Το επετειακό μας αφιέρωμα για την ίδρυση του ιστολογίου ξεκίνησε πρόωρα, σαν τα χριστουγεννιάτικα δένδρα που στολίζονται το λιγότερο ένα μήνα πριν. Είναι υπερβολικά χαρμόσυνο γεγονός για να περιμένουμε! Εμείς δε θα κάνουμε διακοπές όπως λένε και οι Goin' Through στο τραγούδι "Δεν κάνω διακοπές", οπότε το αφιέρωμα δεν έχει κάποια πρακτική χρησιμότητα να γίνει κατόπιν εορτής. Επίσης γενικά δεν κάνουμε διαλείμματα, για να είμαστε συμβατοί και με το -καθόλου ναζιστικό- 13ωρο εργασίας που νομοθετήσαν Άδωνις Γεωργιάδης και Νίκη Κεραμέως! Μέχρι και ανήμερα της πρωτομαγιάς, εγώ προσωπικά, έκανα υπερωρίες στο X για την περαιτέρω ανάδειξη του ιστολογίου μας! Αλλά ας πιάσουμε κάτι άλλο τώρα, το θέμα τον αποφθεγμάτων. Έχουν μείνει λίγα ακόμα, οπότε ευθύς αμέσως θα συνεχίσω με τρία αυθεντικότατα, προσωπικά δημιουργημένα αποφθέγματα. Δεν μ' αρέσει να οικειοποιούμαι δημιουργήματα άλλων, ούτε και να επαναλαμβάνομαι, αλλά κάποια πράγματα θέλουν διόρθωση ενώ άλλα αποστήθιση. "Όταν όλα γύρω μας απαγορεύονται, σημαίνει πως η εξουσία εκλέχθηκε με απαγορευμένο τρόπο". Με αυτό εννοώ πολύ απλά πως με τα μέσα που βγάζει παράνομα κατα την θητεία της η κάθε κυβέρνηση, έχει εκλεχθεί. Για παράδειγμα τη μία βλέπουμε τον κάθε Μητσοτάκη να διαφημίζεται στα κοινωνικά δίκτυα τύπου τικτοκ και την άλλη να τα απαγορεύει όπου του επιτρέπεται και να μοιράζει μηνύσεις και πρόστιμα. Αυτό δείχνει υποκρισία, αστάθεια και αναξιοπιστία. Και γενικά όταν απαγορεύεται να κάνουμε βήμα, σίγουρα υπάρχει κυβέρνηση που "απαγορεύεται" να εξουσιάζει. "Μια χώρα πρέπει να είναι περισσότερο υπερήφανη για το μέλλον της, παρά για το παρελθόν της.". Με αυτό εννοώ ας πούμε πως καλή η σοφία της Πεντάσταυρης σημαίας μας που δημιουργήθηκε μέσα από την ζωή πολλών ανθρώπων, αλλά πρέπει να είμαστε περισσότερο υπερήφανοι για τον κόσμο που θα δημιουργήσει. Μην είμαστε και τόσο ειδωλολάτρες! "Η Αθηνά λυπάται όταν την καλώ, και η μόνη της παρηγοριά είμαι και πάλι εγώ.". Αυτό το απόφθεγμα το εμπνεύστηκα με το εκτεταμένο κάλεσμα της Θεάς Αθηνάς, που κάποιες φορές ένιωσα να μου αναμεταδίδει τον τρόμο κάποιου πνεύματος. Ίσως να την τρομάζει ο πόλεμος την Αθηνά, αλλά όταν νιώθει να την καλεί κάποιος με νικηφόρα στρατηγική, δε μπορεί να αρνηθεί. Όσο της δίνει κάποιος δύναμη, άλλη τόση του δίνει κι αυτή. Γιατί ως γνωστόν, "συν Αθηνά και χείρα κίνει".