Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...

Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

#523 ΕΛΑΣ και Ελπίδα για τη Δημοκρατία

Και η παρωδία στην ελληνική πολιτική σκηνή συνεχίζεται, σε σημείο που να αναρωτιέται κανείς πώς σατιρικοί διασκεδαστές όπως η ομάδα των ΑΜΑΝ (τώρα ράδιο αρβύλα) ή ο κωμικός Μάρκος Σεφερλής, δεν έχουν μείνει άνεργοι εδώ και χρόνια. Πλέον δεν ξέρουμε αν ζούμε μέσα σε μία κωμικοτραγική επιθεώρηση, ή αν ας πούμε είμαστε μέσα σε ένα στημένο βιντεοπαιχνίδι πανομοιότυπων αντιπάλων, όπως έλεγε και ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος στο ποδοσφαιράκι FIFA 2001. Όμως αρκετά με τα ορεκτικά, ας μπούμε στο κυρίως πιάτο. Την προηγούμενη και αυτή την εβδομάδα, ανακοινώθηκαν δύο νέα κόμματα. Η "Ελπίδα για την Δημοκρατία" και η "ΕΛΑΣ". Και θα ξεκινήσω με το πιο αστείο όνομα, δηλαδή με την ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), που θυμίζει τα αρχικά της προβληματικής ελληνικής αστυνομίας. Ιδρυτής είναι ο άσωτος πολιτικός Αλέξης (Τσίπρας) που αρέσκεται στο να κρύβεται πίσω από τις λέξεις ως συνήθως. Το ίδιο είχε κάνει και με το πολύσημο ΣΥΡΙΖΑ, ονομασία που εκτός των άλλων θύμιζε την εμπόλεμη ισλαμική Συρία. Δε ξέρω βέβαια πόσο τυχαίο είναι πως και τα δύο, κόμμα και πόλεμο, τα είδαμε επισημοποιημένα στις ειδήσεις μέσα σε διάρκεια ενός χρόνου (2011-2012). Κανένα άλλο σχόλιο δεν κάνω, ας πάμε στην επόμενη πολιτική κίνηση που είναι λίγο πιο σοβαρή. Η "Ελπίδα για τη Δημοκρατία" είναι το δεύτερο (κατα σειρά αστειότητας) νέο κόμμα. Υποτίθεται πως αντιπροσωπεύει την ελπίδα που πεθαίνει κάθε μέρα σε ανεξήγητα, πιθανώς τρομοκρατικά, δυστυχήματα. Ιδρύθηκε από την Μαρία Καρυστιανού που είναι μητέρα θύματος από τέτοια. Η μέθοδος δημιουργίας αυτής της πολιτικής κίνησης θυμίζει την επιτυχημένη εκλογή του πατέρα του νεκρού χρυσαυγίτη, Φουντούλη. Το αστείο, αν και μαύρο, δεν βρίσκεται μόνο στο όνομα "ελπίδα". Καθώς ξεκαθάρα δεν υπάρχει καμμία με τους χειρισμούς της κυβέρνησης, όλου του πολιτικού συστήματος, όσο και της ανισόρροπης κοινωνίας. Το αστείο βρίσκεται και στο ότι η αρχηγός του κόμματος, αν και βαριά χτυπημένη από την μοίρα, θυμίζει περισσότερο γυναίκα που θέλει απλά να γίνει διάσημη. Δεν πείθει λόγω αφέλειας, αφηρημάδας και εκκεντρισμού όποτε -ιδιαιτέρως συχνά- εμφανίζεται. Αλλά εντάξει, μπορεί να μην αποδειχθεί ελπίδα για την Δημοκρατία ούτε αυτή, ούτε ο ΕΛΑΣ του Τσίπρα, όμως το ότι μπορούν να γίνονται τέτοιες κινήσεις και να μην υπάρχει μόνο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μέσα στη βουλή, είναι... ενθαρρυντικό.