Η λέξη συνασπισμός παράγεται από τα αρχαιοελληνικά συνθετικά "συν" και "ασπίς". Είναι στρατιωτικός όρος και μεταφορικά σημαίνει την παράταξη ανθρώπων, με τρόπο ο οποίος προσφέρει αλληλοπροστασία. Στην πολιτική η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί αυτούσια για το πολιτικό κόμμα "Συνασπισμός", το οποίο μετονομάστηκε με τον καιρό σε συνασπισμό ριζοσπαστικής αριστεράς ή εν συντομία "ΣΥΡΙΖΑ". Η ιστορία του είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και ξεκινάει με συμμαχίες και "διαζύγια" μικρών και μεσαίων αριστερών πολιτικών ομάδων. Αφετηρία ήταν το 1989 με την ίδρυσή του και αποκορύφωμα το 2015, που εκλέχθηκε ως αντίδραση εξαιτίας της κόπωσης από τα πτωχευτικά οικονομικά μέτρα τα οποία επέβαλαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Τότε ήταν που συνέτριψε τη Νέα Δημοκρατία έχοντας απορροφήσει μέρος και του "ΠΑΣΟΚ". Από κει και πέρα έχουμε μια σταδιακή και αργότερα απότομη πτώση, καθώς ο αρχηγός του Αλέξης Τσίπρας ήταν ιδιαίτερα άπειρος και το "εκτροχίασε το τρένο". Αυτή την αναφορά δεν την κάνω απαραίτητα ως απογοητευμένος ψηφοφόρος του, αλλά κυρίως για να κατανοήσουμε τι προκάλεσε την γρήγορη άνοδο και κάθοδο και να πάρουμε έμπνευση για να κάνουμε κάτι ανάλογο. Αλλά σωστά, σταθερά και αξιόπιστα αυτή τη φορά, χωρίς τον αποτυχημένο επίλογο. Όμως η βάση για ένα νέο πολυκομματικό εγχείρημα θα έπρεπε να είναι η ιδανική, δρώντας με σοφία και μη ανήκοντας σε κάποια πολιτική "πτέρυγα", ώστε να έχουμε τα μέγιστα δυνατά ποσοστά. Να ξεκινήσει με συνεργασίες από κάθε σημείο του πολιτικού φάσματος και το αποτέλεσμά του να είναι αυτό που αποκαλώ εγώ "Άκρο Κέντρο". Και η ευκαιρία είναι τώρα που όλα τα κόμματα είναι εντελώς ανίσχυρα, ενώ η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί ως κεκαλυμμένη στρατιωτική δικτατόρια, που πλέον γίνεται όλο και πιο εμφανής. Δηλαδή είναι κι αυτή το ίδιο αδύναμη με όλους τους υπόλοιπους στη Βουλή. Για να συνειδητοποιήσετε τι πράττει, κάθε μέρα που περνάει θυσιάζει και ένα ακόμα ανθρώπινο δικαίωμα. Την παρατηρούμε να καταργεί κάθε ελευθερία βιαστικά και αυθαίρετα, απλά για να σιγουρέψει στο μυαλό της ότι ο κόσμος θα έχει να φάει. Δηλαδή ακολουθεί την καταπιεστική πολιτική στρατηγική της πλειοψηφίας των κρατών της Ανατολής. Όμως αγνοεί πως έτσι περιορίζει και την δυνατότητα προόδου της οικονομίας μας. Ο κόσμος θέλει να δουλεύει όταν νιώθει ελεύθερος και όχι όταν νιώθει σκλαβωμένος. Οπότε η ανατροπή αυτής της κατοχικής κυβέρνησης περνάει από το χέρι μας και δεν φαίνεται καθόλου απίθανη αν οργανωθούμε σωστά, δείχνοντας υπομονή και επιμονή. Αυτό μπορεί να γίνει υπό την αιγίδα του τίτλου "Αθηναϊστές Χριστιανιστές", ενός συνασπισμού πολιτικών δυνάμεων πάσας κατεύθυνσης, που αθροιστικά θα μπορούσε να ξεπεράσει σε ψήφους τη Νέα Δημοκρατία και ίσως στο μέλλον να απορροφήσει και μεγάλο μέρος της!