#300 Ιεροσυλία και τιμωρία

Αριθμός 300 για το άρθρο και ίσως να περιμένατε αναφορά στους τριακόσιους του Λεωνίδα, όπως έχω αφήσει υπονοούμενα στο 420 για την google που φαίνεται να κάνει χρήση ινδικής κάνναβης. Ωστόσο και σε αυτό το άρθρο, δεν πρόκειται να μιλήσω περισσότερο για τους Σπαρτιάτες, γιατί είναι άλλο το θέμα. Αν και όχι ιδιαίτερα διαφορετικό, διότι θα ξεκαθαρίσω πως τα ιερά μας είναι αυτά που μπορούν να μας κάνουν ισχυρούς και γενναίους σαν εκείνους. Ο τίτλος είναι "Ιεροσυλία και τιμωρία", το λέω για να μη ξεχνιόμαστε. Ξεκινώντας, να πω ότι η λέξη Ιεροσυλία είναι μια βαριά λέξη σε νόημα, που μπορεί να μας οδηγήσει σε συζητήσεις με πολύ βάθος. Ο ιερόσυλος λοιπόν, συνήθως είναι ένας άνθρωπος που κλέβει ή και λεηλατεί πολύτιμα ιερά αντικείμενα. Όμως είναι και αυτός που δεν δείχνει σεβασμό σε θρησκευτικά πρόσωπα και αξίες, ενώ σφετερίζεται και καπηλεύεται τα ιερά και τα όσια ιδεώδη για δικό του όφελος. Η τιμωρία για τέτοια αδικήματα ποικιλλεί. Πότε μπορεί να είναι ενοχές, απλή επίπληξη, πότε αφορισμός από την εκκλησία, πότε ποινική τιμωρία από το κράτος ή ακόμα και… αιώνια καταδίκη από το σύμπαν. Διότι το σύμπαν, ορατό και αόρατο, δεν μπορεί να συγχωρήσει κάποιον που προσπαθεί να το εξαφανίσει εντελώς. Ο πυρήνας του έχει προστατευτικούς μηχανισμούς που κρατάνε σε ισορροπία τις ενέργειές του. Με το ίδιο σκεπτικό, αν ο άνθρωπος εκπροσωπούσε το σύμπαν, θα έπρεπε να έχει δυνατότητα συνέχειας και βελτίωσης επ’ άπειρον. Η ιεροτάτη Πεντάσταυρη σημαία μας αυτό ακριβώς αποκωδικοποιεί, δηλαδή τον πυρήνα του σύμπαντος. Δείχνει πως δύο και δύο άνθρωποι μέσω αναπαραγωγής και ελεγχόμενης πολωτικής μεροληψίας, μπορούν να επεκτείνονται για πάντα, όπως το σύμπαν. Και τώρα φτάνουμε στο σημείο του άρθρου που θα δώσει το αποτελειωτικό χτύπημα στο θέμα. Η εκκλησία που χρησιμοποιεί τον χριστιανικό σταυρό με λανθασμένο και αιρετικό τρόπο, δηλαδή αυταρχικά γεμάτη μίσος, είναι ιερόσυλη; Το κράτος που βγάζει όπλο για την επιβολή της τάξης, χωρίς να έχει τον κατάλληλο ιερέα να το καθοδηγεί πνευματικά, μήπως τελικά είναι υπεράνω του πραγματικού νόμου και άρα άκρως επικίνδυνο; Σίγουρα οι αυθαιρεσίες είναι πολλές στις μέρες μας και το σύμπαν -όπως είπαμε- πάντα τις τιμωρεί, συνήθως με άγνωστους τρόπους, για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει. Οπότε καλό είναι να ξέρει κανείς, πως όταν επιτίθεται στην Πεντάσταυρη, στο ιστολόγιό μας και στον αγώνα μας, εξασφαλίζει μία θέση στην κόλαση. Διότι αυτός είναι ο ορισμός της ιεροσυλίας. Με τα ιερά πράγματα δεν παίζουμε, καθώς δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τις μυστήριες ενέργειές τους που δρουν απρόβλεπτα. Ας μην ξεχνάμε και κάτι ακόμα. Ούτε οι Οθωμανοί επι τουρκοκρατίας τολμούσαν να πειράξουν ιερά και ναούς. Επειδή αν και λιγότερο γραμματιζόμενοι, είχαν ισχυρό ένστικτο επιβίωσης. Ξέρανε πως ό,τι δεν μπορείς να διαχειριστείς, όπως τα θρησκευτικά και τα μεταφυσικά, καλύτερα είναι να μην ασχολείσαι μαζί τους.

#78 Ποίοι είναι οι νόθοι

Έχουμε ακούσει πολλές φορές για μουσουλμάνους Τούρκους που αποκαλούσαν νώθους τους χριστιανούς Έλληνες. Αυτό γινόταν κυρίως επί Τουρκοκρατίας. Γιατί όμως; Μας είχανε για άστατους χαρακτήρες ή κάνανε κάτι ενάντια στη θέλησή μας, δρώντας εντελώς βαρβαρικά; Βέβαια, κάτι τέτοιο ίσως να συμβαίνει και με άλλες θρησκείες και γενικότερα με άλλες φατριές. Το αν είναι κάποιος νόθος και γενικότερα μη αυθεντικός άνθρωπος, μπορεί να εξακριβωθεί από κάποια αρνητικά στοιχεία του χαρακτήρα του. Αυτά τον αποτρέπουν από το να είναι κύριος του εαυτού του και συμβατός με την υπόλοιπη κοινωνία. Ας πούμε το να είναι κάποιος αρχιερέας ή αρχιέρια του Αθηναϊσμού Χριστιανισμού, σημαίνει ότι είναι μοναδικός και έχει πιάσει την κορυφή του αυτοελέγχου του. Ο υπόλοιπος πληθυσμός που δεν βρίσκεται τόσο ψηλά, έχει κάποια χαρακτηριστικά νοθείας στο είναι του, χωρίς όμως να μπορεί να αποκαλεστεί πραγματικά νόθος. Η εγκληματικότητα, η ασυνεννοησία, η επιβεβλημένη φτώχεια, οι υπερβολικές απαγορεύσεις με νόμους, ο κοινωνικός μαρασμός, όλα αυτά δείχνουν τη μη αυθεντικότητα μιας ομάδας ανθρώπων. Αυτά επίσης οδηγούν στην περαιτέρω ζωοποίηση και νόθευση όλων. Δηλαδή ούτε υπεύθυνοι άνθρωποι είναι, ούτε τελούν υπό την κηδεμονία τέτοιων και ο κύκλος ανατροφοδοτείται συνεχώς. Μία χώρα στην οποία μπορείς να μιλήσεις για ό,τι θες ελεύθερα, να κυκλοφορήσεις χωρίς ρούχα στους δρόμους ή να επιδεικνύεις πλούτο χωρίς να φοβηθείς, θεωρείται πολιτισμένη. Αυτή είναι μια χώρα πλήρως φιλική και αυστηρά απαγορευμένη για νόθους, που απλά θα δημιουργούσαν προβλήματα λόγω της ασυνείδητης παρορμητικότητάς τους.

#39 Από τη Βασιλεία στην κρυφοβασιλευόμενη Δημοκρατία

Η Ελλάδα δεν απελευθέρωσε όλα τα εδάφη της μετά το 1821 και την επανάστασή της. Αυτό συνέβη διότι, όπως ήταν φυσιολογικό, βρήκε πολλά εμπόδια μπροστά της. Ένα σημαντικό πρόβλημα ήταν και η βασιλεία. Μπορεί βέβαια αυτή να έφερε υποστήριξη από την Δύση τα πρώτα χρόνια, αργότερα όμως μας παγίδευσε σε γνώριμους φαύλους κύκλους. Ο βασιλιάς ήταν ανέκαθεν ένας αλαζόνας αρχηγός του κράτους, που δρούσε χωρίς την πραγματική συμφωνία του λαού του. Βαλτός ή έντονα επηρεαζόμενος από έτερα κράτη και εσωτερικές αριστοκρατικές συνομοταξίες. Και έτσι ο συνολικός πληθυσμός των Ελλήνων δεχόταν μεταχείριση παρόμοια με αυτήν επί τουρκοκρατίας. Ένιωθαν σαν να ήταν πρόβατα χωρίς δικαιώματα, χρήσιμα μόνο για μαλλί, γάλα και σφαγή. Μετά την πτώση της προδοτικής στρατιωτικής δικτατορίας το 1974, κατά την οποία χάθηκε η μισή Κύπρος, έληξε επίσημα και το πολίτευμα της βασιλείας. Όμως οι φιλοβασιλικοί πολιτικοί δε σταμάτησαν να εξουσιάζουν τον τόπο. Τα επίθετά τους τα οποία δεν έχουν αλλάξει, καταστρέφουν τον τόπο ανενόχλητα για δεκαετίες φτάνοντας και τον αιώνα. Οι νεότεροι πολιτικοί "κληρονόμοι" πάσχουν από απειρία και έλλειψη εθνικού συναισθήματος. Όμως η βασιλική αυλή ποτέ δεν προδίδει ένα επίθετο, όσα μικρά ονόματα κι αν αλλάξει. Γιατί δεν θέλει να χάσει τα προνόμιά της. Είναι ανόητο να θεωρείς ότι επειδή ο πατέρας ακολουθεί ένα επάγγελμα, ο υιός θα είναι ικανός να ακολουθήσει το ίδιο ακριβώς. Μπορεί για παράδειγμα ο πρώτος γνωστός Μητσοτάκης, Παπανδρέου ή Καραμανλής να ήταν κορυφαίος στο είδος του, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ο απόγονος θα έβγαινε το ίδιο. Όπως και έγινε. Ο τελευταίος απόγονος όλων τους, δεν έχει καμμία σχέση με τον αρχικό πολιτικό ηγέτη. Όσα έδωσαν οι πρώτοι, τα πήραν πίσω οι τελευταίοι. Αυτό συμβαίνει γιατί το σώμα ενός ανθρώπου μπορεί κληρονομικά να είναι παρόμοιο, όμως το πνεύμα μπορεί να βγει ακριβώς αντίθετο. Όπως γινόταν και στο αρχαιοελληνικό Πάνθεον, όπου πατέρας και γιός ήταν θανάσιμοι εχθροί. Και αυτός είναι ο λόγος που ούτε η βασιλεία, αλλά ούτε και αυτή η μεταλλαγμένη κρυφοβασιλευόμενη δημοκρατία που έχουμε σήμερα, δεν έχουν καμμία ισχύ. Εξουσιάζουν από συνήθεια και όχι επειδή το θέλουν.

#268 Ρατσισμός και φυλετικές διακρίσεις

Τελευταία γίνεται πολύς λόγος για αδικήματα περι ρατσισμού, δηλαδή φυλετικών διακρίσεων. Το να θεωρείται μία φυλή κατώτερη και να δηλώνεται ανοιχτά από κάποιον ή κάποιους, αποτελεί κάποιου είδους έγκλημα. Όμως είναι άξιο αναφοράς πως τέτοιοι γραπτοί αλλά και άγραφοι νόμοι νωρίτερα, έκαναν έντονη την εμφάνισή τους μαζί με την έξαρση της εγκληματικότητας από συγκεκριμένες φυλετικές ομάδες. Είναι ευκολότερο για την αστυνομία ας πούμε, να πει πως φταίει το θύμα που διαμαρτύρεται, παρα να συλλάβει κάποιον πραγματικά επικίνδυνο. Έναν απάτριδο συμμορίτη συνήθως. Είναι ο ίδιος τρόπος σκέψης με το "Γιατί πήρες ωραίο αυτοκίνητο; Να, προκάλεσες και τώρα στο κλέψανε! Εσύ φταις, όχι οι κλέφτες!". Και δεν σταματάει εκεί, δεν σταματάει στο ότι μας απαγορεύουν να ξεχωρίζουμε κάποιες ομάδες ανθρώπων που είναι πιο επικίνδυνες από κάποιες άλλες για να προστατευτούμε. Δεν μας θέλουν γενικά να μιλάμε για τίποτα. Πρέπει να είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι μας την περισσότερη μέρα και όταν βγαίνουμε έξω να προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε, δεν ακούμε και δεν μιλάμε. Σαν να έχουμε ολική αναπηρία, για να μην την αποκτήσουμε πραγματικά. Δηλαδή να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτα και άμα είμαστε τυχεροί θα επιζήσουμε. Γιατί φαίνεται πως η υποταγή στην ανομία, είναι η ανακούφιση της αστυνομίας και η πλήρης επιβολή της τάξης! Ακόμα και αν είναι εικονική. Έτσι στο τέλος ο εκληματίας θεωρείται αστυνομικός και ο αστυνομικός εγκληματίας. Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τέτοια κατάσταση στην Ελλάδα. Επί τουρκοκρατίας πολλοί Έλληνες συνεργαζόντουσαν με αυτόν που ερχόταν σε μεγάλους αριθμούς και ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνος για τους υπόλοιπους. Το ίδιο γινόταν στα χρόνια της κατοχής, αλλά και της δικτατορίας. Τόσες φορές που έχει συμβεί αυτό, έχει περάσει πια στον γενετικό κώδικα του Έλληνα να είναι ρατσιστής με τον εαυτό του ώστε να επιβιώσει βραχυπρόθεσμα. Δεν σκέφτεται καθαρά, δεν κοιτάει το μέλλον. Εγώ προτείνω λοιπόν να ενισχυθεί ο αντιρατσιστικός νόμος και να εξετάζεται πλέον το ενδεχόμενο να υπάρχει φυλετική διάκριση εις βάρος των Ελλήνων και μάλιστα όχι μόνο από τους ξένους. Και ίσως να μην είναι ένας εναλλακτικός τρόπος να δούμε το φαινόμενο του ρατσισμού, αλλά με βάση τα τωρινά γεγονότα πιθανώς να είναι ο μόνος τρόπος.

#417 Το ύστατο σκίρτημα του στρατού

Δε ξέρω πόσοι από εσάς τους αναγνώστες μας έχετε εκπληρώσει τη στρατιωτική θητεία σας. Πάντως πιθανότατα όχι όσοι είστε γυναίκες. Γιατί η χώρα που γέννησε την Αθηνά, την Θεά της σοφίας και του πολέμου, έχει προτιμήσει την Αφροδίτη για προστάτιδα. Μη βρέξει και μη στάξει στις πανέμορφες Ελληνίδες μας. Πάντως με αυτή την υποχωρητικότητα, ίσως δούμε και σημαία με τον πλανήτη της Αφροδίτης, μαζί με τα "κέρατα" της Σελήνης, να ανεμίζει στην Ακρόπολη καμμια μέρα. Πηγαίνουμε γυρεύοντας για επανάληψη της φρικιαστικής τουρκοκρατίας μου φαίνεται, που μας παραμόρφωσε εν μέρει σε σώμα και πνεύμα. Πάντως μην φλυαρώ, θέλω να πω για κάτι που παρατήρησα όταν υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό και μου έκανε εντύπωση. Για όσους ειδικά δεν ξέρουν τι γίνεται εκεί και σίγουρα θα θέλουν να μάθουν περισσότερα. Το πρώτο πράγμα που συνειδητοποίησα λοιπόν, ήταν ο φόβος των στρατιωτικών για το υπερφυσικό. Όταν βλέπουν γύρω τους να συμβαίνουν ακατανόητες μεταφυσικές συμπτώσεις, που τους κάνουν να νιώθουν πως χάνουν τον έλεγχο, αντιδρούν απελπισμένα. Και αντιδρούν με τρόπο που μιμείται αυτή την σπάνια συμπαντική δραστηριότητα. Προσπαθούν να αποδείξουν σε κάθε νεοσύλλεκτο πως δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη. Ότι όλες τις αντιδράσεις του στρατευμένου τις έχουν μαντέψει και πως ακόμα όλα θα γίνουν όπως έχουν προγραμματίσει αυτοί για να τον υποτάξουν, με το καλό ή το άσχημο. Κρίμα όμως που αυτός που τους κατευθύνει είναι ο μόνος ανυπότακτος και αυτό δε μπορεί να το κρύψει. Προσπαθούν μάταια να σε πείσουν πως όλα είναι άριστα συγχρονισμένα, στην "τρίχα" και στο κλάσμα του δευτερολέπτου. Ακρίβεια και ταχύτητα μη αρκετές για να ανταγωνιστούν το σύμπαν βέβαια. Θα αποκαλούσα αυτή την επίδειξη ισχύος ως το ύστατο σκίρτημα, οποιουδήποτε στρατού, ενάντια στις ανίκητες συμπαντικές δυνάμεις. Δυνάμεις που ελέγχει πλήρως η Πεντάσταυρη. Είτε έχουν να κάνουν με πειθαρχία στρατιωτικού προσωπικού, είτε με πιο ουδέτερα πνεύματα ή και με προγραμματισμένα, προγραμμένα γεγονότα. Διότι όταν το παιχνίδι εκτυλίσσεται με κανόνες τύπου "οφθαλμός αντί οφθαλμού", τότε οι πιστοί της Πεντάσταυρης θα κυβερνήσουν σε έναν κόσμο αομάτων.