Η ελληνική αλφάβητος είναι η πιο γνωστή διεθνώς. Γι' αυτό και η τωρινή παγκόσμια γλώσσα που είναι η αγγλική, ακόμα και την δική της την ονομάζει alphabet, σχεδόν απαράλλαχτα. Αλφάβητος είναι το σύνολο των γραμμάτων που έχει μία γλώσσα, αν και η ονομασία της συνετέθη με τα δύο πρώτα. Τα δικά μας γράμματα είναι 24, όσες και οι ώρες της ημέρας, με τελευταίο και καλύτερο το Ω. Είναι τόσο ιδιαίτερο το ωμέγα να φανταστείτε, που η αγγλική αλφάβητος έχει το Ζ (που γράφεται όπως το ρήμα Ζήτα!) για καταληκτικό της, ως αινιγματική σημείωση που του απευθύνεται. Το έχουν βάλει ως υπενθύμιση για να ζητήσουν και το Ω από εμάς στο μέλλον! Ή τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται εμένα. Λέγεται επίσης ως φήμη, πως η ελληνική αλφάβητος αποτελεί αυτούσια κάποιου είδους αρχαία προσευχή. Το Ω με το οποίο τελειώνει, θεωρείται πως είναι η τελική εκφώνηση "Ω μέγα" σε θεότητες (για παράδειγμα προς το Ψ του Ποσειδώνα) όπως και στο σύμπαν όλο. Πάντως αν δούμε το κεφαλαίο Ω, μοιάζει με μια μεγαλοπρεπή μυστηριακή πύλη που οδηγεί είτε στην έξοδο, είτε στην επανείσοδο στο αλφάβητο. Το μικρό ω πάλι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι μοιάζει με άνθρωπο στην εμβρυακή του ηλικία και στάση. Στην χριστιανοσύνη το Άλφα και το Ωμέγα μαζί συμβολίζουν την αιωνιότητα. Πάντως εναλλακτικά και τα δύο γράμματα χρησιμοποιούνται στις αρχικές και στις τελικές εκδόσεις προγραμμάτων και παιχνιδιών. Ας πούμε το ιστολόγιό μας θα είναι στην Ωμέγα έκδοσή του το φθινόπωρο, καθώς από εκείνη τη στιγμή και μετά δεν θα έχει άλλες μεγάλες ενημερώσεις που θα άλλαζαν τον σκελετό του. Στην Ωμέγα έκδοση είναι και το παιχνίδι φιδάκι που θα βρείτε σε αυτό. Μάλιστα μετά και την πρόσφατη αναβάθμιση, έχει γίνει πολύ γρήγορο και έχει αποκτήσει μετρητή επιδόσεων ο οποίος δίνει ένα "Ω" ως υπέρτατο έπαθλο. Γιατί τέτοιο είναι το σχήμα και των τυχερών πετάλων των αλόγων, ενώ συμβολίζει και την αντίσταση του ρεύματος, πράγμα που το ταίριαξε και με τους μαγικούς κεραυνούς του Θεού Δία. Και κλείνοντας, να θυμάστε. Το Άλφα είναι αυτό που λατρεύουν όλοι, όμως το Ωμέγα είναι αυτό που εμπνέει το μεγαλύτερο δέος. Είναι ξεκάθαρα το σημαντικότερο γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου.