#574 Η τέχνη

Η ελληνική λέξη "τέχνη" έχει ρίζα στο ρήμα "τίκτω" που σημαίνει κυρίως "δημιουργώ" ή "γεννώ". Διαβάζω στην τεχνητή νοημοσύνη αναζήτησης της Γκουγκλ, πως αρχικά δεν είχε σχέση με την καλλιτεχνία που την έχουμε συνδέσει σήμερα, αλλά περισσότερο με το πόσο επιδέξιος ήταν κάποιος στην ενασχόλησή του. Βέβαια στο παρόν συνυπάρχουν και τα δύο νοήματα, αλλά η αλήθεια είναι πως όταν ακούμε την λέξη "τέχνη" πάντα ο νους μας πάει σε κάτι καλαίσθητο και όχι απαραίτητα σε κάτι αποδοτικό. Ένα ακόμα πράγμα που ίσως λίγοι γνωρίζουν, είναι ότι η Θεά Αθηνά ήταν προστάτιδα και των τεχνών. Διότι θέλει να κάνεις πόλεμο στον άγριο και κακό σου εαυτό, να τον "σφυρηλατήσεις", ώστε να είναι ικανός να δημιουργήσει κάτι χρήσιμο, όμορφο και αρεστό από όλους. Και μάλιστα αυτό συνεχίζεται και με την τέχνη που ασχολείται κάποιος. Δηλαδή όταν προσπαθεί να φέρει τα στοιχεία της στα μέτρα του, ας πούμε τα γράμματα και τις λέξεις αν μιλάμε για την λογοτεχνία, ώστε να δημιουργήσει κάτι άξιο ανάγνωσης. Όσο δοκιμάζει ξανά και ξανά να τα κάνει καλύτερα, τόσο βελτιώνεται και ο ίδιος και γίνεται μέρος της τέχνης. Και όλο αυτό μεταδίδεται επίσης στον θεατή της, που την καταναλώνει γοητευμένος και μαγεμένος. Το ιστολόγιο μας πάντως πέρα του ότι έχει φτιαχτεί με πρωτοφανή δεξιοτεχνία, περιέχει κομμάτια και από όλες τις κοινώς αποδεκτές καλές τέχνες. Όσον αφορά την αρχιτεκτονική έχουμε πει για την σημασία της ύπαρξης αρχαίων ναών. Για την γλυπτική μιλήσαμε για καινοτόμα και περίτεχνα αρχαία ελληνικά αγάλματα. Ζωγραφιές στην ουσία είναι όλα τα εικονογραφημένα σύμβολά μας και επίσης έκανα γνωστή την αποτελεσματικότητα της χρωματοθεραπείας. Δεν χάνω ευκαιρία να σας μιλάω για την επίδραση και την δύναμη της μουσικής, αλλά και να αρθρογραφώ για εκλεκτά τραγούδια που έτυχε να ακούσω. Επιπλέον θεοποίησα και την λυρική ποιήτρια Σαπφώ, καθώς αυτό που μας λείπει είναι λίγη γλυκύτητα και κάλλος στην βάρβαρη καθημερινότητα που βιώνουμε. Φυσικά μην ξεχάσουμε τον κινηματογράφο, καθώς μιλάω για ταινίες μερικές φορές, αν και δυστυχώς στην εποχή της υπερπληροφόρησης χρησιμοποείται κακόβουλα πολλάκις. Δηλαδή παίζει με την ψυχολογία μας και εμφανίζει πληροφορίες για την ζωή μας χωρίς την συγκατάθεσή μας. Τέλος κάποιοι θέλουν να βάλουν και τα βιντεοπαιχνίδια στις τέχνες, λόγω του συνδυασμού των παραπάνω που χρησιμοποιούν. Εγώ θα τα αποκαλούσα κακοτεχνίες βέβαια, με βάση τις εμπειρίες που είχα. Όμως άμα ανοίξει τόσο η κατηγορία, τότε τέχνη είναι και η ίδια η ζωή. Και ίσως σε αυτήν την περίπτωση να δημιουργείται και η απορία για το ποιός είναι ο πραγματικός καταναλωτής της!