Η επαρχιακή πόλη του Night Springs και κατ' επέκταση η κοινωνία του, συμβολίζει οποιονδήποτε ανθρώπινο οικισμό. Στην ανάλυση και επιπλέον ανάπτυξη του επεισοδίου "Τι είναι σε ένα όνομα" της ομώνυμης εκπομπής, θα μάθουμε την πραγματική σημασία ενός τοπωνυμίου. Σας έχω πει παλαιότερα λοιπόν, ότι οι λέξεις κρύβουν πολλές πληροφορίες σε μεταφυσικό επίπεδο, όπως και τα υπόλοιπα αντικείμενα. Και αν έχουν τέτοια ιδιότητα τα άψυχα γράμματα, φανταστείτε ένας άνθρωπος πόσους κόσμους ολόκληρους κρύβει μέσα του, πέρα από ψυχές. Το έχουν πει και οι Slipknot εξάλλου, στο τραγούδι "Before I forget" (Πριν ξεχάσω). Πάντως στην πλοκή του επεισοδίου του "Night Springs" που θα εξιστορήσω ευθύς αμέσως, θα δούμε όχι μόνο τι κρύβει το όνομα της κωμόπολης, αλλά και τους αμυντικούς μηχανισμούς της, για άλλη μία φορά. Η μικρή πόλη "Νυχτερινές Πηγές" λοιπόν, βρίσκεται πάντα σε ένα μεθυσμένο, υπνωτικό κλίμα, γεμάτο μυστήριο. Παράγωγο αυτής της ατμόσφαιρας, είναι και ένα καθημερινό περιστατικό της το οποίο θα μελετήσουμε. Σε αυτό ένας αστυνομικός εντοπίζει κάποιον που χαράζει δημόσιους τοίχους και για την ακρίβεια μια γέφυρα. Βέβαια ελάχιστα είναι όπως φαίνονται ή λέγονται. Κατ' αρχάς ο "ζωγράφος" με τον φίλο δίπλα του, προσποιούνται πως είναι διαφορετικής ηλικίας άτομα. Ψέμα στο οποίο φαίνεται να συνωμοτεί και το όργανο της τάξης. Ίσως για να μπερδέψουν κρυμμένα μικρόφωνα και ωτακουστές; Είναι κάποια μυστικιστική τελετή για να αλλάξουν μετα βίας την πραγματικότητα, αγνοώντας αυτό που βλέπουν και φανταζόμενοι ότι είναι κάτι άλλο; Ποιός ξέρει. Μάλιστας ο χαράκτης φαίνεται να γράφει το όνομα της πόλης και να δηλώνει πως είναι το όνομά του αυτό. Εκείνη τη στιγμή που το λέει, ο αστυνομικός δήθεν μπερδεύεται με αυτό που άκουσε και αυτός βρίσκει τον χρόνο και εξαφανίζεται. Ο φίλος του που παρέμεινε εκεί, λέει πως πλέον ο "εγκληματίας" είναι το μέρος το ίδιο και καλύτερα να επιστρέψει στο τμήμα του ο αστυνομικός. Στο τέλος μάλιστα μιλάει στον θεό του κοιτώντας ψηλά, τον "μάγο" όπως τον αποκαλεί, ο οποίος μάλλον είναι το άτομο που χάθηκε πριν. Του λέει πως θα τον κάνει υπερήφανο, πραγματοποιώντας τις επιθυμίες του. Αυτή η ιστορία φαίνεται να δείχνει πως η μικρή αυτή πόλη, όπως και κάθε πόλη, είναι γεμάτη τρέλα και μυστικά. Πολλές φορές κάποιοι κάτοικοί της εκφράζονται υπερβολικά, αλλά υπάρχει αλληλοκάλυψη. Αυτό αποτελεί ένα είδος δημοκρατίας, καθώς είναι η -άξια αμνηστίας- εκτόνωση του πλήθους. Ωστόσο στην πραγματικότητα, αυτό μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα, γιατί προσπαθώντας να προστατέψουν έναν "ήρωά" τους, στέλνουν στον σταυρό κάποιον αθώο. Όπως και να έχει, έτσι έχουν τα πράγματα και όσο πίνουμε από "νυχτερινές πηγές" που κυλάνε από τις βρύσες μας -και όχι μόνο-, μην περιμένετε κάποια αλλαγή. Μια πόλη πάντα θα κρύβει έναν άνθρωπο και ένας άνθρωπος μια πόλη. Αυτό ακριβώς μπορεί να περιέχει ένα όνομα, το σύμπαν ολόκληρο.