Η Θεά Αθηνά είχε μια συγκεκριμένη, σταθερή αντίληψη για τη ζωή ανα τους αιώνες. Αυτή η αθάνατη δαιμόνισσα, με την καλή αρχαιοελληνική έννοια πάντα, που μονίμως στοίχειωνε την ελληνική ψυχή και όχι μόνο. Πίστευε στη δύναμη της γνώσης, της σοφίας, στις τέχνες και κυρίως στον πόλεμο. Ειδικά στο θέμα του πολέμου, προτιμούσε αυτόν που ήταν βασισμένος σε μια αλάθητη στρατηγική και όχι απλά σε ωμή βία. Διότι Θεός Άρης και Θεά Ενυώ πίστευαν κι αυτοί στον πόλεμο, όμως με ένα πιο σκοτεινό τρόπο που χαρακτηριζόταν από αχαλίνωτη αιματοχυσία. Όμως επίσης πίστευε και στην αγαμία η Αθηνά, την αιώνια παρθενία, ήταν "ερωτευμένη" με την λογική, την συλλογική συναίσθηση και την πυγμή. Δεν ήταν ποτέ μετέχουσα σε ένα είδος παθιασμένης αγάπης σαν αυτό που πρέσβευε ο Θεός Έρωτας. Όμως γι' αυτό το είδος αγάπης έχει γραφτεί και το πασίγνωστο "Έρωτα ανίκητε στη μάχη", στο έργο "Αντιγόνη" από τον αρχαίο τραγωδό Σοφοκλή. Και εκεί πιθανώς να βρίσκεται το λάθος της αγαπημένης μας Θεάς, στο ό,τι ηττήθηκε από αυτόν λόγω κακών υπολογισμών της. Γι' αυτό ίσως να χάθηκε από τους ελληνικούς ναούς, όπου αντικατέστησαν τον πατέρα της με κάποιον πιθανό απόγονο του Δία, τον Χριστό ή ακόμα και αυτήν την ίδια με μια ειρηνική εκδοχή της, όπως την Παναγία ή την Αγία Αθηνά. Ο Έλληνας λίγο πριν το τέλος της υψηλής δημοφιλίας της, έβλεπε μια ανέραστη και κρύα πολεμική Θεά, με έλλειψη πίστης στον εαυτό της, που δεν μπορούσε πια να κρατήσει τον κόσμο πειθαρχημένο. Βέβαια, με τους αιώνες, άλλαζε χαρακτηριστικά η Θεά Αθηνά, πότε χθόνια και πότε ουράνια θεότητα, πολλά τα επίθετά της. Δηλαδή προσαρμοζόταν, εξελισσόταν και προόδευε. Όμως πάντα ήταν ίδια η άποψή της για τον έρωτα και αυτό την κρατούσε πίσω. Πιθανώς λοιπόν να ήρθε ο καιρός να αποσυνδέσουμε το επίθετό της "Παρθένος", από την έννοια της ανέραστης. Διότι κάποια που είναι ερωτευμένη, δεν σημαίνει απαραίτητα πως θα μείνει έγκυος, ούτε και πως θα δεχτεί την τελετουργία του γάμου. Κανονικά ένας καθαρός αιώνιος έρωτας που δε στοχεύει στην αναπαραγωγή, χωρίς καμμία δέσμευση σε τρίτο πνεύμα, πρέπει να επιτρέπεται με βάση τον Όρκο της. Και σίγουρα αυτός ο έρωτας μπορεί να γίνει η σπίθα που θα ανάψει την φωτιά για την επαναφορά της παγκόσμιας ελληνικής κυριαρχίας, σε έθνη και θρησκείες.