Με τη φράση "αντίγραφα ασφαλείας" συνήθως εννοούμε ταυτόσημους κλώνους αρχείων μας, που κρατάμε εφεδρικά αποθηκευμένους σε κάποιο άλλο μέσο. Αυτό μπορεί να είναι κάποια δική μας κάρτα μνήμης ας πούμε, ή γίνεται και διαδικτυακά σε κάποιο "σύννεφο", που είναι βάση δεδομένων υπό δωρεάν συνεχή επιτήρηση και συντήρηση. Να πούμε πως και το thepiratebay, ο γκρίζας ζώνης -νομικά- ιστότοπος διαμοιρασμού αρχείων, λειτουργεί ως αντίγραφο ασφαλείας για ψηφιακά και όχι μόνο, έργα τέχνης. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που καταστραφούν τα πρωτότυπα από δολιοφθορά, ή οι μητρικές τους εταιρίες αποφασίσουν να τα "φονεύσουν" ως άλλες παιδοκτόνες Μήδειες. Πάντως μην ανησυχείτε για τα αντίγραφα ασφαλείας του ιστολογίου μας, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει λόγος ύπαρξής τους. Αρκεί μόνο η ύπαρξη της Πεντάσταυρης σημαίας μας και όλα μπορούν να γραφτούν από την αρχή και καλύτερα. Όμως επειδή ως συνήθως ξεφεύγω πολύ από το θέμα και καταλήγω να περιαυτολογώ με κενό τρόπο, ας πω και κάτι για τα ψηφιακά αντίγραφα ασφαλείας, που πιθανώς να σας φανεί σωτήριο. Είναι βγαλμένο από την προσωπική μου εμπειρία και δεν είναι απλά ψυχρή εκτίμηση τεχνητής νοημοσύνης, που θα ήταν πειραγμένη από κοινότητες και επαγγελματικά συμφέροντα. Η πρώτη μου επαφή, λοιπόν, με μέσα μαζικής αποθήκευσης ήταν ο γνωστός εσωτερικός σκληρός δίσκος του υπολογιστή. Αυτός μπορεί να έχει ιδιαίτερα μικρή διάρκεια ζωής, όπως ένα ή δύο χρόνια, λόγω εντατικής χρήσης. Χρησιμοποίησα και μια μικρή κάρτα μνήμης ως αντίγραφο ασφαλείας πρόσφατα, η οποία με ελάχιστη χρήση για μια 18ετία, ξαφνικά μια μέρα δεν λειτουργούσε καθόλου. Όλα τα δεδομένα πήγαν χαμένα και θα υποκλαπούν στο μέλλον που θα την πάω για ανακύκλωση, δεν το συζητώ. Μπορεί μάλιστα να δω τα σύμβολα και τα τραγούδια μας ανύποπτα μια μέρα με πνευματικά δικαιώματα άλλου, ποιός ξέρει! Οπότε πλέον επιλέγω να αποθηκεύω τα όποια σημαντικά αρχεία μου στο τάμπλετ μου, σε δημόσια ορατούς λογαριασμούς όπως το ιστολόγιο εδώ, αλλά και σε κάποιο διαδικτυακά προσβάσιμο "σύννεφο". Βέβαια και αυτά είναι κάπως επισφαλή μέρη, καθώς μπορούν να παραβιαστούν από εγκληματίες του κυβερνοχώρου. Αν κάποιος θέλει να εξασφαλίσει την μακροβιότητα των αντιγράφων ασφαλείας του, ακόμα και για έναν αιώνα, προτείνω να τα αποθηκεύει σε μη επανεγγράψιμους συμπυκνωμένους δίσκους, που είναι γνωστοί ως σιντί. Είναι παλιοί, αλλά με ασύγκριτα μεγαλύτερη αντοχή και προστασία.