Όπως γνωρίζετε, οι ελληνικές λέξεις είναι αναντικατάστες σε πολλά ξένα λεξικά, ακόμα και σήμερα. Και αυτό ενώ η σύνθεσή τους δεν μπορεί να αιτιολογηθεί εύκολα γι' αυτούς. Διατηρούνε δηλαδή "ψεγάδια" στη γλώσσα τους, άγνωστο το γιατί. Θέλουν άραγε να τονίσουν την καταγωγή της όποιας λέξης, που πιθανώς να είναι χαρακτηριστική του τι περιγράφει, ή έχουν την τάση για αλλαγή της γλώσσας τους προς κάτι πιο απλοϊκό ή εξειδικευμένο; Όποια και να είναι η αλήθεια, ο μέσος άνθρωπος μπορεί να μην το έχει φιλοσοφήσει καθόλου, οπότε μη σας πιάσει ξαφνική παράνοια. Για παράδειγμα η λέξη που μόλις είπα, ακόμα και στα αγγλικά είναι ίδια παρεμπιπτόντως, γράφεται paranoia. Βγαίνει από το "παρά" που σημαίνει "λανθασμένα" σε αυτή την περίπτωση και το "νοώ" που είναι να σκέφτεται κάποιος. Δηλαδή η παρερμηνευτική σκέψη. Μάλιστα η παράνοια υπάρχει και ως ψυχική ασθένεια, κατά την οποία ένας άνθρωπος έχοντας ως πυρήνα μια τέτοια νοοτροπία, δρα παράλογα και ανεξέλεγκτα. Βέβαια για να λειτουργεί έτσι ένα άτομο, τόσο μπερδεμένα, κάποιος του συμπεριφέρθηκε με τον ίδιο τρόπο κατ' επανάληψη. Πιθανότατα ολόκληρη η κοινωνία. Αυτή η ασθένεια που του προκλήθηκε ήταν το αποτέλεσμα. Ωστόσο αν και δυνητικά επικίνδυνη, μπορεί να μετατραπεί σε θεραπεία αν ωριμάσει μέσα του. Και ας δούμε πως το ένα οδηγεί στο άλλο. Ο ψυχολογικός πόλεμος που δέχεται και αναμεταδίδει μια ομάδα ανθρώπων για λόγους επιβίωσης, συνήθως από άτομα ψηλά στην ιεραρχία που είναι ακατάλληλα και κοντόφθαλμα, δημιουργούν σύγχυση στον καθένα. Μάλιστα είναι μεταδοτικό αυτό, καθώς ρίχνει τα νοητικά φρούρια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σε όλους, στα σημεία που υπάρχει μαζική ευαλωτότητα. Έτσι μία μονάδα όταν δέχεται μόνιμα επίθεση από όλους, προσαρμόζεται αναλόγως για να αμυνθεί. Αν η πίεση είναι μεγάλη, μπορεί να αντιδράσει ίσα, ακόμα και αν δεν έχει λογική ή όρια ό,τι κάνει. Ο χαρακτήρας του συγκεκριμένου ανθρώπου εξελίσσεται σε κάτι που οι υπόλοιποι το θεωρούν ασθένεια, αλλά γι' αυτόν είναι ο μόνος τρόπος ώστε να επιζήσει. Και στο τέλος αυτή η παράνοια, αν λειτουργήσει σωστά, δημιουργεί κάτι καλύτερο και από θεραπεία. Είναι μια καινούρια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, που έχει ηρεμήσει και έχει συνειδητοποιήσει το πώς λειτουργεί ο κόσμος γύρω του. Πλέον αν πάνε να τον κάνουν να αντιληφθεί λάθος και εκφοβιστικά πράγματα για να τον χρησιμοποιήσουν, με βάση την συνολική εμπειρία του, καταλαβαίνει μόνο ό,τι και όπως το θέλει αυτός! Αντί να καταλαβαίνει αποκλειστικά ό,τι θέλουν οι άλλοι δηλαδή. Γιατί μια εφιαλτική κοινωνία αυτό αξίζει και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Ένα παιχνίδι χαλασμένου τηλέφωνου χωρίς τέλος.