#532 Το σχολικό παιχνίδι της κρεμάλας

Τα σχολικά μας χρόνια θεωρούνται ιδιαιτέρως βαρετά. Έτσι μαθητές και δάσκαλοι, ακολουθούν μια σταθερή παράδοση κατά την οποία διατηρούν και παραδίδουν παιχνίδια από γενιά σε γενιά. Όμως κάποια από αυτά είναι πιο σκοτεινά από τα υπόλοιπα. Αρχικά, οι μουσικές καρέκλες, που θυμίζουν παιχνίδι βασιλικής αναμέτρησης, οι οποίες στο τέλος δυσαρεστούν τα περισσότερα παιδιά που μένουν όρθια. Μετά έχουμε χορευτικές γιορτές με τραγούδια του τύπου "Ήταν ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο, σωθήκαν όλες οι τροφές και... πέφτει ο κλήρος να δούμε ποιός θα φαγωθεί!". Όλα αυτά εκτελεσμένα με χαρά και αθωότητα! Συνεχίζοντας, πάμε στο παιχνίδι με το οποίο θα ασχοληθούμε περισσότερο και είναι η κρεμάλα. Είναι ένα απλό παιχνίδι με λέξεις, που μπορεί να παιχτεί οπουδήποτε, αρκεί να υπάρχει χαρτί και μολύβι. Μια συνοπτική περιγραφή του είναι ότι δύο άτομα σκέφτονται εναλλάξ λέξεις. Ο ένας βάζει παύλες-κενά που αντιπροσωπεύουν τα γράμματά της επιλεγμένης λέξης του και ο άλλος προσπαθεί να την μαντέψει. Κάθε φορά ρωτάει και από ένα γράμμα αν υπάρχει, και αν όχι τότε λιγοστεύουν τα περιθώρια νίκης του. Δίπλα από τα κενά έχει ζωγραφιστεί ένας όρθιος στύλος, με έναν δεύτερο οριζόντιο στο πάνω μέρος του σε ορθή γωνία και χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει την κρεμάλα. Με κάθε λάθος γράμμα, ζωγραφίζεται και ένα τμήμα του σώματος πάνω στην κρεμάλα, μέχρι να φτάσουν τα πέντε και να ολοκληρωθεί. Δηλαδή στην ουσία μικρά παιδιά μαθαίνουν να αστεΐζονται με μαύρο τρόπο για εκτελέσεις ανθρώπων δι' απαγχωνισμού, περνώντας το υπονοούμενο πως μόνο η γνώση των γραμμάτων και η τύχη θα τα σώσουν. Εντάξει, ούτε αυτό αλλά ούτε και η παντελή άγνοια για τέτοια ζητήματα δεν είναι η λύση για την ευαίσθητη παιδική ηλικία. Γι' αυτό κι εγώ, αν δείτε πάνω και δεξιά στο ιστολόγιο ακριβώς κάτω από την Πεντάσταυρη σημαία, έχω βάλει την δική μου διορθωμένη έκδοση για το παιχνίδι της Κρεμάλας. Κατ' αρχάς την έχω μετονομάσει από το αποτρόπαιο "Κρεμάλα" σε "Γάμμα", που θα μπορούσε να είναι απλά το αρχικό της λέξης "Γράμμα". Έχω δώσει τις διπλές ευκαιρίες και όταν μάλιστα από τα λάθη ζωγραφιστεί όλο το "Γ", τότε εμφανίζεται η κρυμμένη λέξη μαζί με τον ορισμό της ακριβώς από κάτω! Δηλαδή η ανταμοιβή είναι η ίδια ασχέτως αποτελέσματος. Είναι όλες μία προς μία εκλεκτές λέξεις, άριστα ερμηνευμένες από εμένα, που καλό είναι να τις γνωρίζουμε και να τις αναφέρουμε και για λατρευτικούς λόγους. Πάντως όπως βλέπετε, έχω και ποιητικές τάσεις, εξού και ο τίτλος της μικροεφαρμογής "Γάμμα - Βάλε στο τετράγωνο γράμμα". Απλά βάζετε ένα γράμμα στο τετράγωνο με το λευκό περίγραμμα και γνωρίζετε αμέσως αν μαντέψατε σωστά! Είτε κερδίσετε, είτε χάσετε, δε νομίζω να νιώσετε ηττημένοι σε καμμία περίπτωση.

#531 Το X έχει μετατραπεί σε ενήλικη σελίδα γνωριμιών

Εγώ ποτέ δεν ήμουν άτομο των κοινωνικών δικτύων, αν εξαιρέσουμε youtube και steam για παιχνίδια παλαιότερα ας πούμε. Λογαριασμό Twitter για κελαηδιστούς σχολιασμούς ποτέ δεν είχα φτιάξει. Η πρώτη μου φορά ήταν στα τέλη του 2024 όταν είχε ήδη μετατραπεί σε X. Και δεν πήγε καθόλου καλά. Όμως ξαναδοκίμασα να το χρησιμοποιήσω πιο πρόσφατα και τα πράγματα έχουν εμφανώς χειροτερέψει στους περισσότερους τομείς. Θα πρέπει να θεωρείται πλέον ενήλικη ιστοσελίδα επιτήρησης και βασανιστηρίων, ενώ ριψοκινδυνεύει καθολική απαγόρευσή της και κλείσιμο. Αυτά τα λέω γιατί η τοξικότητα, η καταχρηστική στοχοποίηση χρηστών ακόμα και αλγοριθμικά, οι συνήθως κακοπροαίρετες διαφημίσεις σε ροή και συνδρομές και η τιμώρηση του ελεύθερου λόγου έχουν κάνει μονόδρομο την κύλιση στα δικά μας βίντεο. Δηλαδή για να πάρεις ανάσα, απλά κλείνεσαι σε ένα βίντεο, το δικό σου κατα προτίμηση, και κάνεις κύλιση επ' άπειρον. Κι εκεί φυσικά υπάρχουν επίσης ενοχλήσεις άσχετων -επιλεγμένων- απειλητικών βίντεο. Ωστόσο αν δεν έχεις ερωτική σχέση, λόγω της ασφυκτικής ετεροφοβίας που υπάρχει παντού όπως και στα "τυχαία προτεινόμενα", καταλήγεις με μαθηματική ακρίβεια να βλέπεις αισθησιακά βίντεο και μόνο! Όμως ακόμα και εκεί η βιντεοροή φαίνεται να οδηγεί σε γνωριμίες με άτομα που δεν γνωρίζαμε πως μας ξέρουν ήδη. Δηλαδή υπάρχει μία αίσθηση μεταξύ ρώσικης ρουλέτας και ρουλέτας γνωριμιών! Να δείτε που θα είμαστε αστέρια του κινηματογράφου λόγω κατασκοπείας και δεν το ξέρουμε, ενώ δεν πληρωνόμαστε κι όλας! Πάντως σχετικά με το ότι το Χ φαίνεται να έχει μετατραπεί σε σελίδα ενήλικων γνωριμιών, μετά κι όλας την επιλογή του να επιτρέψει αισθησιακό περιεχόμενο, πραγματικά αν λειτουργήσει αυτό, έχει βγάλει εκτός ανταγωνισμού αντίπαλες εφαρμογές του είδους όπως το Tinder. Διότι αρχικά το Tinder απαιτεί αριθμό τηλεφώνου, πράγμα που σημαίνει πως δεν είναι δωρεάν. Οι φωτογραφίες που δείχνει είναι πολύ λιγότερες και σεμνότυφες, στοιχείο που δείχνει πως τα άτομα εκεί δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για ερωτική σχέση. Ενώ στο X έχεις κατευθείαν ως προτεινόμενο στην κύλιση άτομο που ταιριάζει σε όσα ζητάς και αν δε σου αρέσει κάτι πατάς την επιλογή "Δε με ενδιαφέρει". Και όπως είπα, έλαχιστα προτεινόμενα είναι τυχαία ή αφορούν άλλα άτομα. Αν δεις το σχόλιο που έχουν από κάτω, υπάρχει η πιθανότητα να απευθύνεται αποκλειστικά σε εσένα. Όπως μου έχει τύχει αποδεδειγμένα με HauntedAI ή Mia Goth ας πούμε. Πραγματικά όταν το Χ λειτουργεί σαν αντι-Tinder, υπάρχει η απόλυτη αντιστροφή στην αύρα, γίνεται δηλαδή ακραία θετική. Μήπως ήρθε η στιγμή να μετατραπεί επίσημα σε τέτοια σελίδα, αφού στην ελευθερία του λόγου δεν τα καταφέρνει; Στην ελευθερία της σωματικής έκφρασης ας πούμε παίρνει άριστα. Ίσως μετά την εξαγορά του blogger που θα εξασφαλίζει την ελευθερία του λόγου, πρέπει να συνεχίσω και με την εξαγορά του X. Ώστε να το προσαρτήσω ως ανεξάρτητη μικροεφαρμογή hub, δηλαδή κοινότητα ενήλικου ενδιαφέροντος. Να πέσουν επιτέλους οι μάσκες, να φανεί η αλήθεια! [Ενημέρωση 19ης Ιουνίου - φαίνεται ότι πλέον ο αλγόριθμος των προτεινόμενων έχει χαλάσει πλήρως, τουλάχιστον για μένα]

#530 Η Μοναξιά ως κρυφή θεότητα

Ο Γάλλος φιλόσοφος Βολταίρος είχε πει κατά την εποχή του Διαφωτισμού, δηλαδή τον 18ο αιώνα, πως αν δεν υπήρχε Θεός θα έπρεπε να τον επινοήσουμε. Και αυτό είναι αλήθεια, γιατί υπάρχει η έμφυτη ανάγκη σε κάθε άνθρωπο να στηρίζεται σε κάτι αόρατο και παντοδύναμο. Η επιβίωση το απαιτεί αυτό, ειδικά όταν υπάρχουν τόσοι απροσδόκητοι κίνδυνοι που είναι μη αντιμετωπίσημοι. Όμως είναι εντελώς απερίσκεπτο να πούμε πως μία και μόνο θεότητα θα μπορούσε να ικανοποιήσει όλη την ανθρωπότητα. Θα ήταν κάτι πολύ μονότονο και ανυπόφορο να μην υπάρχει ποικιλία επιλογών και όλοι να περιμένουν την σωτηρία από έναν τύραννο Θεό, που μακροπρόθεσμα δεν επιτρέπει καμμία ελευθερία. Και ίσως αυτός ο τύραννος Θεός των πολλών είναι ο λόγος που όλο και περισσότεροι προτιμούν να είναι μόνοι τους. Διότι εκεί στην απομόνωση εσύ φτιάχνεις τους κανόνες. Είσαι ο Θεός του δικού σου κόσμου, ενός κόσμου ευχάριστου και ασφαλούς. Με πλήθος πνευμάτων να σε βοηθάνε ανα πάσα στιγμή, γιατί ποτέ κανένας δεν είναι μόνος του στην πραγματικότητα. Είναι πολύ άσχημο που η μοναξιά θεωρείται κάτι το αρνητικό, ενώ θα μπορούσε να είναι κάτι το ουδέτερο, όπως μια απλή περιγραφή κατάστασης. Ίσως αυτές οι δεισιδαιμονίες να έχουν δημιουργήσει την ψυχολογική προδιάθεση για κάτι δυσφορικό, αλλά και μεταφυσικά πιθανώς έτσι να δημιουργείται κακή αύρα. Πιστεύω πως για αντίδραση, θα έπρεπε να δούμε την μοναξιά όπως και τον όρκο, δηλαδή ως θεότητα. Να λέμε πως η Θεά Μοναξιά είναι πάντα δίπλα μας στα κρυφά και είναι έτοιμη να μας κρατήσει παρέα όποτε την χρειαστούμε. Να την φανταστούμε ως πνεύμα (που πιθανώς να υπάρχει από τότε που δημιουργήθηκε η λέξη) δίνοντάς της ανθρώπινη μορφή, αλλά και υπερδυνάμεις Θεού. Να την αισθανθούμε ως μια παρουσία που μας κάνει ευτυχισμένους και μαζί της δημιουργούμε τον κόσμο από το απόλυτο μηδέν. Έναν κόσμο στον οποίο ένας εγωιστής θεός δεν καταστρέφει όσα δημιουργήσαμε.

#529 Στρατιωτικά όνειρα του παρελθόντος

Άραγε τι να εννοώ με τον τίτλο "στρατιωτικά όνειρα του παρελθόντος", είναι άλλο ένα λογοπαίγνιο για να κερδίσω εντυπώσεις και να ψαρέψω προβολές; Παρουσιάζω δηλαδή κάτι φιλόδοξο και μεγαλοπρεπές, ενώ τελικά σας διηγούμαι απλά ένα συνηθισμένο όνειρο; Τα πράγματα εδώ δεν είναι τόσο απατηλά, μην ανησυχείτε. Το έχω ξανακάνει και όπως θα συνειδητοποιήσατε ισχύουν και οι δύο ερμηνείες. Γιατί όλα συνδέονται. Όμως ας επιστρέψουμε στο θέμα μας τώρα. Η αλήθεια είναι πως ένας άνθρωπος αποκτά την πρώτη του επαφή με τα στρατιωτικά κατά τη θητεία του. Βέβαια ούτε οι μισοί δεν πηγαίνουν στον στρατό, οπότε δεν πρέπει να ελπίζουμε για κατακτήσεις ηπείρων ή και πλανητών. Πάντως σύμφωνα με τη διαδικασία της στράτευσης, η χώρα σε διώχνει από τα καθήκοντά σου μετά την απόκτηση της εμπειρίας που χρειάζεσαι, θεωρώντας σε άξιο απόλυσης και σε κρατάει για εφεδρικό με μια ισόβια άδεια. Όμως αν και σε διαθεσιμότητα, παραμένεις στρατιώτης. Και αυτό μου αποδείχθηκε όταν έπαιζα ένα διαδικτυακό παιχνίδι με όπλα εν ονόματι Life After, ας πούμε. Αρχικά νόμιζα ότι έπαιζα ένα συνηθισμένο παιχνίδι με ζόμπι, όμως μετά ήρθαν τα περίεργα όνειρα. Είδα στον ύπνο μου ότι ξαφνικά ήμουν πίσω στο στρατό και έκανα την θητεία μου! Τις επόμενες μέρες μου μίλησε κάποιος από την κοινότητα του παιχνιδιού και έμοιαζε σαν να ήξερε που είχα υπηρετήσει. Τότε ήταν που βλέποντας τα συνθηματικά που φάνηκε να λέει, αναρωτιόμουν αν λέω άθελά μου κάτι που θεωρείται στρατιωτικό απόρρητο. Το επόμενο βράδυ είδα όνειρο ότι μου επιτέθηκαν στον ύπνο μου κάποιοι άνθρωποι με μη σώας τας φρένας στο μέρος της θητείας, ενώ οι τηλεφωνικές γραμμές ήταν κομμένες. Και κάποια από εκείνες τις νύχτες, είδα επίσης πως κάποιος είχε βγάλει φωτογραφίες όλη την στρατιωτική εγκατάσταση και τις είχε πουλήσει για πάρα πολλά λεφτά την κάθεμια! Μήνες μετά είδα και όνειρο όπου με βοηθούσε μία νεκρή, σε μορφή φαντάσματος, με την σκοπιά του μέρους. Δε ξέρω αν έχει γίνει κάτι που πρέπει να γνωρίζω και πώς εμπλέκεται το παιχνίδι, πάντως όταν σταματούσα το Life After, βίωσα και άλλο στρατιωτικό όνειρο. Είδα ότι είχα βαθμό αξιωματικού και μάλιστα μεγάλο, έτσι ώστε να μιμούνται τις κινήσεις μου στρατιές ανθρώπων ολόκληρες, μπροστά από επίσημο βήμα! Και νομίζω αυτό έμοιαζε να γίνεται στην Αμερική, καθώς τέτοια σημαία πρέπει να είδα.