Συνεχίζουμε και σήμερα με τον σχολιασμό ενός ακόμα επεισοδίου των Night Springs. Όπως θα είδατε από τον τίτλο, θα μιλήσουμε για μία δυστοπική εκδοχή της χριστιανικής παραβολής του καλού Σαμαρείτη. Όμως να θυμηθούμε πρώτα, τι έγινε στην πρωτότυπη έκδοση που βρίσκεται στην Καινή Διαθήκη. Ένας άνθρωπος, λοιπόν, έπεσε θύμα ληστείας και βρέθηκε τραυματισμένος σε δρόμο της Ιουδαίας. Πέρασαν τοπικοί ιερείς, αλλά κανείς δεν τον βοήθησε, πιθανώς για να μην μπλέξουν. Όμως έτυχε να περνά και ένας Σαμαρείτης, που ήταν αντίπαλος των Ιουδαίων (άρα μάλλον και δικός του) και παρ' όλ' αυτά τον βοήθησε και μάλιστα με δικά του έξοδα. Αν και το συμβάν μπορεί να ερμηνευτεί με διαφόρους τρόπους, φαίνεται ο Χριστός να ήθελε να δείξει με αυτή την ιστορία, πως όταν βοηθάς οποιονδήποτε μπορεί να βοηθηθείς από οποιονδήποτε. Τώρα όμως ας δούμε τι συμβαίνει και στο επεισόδιο "Ο καταδικασμένος Σαμαρείτης", της τηλεοπτικής εκπομπής του Alan Wake. Το βίντεο ξεκινάει με μία γυναίκα που αποφασίζει να εγκαταλείψει την επαρχιακή περιοχή των "Νυχτερινών Πηγών". Βρίσκεται ένας καλοθελητής λοιπόν, για να την μεταφέρει με το αυτοκίνητο, έξω από αυτό το περίεργο μέρος που είναι γεμάτο ανεξήγητα γεγονότα. Στον δρόμο δεξιά, όμως, εντοπίζουν έναν τραυματία να σέρνεται στο έδαφος. Βγαίνει η κοπέλα να βοηθήσει και συνειδητοποιεί πως ο τραυματίας έχει την ίδια εμφάνιση με τον οδηγό. Τότε αιφνιδιάζεται, της αποσπάται η προσοχή και χωρίς να το καταλάβει, ένα αυτοκίνητο την χτυπάει από πίσω. Αν και μένουν πολλά περιθώρια πιθανών εξηγήσεων, ενδεχομένως να μιλάμε για στήσιμο ενέδρας από δίδυμα αδέρφια (ή κοινών συνεργαζόμενων χαρακτήρων αν το δούμε συμβολικά), που δεν θέλουν κανέναν να εγκαταλείπει τον τόπο, ώστε να μη μαθαίνονται τα ένοχα, εξωπραγματικά μυστικά του. Και φυσικά χρειάζονται ανθρώπινα χέρια, κάποιοι πρέπει να δουλέψουν και να ζήσουν, για να μείνει κατοικήσιμη η μικρή πόλη! Πάντως όπως λέει και ο σχολιαστής της εκπομπής, το "Night Springs" είναι ένα μέρος που πάνε μπερδεμένα άτομα, να προσθέσω ότι κάνουν απερίσκεπτα πράγματα που δεν καταλαβαίνουν, και στο τέλος γίνονται δέσμιά τους. Όλο αυτό θυμίζει αρχαιοελληνική μυθολογία και τον Θεό Άδη που δεν ήθελε να εγκαταλείπει κανένας τον Κάτω Κόσμο, και είχε δαίμονες να το διασφαλίζουν! Άραγε ο Άδης να ζητούσε και την βοήθεια του Δία, για να κρατάει τις ψυχές μέσα στο βασίλειό του, μιας και ήταν αδέρφια που μοιάζανε κι όλας; Όπως και να έχει, στο ουτοπικό Αθήνειο Χριστιανικό που δημιουργείται γύρω από τη Πεντάσταυρη σημαίας μας, τέτοια πράγματα δε θα συμβαίνουν! Μην νομίζετε δηλαδή ότι θα δείτε μία Αθηνά και έναν Χριστό να σας εγκλωβίζουν εντός των τειχών, απειλώντας την ζωή σας. Αλλά άμα διαβάσετε και ένα καινούριο απόφθεγμά μου που λέει "Η έλλειψη του φωτός, δεν σημαίνει επιβολή του σκότους", θα καταλάβετε ότι στην περιοχή μας έχει ασφάλεια, αλλά αυτό δε σημαίνει πως έτσι εκτός αυτής ενισχύουμε την επικινδυνότητα. Μπορείτε να "δραπετεύσετε", αλλά με προσοχή, καθώς έξω αγριεύουν κι άλλο τα πράγματα!