Ώρα να πιάσουμε και πάλι το τραγελαφικό θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων, και μάλιστα από τα κέρατα. Στη σημερινή εποχή, παίρνουμε μια συσκευή για καταγραφή της πραγματικότητας γύρω μας και ξαφνικά ό,τι βιντεοσκοπούμε μας ανήκει και μπορούμε να το πουλήσουμε. Είναι ο εύκολος τρόπος να βγάλεις χρήματα. Μάλιστα έχουμε το δικαίωμα αν δει κάποιος αυθαίρετα αυτό το υλικό να κινηθούμε νομικά και να βγάλουμε επιπλέον λεφτά. Έτσι είμαστε σίγουροι πως ό,τι και αν δείχνουμε, δεν θα φτάσει ποτέ στα λάθος χέρια, δηλαδή των θιγμένων! Όλος ο κόσμος μας ανήκει. Οι άνθρωποι γύρω μας που γίνονται ταινία χωρίς να ερωτηθούνε, η γλώσσα που μιλάει ο κόσμος και δεν απαιτεί άδεια πνευματικών δικαιωμάτων, τα αντικείμενα και το ευρύτερο περιβάλλον. Όλα περιουσία μας. Ξέρετε, στην ουσία έχουμε εγκλωβίσει ολόκληρο το σύμπαν σε έναν πειρατικό νόμο, με αποτελέσμα ακόμα και τα αόρατα πνεύματα που είναι συνδεμένα με το υλικό μας, να είναι κτήμα μας. Από την άλλη, όταν υπάρχει μια ιστορία που πρέπει να μαθευτεί, όταν υπάρχουν αμφιλεγόμενες ιδιοκτησίες, όλα αυτά αποκτούν μεσάζοντα. Και αυτός πρέπει να πληρωθεί, αλλιώς δεν θα αποκαλυφθούν ποτέ, όπως θα ήταν το σωστό και το φρόνιμο. Με λίγα λόγια κάτοχος πνευματικών δικαιωμάτων σημαίνει κάτοχος πνευμάτων και των δικαιωμάτων τους, δηλαδή κάποιος κρατάει νόμιμα ομήρους για να έχει έσοδα. Τελικά, μάλλον κάτι παραπάνω ξέρουν στην Ελλάδα και τα ονομάζουν πνευματικά δικαιώματα και όχι επίτρεψη αντιγραφής ας πούμε. Και να προσθέσω σε αυτό τη δική μου, μεταφυσική εμπειρία. Ήταν μία περίοδος πριν τέσσερα-πέντε χρόνια που χρησιμοποιούσα τον διαδικτυακό αναπαραγωγέα μουσικής spotify και μου έπαιζε ελεύθερα ό,τι τραγούδι ήθελα, χωρίς διαφημίσεις. Άντε μόνο ένα "αγοράστε συνδρομή" έλεγε μια στο τόσο. Ενώ δοκίμαζα διαφορετικά τραγούδια, άρχισα να νιώθω την αύρα μου να αλλάζει μαγικά γύρω μου. Μέχρι και όνειρο είδα στο οποίο ήταν κάτι περίεργης μορφής διαβολικά πνεύματα, πολύχρωμα και δυσδιάκριτα αυτά και όλα γύρω τους, που μου έκαναν κριτική για το ότι ακούω δωρεάν μουσική! Μάλιστα μου πετούσαν μουσικούς δίσκους και μου λέγανε "Να, πάρε κι άλλους. Πάρ' τα όλα.". Σε επόμενο όνειρο, είδα κάτι νεαρά άτομα να ρίχνουν CD στην φωτιά. Είναι δηλαδή ξεκάθαρο πως και κάτι παραφυσικό συμβαίνει με τα πνευματικά δικαιώματα. Η κυριότητά τους είναι πλήρως αμφιλεγόμενη από όλες τις χωροχρονικές διαστάσεις. Κλείνοντας για να μην σας μπερδεύω άλλο, να πω ότι ο πραγματικός κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων είναι αυτός που σέβεται τα πνεύματα που εμπλέκονται και νιώθει πως τα εκπροσωπεί σωστά. Αυτός είναι ο πραγματικός νόμος, ακόμα και αν θεωρείται τυπικά παράνομος κατα διαστήματα.