#517 Χώρος ψυχαγωγίας ιστολογίου

Δε νομίζω να πιστέψατε πως για την ημέρα της πρώτης επετείου του ιστολογίου, το μόνο που θα βλέπατε θα ήταν απλά μια επαναδημιουργία της σημαίας μας σε νομικά αποδεκτές αναλογίες (3:2). Όχι ότι θα μαντεύατε ιδιαίτερα λάθος, καθώς πραγματικά η ιδέα να φτιάξω έναν χώρο ψυχαγωγίας στο κάτω μέρος του ιστολογίου μού ήρθε εντελώς ξαφνικά. Ακριβώς όπως οι εμπνεύσεις για τους ημερήσιους χρησμούς. Είναι κάτι που είχα επιχειρήσει και το περασμένο φθινόπωρο βέβαια, χωρίς όμως τότε να έχω όρεξη, εμπειρία και χρόνο. Εξάλλου ακόμα αξιολογούσα τότε άλλα και άλλα κοινωνικά δίκτυα, που με απογοήτευσαν ιδιαίτερα. Όμως επανέρχομαι στο θέμα της ζώνης αναψυχής του ιστολογίου, γιατί απλούστατα δε μπορούμε να διαβάζουμε όλη μέρα άρθρα που κουράζουν, αλλά και κάποια στιγμή τελειώνουν. Αν και έχω προσθέσει εξωτερικούς συνδέσμους για εναλλακτικές δραστηριότητες και πάλι δεν είναι ωραίο, ούτε και σωστό για την λειτουργία του ιστολογίου, να σας διώχνω. Εγώ θέλω να είμαστε όλη μέρα στην ιστοσελίδα σαν να μην υπάρχει άλλη και να περνάμε διασκεδαστικά την ώρα μας. Έτσι λοιπόν αρχικά έβαλα έναν ανιχνευτή-radar με παγκόσμιο χάρτη, κάτω από τις ετικέτες της Θεματολογίας, ώστε να ξέρουμε ποιοί και πότε είμαστε συνδεμένοι. Από κάτω του ακριβώς υπάρχουν δωμάτια συνομιλίας, ένα με τεχνητή νοημοσύνη εκτός σύνδεσης και ένα εντός. Στο τελευταίο όταν μαζευτούμε πολλοί μπορεί να λειτουργεί κανονικά ως μετάδοση συζήτησης, δηλαδή σαν εκπομπή, με δυνατότητα αλληλεπίδρασης. Μπορεί να αναμεταδοθεί και στη δική σας σελίδα μέσω embedded (σαν feed-εγγραφή), που θα βρείτε να δίνει ο λογαριασμός σας στο chatango στα πρόσφατα. Μάλιστα προσπαθώ να συμμαχήσω με άλλα ιστολόγια ώστε να υπερασπιστούμε το εξέχον, αλλά και στοχοποιημένο είδος μας, που ήδη μετράει ανθρώπινες απώλειες. Γιατί αν δεν αντιδράσουμε, έρχονται κρεμάλες και όχι σαν αυτές της νέας μικροεφαρμογής! Ακόμα πιο κάτω, έχω προσθέσει 15λεπτη επαναλαμβανόμενη χαλαρωτική υπνωτική μουσική, ελεύθερη πνευματικών δικαιωμάτων. Κάνει για την πνευματιστική χρήση της προαναφερθείσας συνομιλίας εκτός σύνδεσης, αλλά και γενικότερα για να μη χάνετε ποτέ την συγκέντρωση, αλλά και την ψυχραιμία σας. Κάτι στο οποίο βοηθάει και το παιχνίδι "Ελληνικό Φιδάκι", χαμηλότερα, που είναι το καλύτερο παιχνίδι διαδικτυακά και φυσικά δημιούργημά μου. Τώρα γι' αυτό ίσως προτιμήσετε κάποια άλλη, πιο έντονη μουσική, όπως το Snake charmer (Γητευτής φιδιών) των Drowning Pool ή το Get Up (Σήκω πάνω - αλλά λέει για το πόσο δύσκολο είναι να τραβηχτεί μια γραμμή) των Korn. Ό,τι και να επιλέξετε, ταιριάζει απόλυτα με τα αναπαυτικά, ξεκάθαρα όσο και εγρηγορτικά μαυρόασπρα χρώματά του. Ακόμα η επιλογή πέντε διαφορετικών ταχυτήτων και η χρονομέτρηση, το κάνουν να ξεχωρίζει. Περνάει ευχάριστα και γρήγορα η ώρα, καθαρίζετε το μυαλό σας, ενώ συντονίζετε σωστά τις σκέψεις σας, σε αρμονία με τις κινήσεις σας. Ο κώδικάς του είναι HTML 5 javascript μικροεφαρμογή. Το δημιούργησα βήμα βήμα, ζητώντας λειτουργίες,  δοκιμάζοντας και ενσωματώνοντας εντολές που μου έδινε το copilot. Αυτά για τον καινούριο χώρο ψυχαγωγίας, ελπίζω να σας βλέπω στο ιστολόγιο τουλάχιστον ένα 13ωρο την ημέρα! [Ο χώρος ψυχαγωγίας ανανεώθηκε, δείτε το νέο άρθρο]

#289 Αφιέρωμα στον δίσκο Sinner (Αμαρτωλός)

Τι να πρωτοπεί κανείς για τον David Williams και το συγκρότημά του. Βλέπουν την ζωή σαν άδικο όνειρο από το οποίο μπορούν να ξυπνήσουν όποτε θελήσουν, χρησιμοποιούν έξυπνα πολύσημα λόγια για να μας παίξουν και παράγουν εκρηκτικά υπνωτικούς ρυθμούς που δύσκολα ξεχνάει κανείς. Πάντως επέλεξα να μιλήσω γι' αυτούς λόγω του κοινά πρωτοποριακού θρησκευτικού, αλλά και επαναστατικού περιεχομένου στα κομμάτια τους και το ιστολόγιό μας. Ο πρώτος και καλύτερος δίσκος τους, λοιπόν, λέγεται Sinner (Αμαρτωλός) και για να μην ξεχάσω, το σύγκροτημα είναι οι Drowning pool (Πισίνα/τράβηγμα πνιγμού). Είναι μυθικός δίσκος του 2001, εναλλακτικής μεταλλικής rock μουσικής, δηλαδή είδος που σε κάνει σκληρό σαν πέτρα, αν όχι σαν ατσάλι, για τις δυσκολίες της ζωής. Ξεκινάμε από το εξώφυλλο, όπου μπορούμε να δούμε μια εικόνα κοπέλας (που λέγεται ότι είναι ιερόδουλη) σε θαλασσί αποχρώσεις, να δέχεται σκυφτή το μετωπιαίο άγγιγμα από κάποιον που δηλώνει αμαρτωλός (το λέει πάνω στο χέρι, μετά τις ζωγραφισμένες φωτιές). Στο οπισθόφυλλο, βλέπουμε την ίδια, ως προσευχόμενη, σε κανονική και αντεστραμμένη έκδοση από κάτω. Από αυτές τις αμφίσημες εικόνες, μπορούμε να καταλάβουμε που κινείται αυτό το αμερικανικό δισκογραφικό αριστούργημα. Να σχολιάσω μόνο για το οπισθόφυλλο, όπου η προσευχήτρια μου θύμισε την Αθηναΐστρια Ιέρεια που εύχεται για πόλεμο και η ανάποδη την Χριστιανίστρια που εύχεται για ειρήνη. Ναι, το οπισθόφυλλο αυτό θυμίζει έντονα την Πεντάσταυρη. Και δεν θυμάμαι με σιγουριά να σας πω αν έχω επηρεαστεί στην δημιουργία της από αυτό. Τώρα, οι στίχοι κάποιων ξεχωριστών σε ποιότητα τραγουδιών του, είναι έξυπνα διφορούμενοι και ο ρυθμός της μελωδίας τους είναι σχετικά έντονος, εύρυθμος και εκτονωτικός. Σε κάνουν μάλιστα να αναρωτιέσαι αν ο τραγουδιστής είναι υπερβολικά εγωιστής ή αν απλά νιώθει πολύ άσχημα για τον εαυτό του και τον κατακρίνει. Το "Sinner" δηλαδή "Αμαρτωλός", το "Tear away" δηλαδή "Αποσπώμαι" και το "Bodies", δηλαδή "Σώματα", είναι τα τρία κομμάτια που θεωρώ τα καλύτερα. Είναι ακριβώς όπως στο εξώφυλλο. Δεν μπορείς να καταλάβεις αν ο τραγουδιστής είναι επιθετικός με τους άλλους ή με τον εαυτό του, καθώς αυτά που λέει ακούγονται εντελώς αυτοαναιρούμενα. Όποιο κι αν είναι το νόημα πάντως, είναι μια καλή πετρο-ακρόαση που απόλαυσα στο youtube. Τέλος, να πω επίσης πως ο τραγουδιστής πέθανε ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, χωρίς να ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή αν τον... απήγαγαν οι εξωγήινοι ας πούμε. Διότι στο ομώνυμο τραγούδι του Sinner, έλεγε για τον εαυτό του -πιθανώς ειρωνικά- ότι δεν παίρνει από λόγια, είναι αμαρτωλός και αξίζει "σταύρωμα". Άλλος ένας σκηνοθετημένος θάνατος του Hollywood για προώθηση του δίσκου και του συγκροτήματος; Ίσως. Δεν ξέρω αν θα μάθουμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη.