Η λέξη επανάσταση είναι τόσο πολυχρησιμοποιημένη που κοντεύει να χάσει την σημασία της. Και αυτό το φαινόμενο απαξίωσής της έφτασε στο αποκορύφωμά του κατά την "Στρατιωτική επανάσταση" της 21ης Απριλίου του 1967, όπως δηλαδή αποκάλεσαν τότε το πραξικόπημα και την κατάλυση της δημοκρατίας οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι. Όμως εγώ θα προσπαθήσω να επανορθώσω αυτό το λάθος, χρησιμοποιώντας την λέξη σωστά και δίνοντάς της την αξία που της αναλογεί. Τη σήμερον ημέρα -καλή ώρα- συμβαίνει επίσης μια επανάσταση. Μιλάω για την επανάσταση των αφεντικών. Αυτή δεν έχει καμμία σχέση με χούντες, κατοχές, τουρκοκρατίες και ρωμαιοκρατίες! Βλέπετε οι νεοέλληνες έχοντας μάθει από την ιστορία τους, αλλά και αποκτήσει πείρα στα σύγχρονα δρώμενα, έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχει άλλη θέση γι' αυτούς πέρα από αυτήν του αφεντικού. Τα σύνορα έχουν ανοίξει διάπλατα εδώ και χρόνια, μονόδρομος η παγκοσμιοποίηση και υπερπολύτιμα τα φθηνά εργατικά χέρια. Αυτά είναι τα νέα δεδομένα και σε αυτά προσαρμόζονται. Όμως ξαφνικά αυτοί οι "θεόσταλτοι δούλοι" άρχισαν να διεκδικούν ανθρώπινα δικαιώματα. Άρχισαν να ανεβάζουν και τις τιμές, αφού είναι γενναιόδωροι οι εργοδότες τους με τα αφορολόγητα χρήματα, ενώ ταυτόχρονα τους βλέπουν οκνηρούς και ανίκανους. Με αυτά και με εκείνα, γενικά φαίνεται να τρέμει η θέση εμάς των αφεντικών! Οπότε αναπόφευκτα ήρθε η ώρα για μία πραγματική επανάσταση. Και αυτή δεν είναι άλλη από κάποιους έκτακτους χειρισμούς της "εκλεγμένης" κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως το να κλείσουμε τα σύνορα, να διώχνονται οι ξένοι που θα έκαναν τις δουλειές μας και να προσληφθούν Έλληνες χωρίς να πληρώνονται καθόλου! Διότι τον συγγενή σου, τον ομοεθνή σου, δεν τον φοβάσαι. Αυτός είναι συνεργάσιμος και σε αφήνει από μόνος του στην "προσωπική του ζώνη", καθιστώντας τον εαυτό του ευάλωτο. Ενώ οι ξένοι μιλάνε άλλη γλώσσα που δεν καταλαβαίνουμε, φαίνονται όλοι μαζί ύποπτα συνεννοημένοι και τώρα ζητάνε και παραπάνω λεφτά, αίσχος! Η λύση είναι ξεκάθαρη, πατριδοκαπηλία. Γιατί χέρι που ταΐζει, δεν δαγκώνεται. Και είναι πολύ εύκολο να περιθωριοποιήσεις Έλληνες αν είσαι σε μια καλά οργανωμένη συμμοριτο-ομάδα, αφού έχετε παρόμοιο τρόπο σκέψης και γνωρίζετε όλα τα τρωτά σημεία του θύματος. Έτσι με λίγο φαΐ και εγκλεισμό ενός Έλληνα σε μια καθημερινότητα χωρίς διέξοδο, μπορούν τα αφεντικά να τον αποκλείσουν πλήρως από τα δικαιώματά του και να τον έχουν ως πραγματικό δούλο. Γιατί έτσι του χρειάζεται. Άμα ο σκλάβος είχε μυαλό θα ήταν ήδη αφέντης! Ζήτω η επανάσταση των αφεντικών! Ζήτω η Νέα Δημοκρατία!