Αρχικά ας αναλύσουμε την λέξη "απόφθεγμα". Πρώτο συνθετικό είναι το "απο", που δίνει έμφαση στην πράξη και δηλώνει την προέλευσή της. Δεύτερο συνθετικό είναι το "φθέγμα" και σημαίνει την εκφορά του λόγου. Απόφθεγμα δηλαδή είναι η έντονη, ξεκάθαρη φωνή κάποιου για ένα ζήτημα. Και όπως είπα στο προηγούμενο άρθρο, μου αρέσει πολύ να δημιουργώ τέτοια ρητά και να τα σημειώνω σε περίοπτη θέση στο ιστολόγιο. Πάνω πάνω δηλαδή. Ας συνεχίσω με δύο παραλλαγμένα και δύο αυθεντικά αποφθέγματά μου, τα οποία και θα εξηγήσω. "Οι άδικες κατάρες είναι όνες και γυρνάνε πίσω στον αφέντη τους", προέρχεται από παροιμία που της λείπει το επίθετο "άδικες" και χρησιμοποιεί το ξενικό "γαϊδάρες". Οπότε είναι παραλλαγή της παραλλαγής, καθώς το πρωτότυπο έλεγε απλά πως οι κατάρες γυρνάνε σε όποιον τις λέει. Και ήρθα εγώ και έκανα ξεκάθαρο πως οι κατάρες αν είναι δίκαιες δεν γυρνάνε ποτέ πίσω. Σε αντίθεση με τις οικόσιτες όνους δηλαδή, ή τις όνες όπως τις αποκάλεσα εγώ για ομοιοκαταληξία παίρνοντας ποιητική αδεία. Επόμενο απόφθεγμά μου "Γελάει καλύτερα όποιος γελάει συνεχώς". Διορθωμένο σε σχέση με την αρχική φράση, γιατί άμα γελάσουν όλοι πριν από κάποιον, το γέλιο χάνει την αξία του για τον τελευταίο. Ή ξέρει κάποιος ή δε ξέρει να γελά, είναι δεξιότητα που αναπτύσσεται με την επανάληψη. "Τα ναρκωτικά δεν βλάπτουν μόνο την υγεία, αλλά και την οξυδέρκεια", και φυσικά αυτό είναι μια τεράστια αλήθεια που έπρεπε να είχε ειπωθεί πρώτη ώστε να αποτραπεί η χρήση ουσιών. Δείτε για παράδειγμα διεθνείς αρχηγούς που παίρνουν φάρμακα για διάφορους λόγους, δηλαδή νόμιμα ναρκωτικά, και οδηγούν τις χώρες τους εντελώς ασυναίσθητα σε συνεχόμενα ναυάγια. Έχω και σχετικό τραγούδι αν ενδιαφέρεστε, το Medicate (Φαρμακεύω) των Theory of a Deadman, που δείχνει πως επηρεάζεται η κοινωνία κατά το πρότυπό της. Τελευταίο και ίσως καλύτερο απόφθεγμά μου γι' αυτό το άρθρο, το "Βασιλέας του Σύμπαντος, μετά τις εκλογές που έκανα με τον εαυτό μου και κέρδισα με απόλυτη πλειοψηφία." Αυτό το είχα γράψει όταν είχα φτιάξει λογαριασμό X τον περασμένο χρόνο και ήθελα να δείξω κατ' αρχάς πως οι εκλογές είναι μια αυταπάτη. Κάποιοι πλούσιοι διαλέγουν τα θεατρικά κόμματα που βλέπουμε και το αποτέλεσμα είναι προαποφασισμένο, δεν υπάρχει δημοκρατία. Οπότε αφού κάνει ο καθένας ό,τι θέλει με τα λεφτά του, λέω ας κάνω κι εγώ ό,τι θέλω λέγοντας αυτά που πρέπει. Μπορεί να μην περάσει απαρατήρητος ο τρόπος μου, αλλά εφόσον είναι το σωστό, ποιός θα αντισταθεί;