Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026

#563 Διαστημική ομηρία και φωτοβολίδα

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία διαβάζουμε να συμβαίνουν απίστευτα υπερφυσικά πράγματα. Από τηλεκατευθυνόμενους κεραυνοβολισμούς και παλίρροιες, μέχρι και επισκέψεις στον Κάτω Κόσμο. Αν αυτά γίναν πραγματικά και σε τι βαθμό δεν το γνωρίζουμε, πάντως μέσω των ονείρων που ανοίγουν είσοδους σε εναλλακτικές πραγματικότητες, μπορούμε να ζήσουμε τέτοιες περιπέτειες σαν όντως να συμβαίνουν. Ζωή, θάνατος και όνειρα μοιάζουν ούτως ή άλλως στον τρόπο που ξετυλίγονται και τα αισθανόμαστε. Αυτό ωστόσο που έλειπε από την αρχαιοελληνική μυθολογία ήταν η περιπλάνηση στο διάστημα, γιατί ίσως κι όλας να μην χρειαζόντουσαν να αποκτήσουν διαστημόπλοια και βάσεις. Μπορεί απλά να τηλεμεταφέρονταν και να ήταν αθάνατοι σε κάθε περιβάλλον! Εγώ πάντως όποτε έχω πάει στο διάστημα μέσω ονείρων, είχα τα γνωστά ανθρώπινα προβλήματα, όπως περιορισμένες δυνατότητες σε σώμα και αεροσκάφη. Κακά τα ψέματα όμως, πάντα θα ζούμε σε κάποιο είδος ομηρίας από το παρελθόν, καθώς το μέλλον δεν περιμένει και ούτε πρέπει. Λοιπόν, μην σας αφήνω άλλο σε αγωνία, θα προχωρήσω στο όνειρο που είδα προχθές και ήταν διαστημικό. Ξεκινάει κάπως έτσι. Ήταν βράδυ και αρχικά πίστευα ότι βρισκόμουν στο κλιμακοστάσιο κάποιας πολυκατοικίας. Όλα άλλαξαν όμως όταν συνέχισα να την ερευνώ ανα όροφο. Κάποια στιγμή ένιωσα πως κάτι είναι λάθος και όταν έλεγξα την έξοδο δεν άνοιγε. Τότε συνειδητοποίησα πως είτε χάλασε η εξώθυρα, είτε βρισκόμουν σε κατάσταση ομηρίας! Έντρομος εγώ, έψαξα ακόμα περισσότερο την πολυκατοικία μέχρι που βρήκα ένα όπλο για εκτόξευση φωτοβολίδας. Πήγα στο παράθυρο και το χρησιμοποίησα, σκεπτόμενος ότι θα υπάρξει διάσωση. Όμως το αποτέλεσμα αυτής της πρωτοβουλίας μου ήταν να τρυπήσει ένας ουράνιος προστατευτικός θόλος που κρατούσε τον αέρα καθαρό και αναπνεύσιμο! Μικρή παρένθεση, εδώ ταιριάζει τέλεια το τραγούδι του Πάνου Κιάμου "Κρύσταλλα" που μιλάει για φωτοβολίδα και σπασμένα γυαλιά! Επομένως προκλήθηκε διαρροή οξυγόνου στην τεχνητή εσωτερική ατμόσφαιρα και πλέον δεν μπορούσα να ανασάνω εύκολα. Έτσι σκέφτηκα να πάω σε βάθος, στα κατώτερα υπόγεια, όπου φάνηκε να υπάρχει καλύτερη ποιότητα αέρα. Όμως κι εκεί ήταν δύσκολα τα πράγματα και ιδιαίτερα βρόμικο το έδαφος, γεμάτο χώματα. Την συνέχεια δεν την γνωρίζω, αν επέζησα ή όχι. Ένα είναι το συμπέρασμα πάντως. Προφητικό ή όχι το όνειρο, αναμένουν πολλές προκλήσεις και προβλήματα στο διάστημα για εμάς. Ή μάλλον όχι, περιμένετε... υπάρχει και άλλο ένα συμπέρασμα. Μπορεί όταν λόγω άγχους ή ζέστης νιώθω δυσκολότερη την αναπνοή, τα ονειρικά πνεύματα να βρίσκουν την κατάλληλη στιγμή για να με δουλέψουν μεγαλοπρεπώς!