπότε και τα στηρίζουμε.