Με μια πρώτη ματιά, ο τίτλος φαίνεται ιδιαίτερα σκληρός, ίσως και προσβλητικός. Διότι ο Δικέφαλος Αετός αποτελεί σεβαστό ιερό σύμβολο για πολύ κόσμο. Και όμως, η πραγματική χλεύη βρίσκεται στο να βάζουν για πρότυπο θρησκείας ένα παραμορφωμένο πλάσμα, που δεν είναι καν άνθρωπος και το οποίο δεν έχει αναπτυχθεί σωστά από την εμβρυακή του κι όλας περίοδο. Και εντελώς κατά τύχη μάλιστα είναι ζωντανό, καθώς όταν συνυπάρχουν δύο ζωές ελαττωματικά σε ένα σώμα μπορεί να ακολουθήσει θάνατος, ή φυσική άμβλωση, δηλαδή αποβολή αν μιλάμε για θηλαστικά. Πάντως να ελαφρύνω λίγο την ατμόσφαιρα και να πω ότι ο Δικέφαλος Αετός μιας και είναι πτηνό δεν γίνεται να είναι κυριολεκτικά εξάμβλωμα, γιατί βγαίνει από αυγό και όχι από μήτρα. Μεταφορικά και συμβολικά τον αποκάλεσα έτσι. Και να συνεχίσω λέγοντας πως μπορεί και να μην είναι ένας με δύο κεφάλια, αλλά δύο αετοί κολλητά, που με τα χρόνια απομνημονεύτηκαν λάθος. Ας δούμε την ιστορία του λοιπόν, για να υποθέσουμε τι μπορεί να συμβαίνει πραγματικά. Ο Δικέφαλος Αετός φαίνεται να έχει αρχαιοελληνική καταγωγή και μάλιστα από τις Μυκήνες του 16ου αιώνα προ Χριστού. Ήταν ξεχωριστό σύμβολο για όλους τότε, καθώς συμβόλιζε την παντοδυναμία σε κάθε τομέα, από εξουσιαστικό μέχρι θρησκευτικό. Και αυτή είναι η πραγματική του καταγωγή πιστεύω εξάλλου. Έχει να κάνει με τον μύθο που μιλάει για δύο αετούς που αφέθηκαν από τον Δία σε Ανατολή και Δύση και επέστρεψαν στο Μαντείο των Δελφών, το οποίο και θεωρείται το κέντρο της Γης γι’ αυτόν τον λόγο. Όμως σκοτεινές εποχές ακολούθησαν και ίσως το σύμβολο ξεχάστηκε, δέχθηκε αυθαίρετες αλλαγές και υιοθετήθηκε έτσι και από άλλους λαούς της περιοχής. Προτιμήθηκε κυρίως από ανατολικούς πολιτισμούς. Ας πούμε στον βυζαντινό έβλεπαν στον έναν αετό την πολεμική ισχύ του αυτοκράτορα και στον άλλο την ειρηνική των χριστιανικών πνευμάτων. Αφού βλέπουμε στα πόδια του να έχει ένα σπαθί και έναν σταυρό. Επίσης το πού κοιτούσαν τα κεφάλια τους, είχε να κάνει με τον συμβολισμό της διπλής κυριαρχίας σε ανατολή και δύση. Όνειρο που ποτέ δεν έγινε εξ ολοκλήρου πραγματικότητα για κανένα κράτος. Ωραία όλα αυτά, σίγουρα ο Δικέφαλος Αετός ήταν κάτι που έδινε έμπνευση για πρόοδο σε τέτοιους παλαιούς πολιτισμούς. Όμως αυτό, πιθανώς υποσυνείδητα, να συνέβαινε και διότι δεν ήταν απόλυτα εξοικειωμένοι με το γήινο περιβάλλον όπως είμαστε εμείς. Είχανε δει κάποιους ανθρώπους, αετούς και άλλα ζώα να γεννιούνται σε λανθάνουσα σιαμαία μορφή, ένιωσαν τρόμο και πιθανώς προσπάθησαν να τον μετατρέψουν σε δέος. Διότι ο Δικέφαλος αετός είναι ένα τέρας, ένα εξάμβλωμα που μπορεί να έχει ψυχή και αυτό, όμως σίγουρα δεν μπορούμε να έχουμε ένα τέτοιο βασανισμένο κτήνος για πρότυπο. Ως δύο ξεχωριστοί αετοί όπως στον προηγούμενο μύθο, είναι σεβαστό σύμβολο, ως τερατογένεση δεν είναι. Και τί να πούμε όταν βλέπουμε ένα τέτοιο άρρωστο δημιούργημα, όμοιο του Κέρβερου του Κάτω Κόσμου, να ανεμίζει στις σημαίες των σύγχρονων χριστιανικών εκκλησιών. Ο Δικέφαλος Αετός αρχικά εκπροσωπούσε τον αλλαζονικό και θολωμένο επεκτατισμό της Ρωμαϊκής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όμως αργότερα τον υιοθέτησε και η χριστιανική εκκλησία επειδή… επειδή απλά είναι αιρετική και δεν ξέρουν τι κάνουν προφανώς. Ούτε κι εγώ δε μπορώ να το εξηγήσω, αν και έχω πλούσια φαντασία! Δεν μπορεί να θεωρείται αμιγώς χριστιανικό σύμβολο, ειδικά όταν είναι και ένοπλο.