#578 Παίζοντας μπιλιάρδο

Όπως θα έχετε ήδη παρατηρήσει, έχω φτιάξει αξεπέραστα παιχνίδια στο κάτω μέρος του ιστολογίου μας. Για παράδειγμα αυτό με το λευκό μάτι για εξάσκηση αντανακλαστικών, που μας διατηρεί γρήγορους και αποτελεσματικούς ή την καρδιά που θέλει ρυθμικό ανεβοκατέβασμα για να συνεχίσει να χτυπά, διώχνοντας το άγχος και εκπέμποντας τηλεπαθητικά σήματα αγάπης. Σίγουρα για παιχνίδια χωρίς άλλους παίκτες, είναι τα ιδανικά. Όμως αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι λείπει η κοινωνική συναναστροφή, ή και κάποιος τρόπος να προωθηθεί το ιστολόγιο. Οπότε αν και αρνητικός στην αρχή, ξεκίνησα να παίζω μπιλιάρδο εδώ και κάποιες μέρες. Και δεν λέω το πραγματικό, καθώς δεν βολεύει. Εννοώ το ψηφιακό με το 1 δισεκατομμύριο παίκτες, το 8 ball pool, που το παίζει κανείς από το κρεβάτι. Εκεί λοιπόν έγινα θαμώνας στο αρχικό τραπέζι του καπηλείου του Λονδίνου, διότι παντού έχει κλέφτες και είναι εκνευρισμός και χρεωκοπία να συνεχίσεις στα υψηλότερα επίπεδα. Επέλεξα δηλαδή να φάω όλα τα αναμνηστικά δαχτυλίδια των Βρετανών, αντί να χάσω τις μάρκες μου! Το τραπέζι πάντως είναι στα χρώματα της σημαίας τους (ή στα χρώματα πρόσφατης φωτογράφισης της Άς-λεει). Δηλαδή είναι μπλε η επιφάνεια με κόκκινο πλαίσιο, πράγμα που θυμίζει πολιορκία των "κόκκινων" εναντίον των "μπλε". Αν και μετά φάνηκε να αλώθηκε και το Λονδίνο από τους απατεώνες, οπότε έφυγα εξουθενωμένος για διακοπές στο "Μαϊάμι". Αλλά κι εκεί τα ίδια και χειρότερα και αναγκαστικά επέστρεψα, ανταγωνιστικότερος και με διακρίσεις. Τεχνικά τώρα, κάθε χτύπημά μου στους βώλους όταν παίζω, δεν είναι απαραίτητα συνειδητό αλλά περισσότερο μηχανικό θα έλεγα. Είναι επηρεαζόμενο από το σύνολο των εμπειριών μου, όπως και από το πού έχω την προσοχή μου εκείνη τη στιγμή. Κρατάω το μυαλό μου δηλαδή μεταξύ γαλήνης και εγρήγορσης, ανταλλάσοντας αύρες με τους αντιπάλους και έτσι περνάω ευχάριστα και γρήγορα τον χρόνο μου. Αφού ούτως ή άλλως μου έχουν αφαιρέσει το δικαίωμα του λόγου από πραγματική ζωή και κοινωνικά δίκτυα, τι άλλο μπορώ να κάνω όταν έχω μπλέξει με τόσους φασίστες; Όπως και να 'χει θα έλεγα πως είμαι παίκτης που ξεχωρίζει με την πρώτη ματιά. Ας πούμε έχω την Πεντάσταυρη για εικόνα λογαριασμού, που είναι στα ασπρόμαυρα χρώματα της τελικής μπίλιας με τον αριθμό 8. Επίσης από κοινότητα εκεί έχει πολλούς χριστιανούς που τρομάζουν στη θέα του Αθηναϊστικού σταυρού της, όπως και πολλούς ισλαμιστές που παθαίνουν το ίδιο σε αυτήν του Χριστιανιστικού σταυρού. Και η γκριζόμαυρη στέκα μου με το κρανίο στην βάση και το κόκκινο χρώμα στην μύτη είναι πραγματικά ανατριχιαστική. Για να μην πω για τις μαγικές μου δυνάμεις στα βιντεοπαιχνίδια. Με τραγούδια, στοιχειώματα και εντολές από μέσα μου κάνω τους αντιπάλους να παραδίδονται εξ αρχής ή στην πορεία να σταματάνε να παίζουν σωστά και τελικά να χάνουν. Οπότε αν παίξετε μαζί μου και ακούσετε φωνές από πνεύματα που σας λένε να χάσετε ή νιώσετε το χέρι σας να πάει από μόνο του λάθος, αφεθείτε και κάντε το. Είναι κι ένας Τούρκος εκεί στην κορυφή της κατάταξης που κλέβει ως συνήθως. Όπως και σε όλα τα άλλα παιχνίδια δηλαδή, με τον ίδιο τρόπο και έχοντας παρόμοιους λογαριασμούς, λες και είναι μια παρέα όλοι. Και από βοηθητικά υποχείρια, άπειρα τα άτομα, αν δεν είναι τεχνητή νοημοσύνη. Εύκολα βρίσκει κανείς παίκτες που είναι σκόπιμα εριστικοί, με έμμεσες προσωπικές επιθέσεις, χάνουν επίτηδες και επίσης μπορεί να παρατηρήσει τις συσκευές να υπακούνε σε κάποιον άγνωστο χάκερ. Ε λοιπόν αφού πάει ο καθένας και το παίζει βασιλιάς εκ του ασφαλούς εκεί πέρα, δείξτε ποιός είναι ο πραγματικός βασιλιάς γιατί δεν χωράμε και οι δύο. Παίξτε μαζί μου για να χάσετε, έχοντάς το προσυμφωνημένο, σας περιμένω!