Όσον αφορά τους εξωγήινους, αν υπάρχουν, αν είναι τέρατα ή όχι, δεν έχουμε πολλές και ιδιαίτερα επαληθευμένες πηγές. Συνήθως ερευνώντας βρίσκουμε υποτιθέμενες φωτογραφίες και βίντεο ή ανατρέχουμε σε εικόνες και μυθολογίες παλαιών εποχών. Ο φόβος για το άγνωστο είναι τέτοιος, που ταινίες όπως το Alien (Εξωγήινος) τους θεωρούν ανθρωποφάγα τέρατα της κολάσεως. Πάντως γενικά αυτό που πιστεύεται είναι ότι οι εξωγήινοι είναι άγριοι και σθεναροί σαν τα μεγαλύτερα κτήνη που έχουν υπάρξει στη γη, αλλά και έξυπνοι σαν τους ανθρώπους. Ίσως και σε σημείο που να έχουν πειραματιστεί γενετικά στους εαυτούς τους και να έχουν φτιάξει άτρωτη και με πολλές δυνατότητες σάρκα. Πάντως υπάρχουν και εναλλακτικές πηγές που μπορούν να μας δώσουν πληροφορίες για τους εξωγήινους, για παράδειγμα τα όνειρα. Οπότε θα πω μια σχετική προσωπική μου -και μεταφυσική θα έλεγα- εμπειρία. Χθες λοιπόν κοιτούσα παλαιότερα άρθρα του ιστολογίου. Όταν διάβαζα και διόρθωνα αναρτήσεις μου που είχαν σχέση με την παγγαλαξιακή κυριαρχία, τα αναθέματα, τον κόσμο των νεκρών και τις αύρες, πιθανώς να εξέπεμψα ακούσια σήμα στο υπερπέραν. Στο όνειρό μου, ήταν ένα σκουρόχρωμο τέρας, που περπατούσε στα τέσσερα, λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθός μου και φαινόταν αρκετά τρομακτικό, καθώς είχε δέρμα σαν να ήταν από λεπίδες. Το βλέμμα του ήταν πολύ λυπημένο, μοχθηρό και γεμάτο μίσος. Φάνηκε να είχε αποκτήσει κάποια υπερδύναμη με την οποία με μαγνήτιζε κοντά του, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα διαφυγής και μπορούσε να με κάνει να πονάω. Μάλιστα μου μίλησε στα αγγλικά με έναν αγενή τρόπο που δεν θα ήθελα να γράψω κατα λέξη εδώ, πάντως εννοούσε πως φιλοδοξούσε να με έχει δίπλα του και να με κάνει να υποφέρω για πάντα. Βέβαια, ευτυχώς στο όνειρο το υπερνίκησα, πιθανώς να το σκότωσα, αν δεν το εξαφάνισα με κάποιο άλλο τρόπο. Μετά από λίγο το μέρος ήταν πάλι άδειο και φωτεινό. Ήταν τοπίο που θύμιζε παρθένα γη και δεν είχε σπίτια ή ο,τιδήποτε τεχνολογίας. Άραγε τι να ήταν αυτό το τέρας, κάποιος καινούριος Κέρβερος ή ακόμα και ο ίδιος ο παλιός, που θυμήθηκε τη ζωή του δίπλα από τον Άδη και θέλησε να εκφράσει την λύπη του, την οργή του και να πάρει εκδίκηση; Μάλλον και τα τέρατα έχουν συναισθήματα τελικά και δεν ξεχνάνε πώς τα έχουν κάνει να νιώσουν οι άνθρωποι, άσχετα από το πόσοι αιώνες έχουν περάσει. Είναι πληροφορίες που μένουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη του σύμπαντος. Συμπερασματικά δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε, εξωγήινοι ή όχι, δαίμονες τεράτων υπάρχουν σαν μόνιμη απειλή γύρω μας και προπάντων μέσα μας.