Υπάρχουν διάφορες υποθέσεις για το τι μπορεί να σημαίνει το όνομα "Περσεφόνη". Εγώ όμως να τολμήσω να δώσω την πιο προφανή εξήγηση, τουλάχιστον για μένα. Δηλαδή πως είναι αυτή που μπορεί να αντιμετωπίσει τους "Πέρσες" και να φέρει τον "φόνο" τους, με βάση τα συνθετικά της λέξης. Γιατί η Περσεφόνη έχοντας γνωρίσει την άμετρη αφθονία της φύσης του Πάνω Κόσμου, στην οποία είχαν υποκύψει τυφλά οι Πέρσες, και έχοντας επίσης πειθαρχηθεί από τον Άδη στον Κάτω Κόσμο, είναι αυτή που ξέρει πως να αντιμετωπίσει τους αιώνιους αντιπάλους της Ελλάδας. Αυτά για το όνομά της, όμως να δούμε τι γιορταζόταν πραγματικά προς τιμήν της στα Ελευσίνια Μυστήρια. Και πάλι με εναλλακτικό τρόπο, οπότε να είστε προετοιμασμένοι. Αυτό που εορταζόταν ήταν η εναρμόνιση της άγριας ανθρωπότητας με την φύση, μέσω μιας ιστορίας η οποία είναι μια ατυχής αλληγορία. Και αυτή είναι η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη. Το όνομα του οποίου στα αγγλικά είναι "Hades" (το H είναι η αντιστοιχία της δασείας) και μπορεί να διαβαστεί ως "Χάδης" με βάση την ανάγνωση του "hello". Ή ακόμα και Άιδης, που σημαίνει αόρατος στα αρχαία ελληνικά. Συνεχίζοντας με την αρπαγή της Περσεφόνης, να πω ότι γίνεται σαφής συσχετισμός της με το πέρασμα από την καρποφόρα καλοκαιρία στον στείρο χειμώνα. Επειδή η μάνα της η Θεά Δήμητρα, που ήταν θεότητα της γεωργίας και πιθανώς της εποχικότητας, στεναχωριόταν που δεν την έβλεπε πια κοντά της στον Πάνω Κόσμο και έτσι καταριόταν την γη. Έτσι όλα μαραίνονταν και ερχόταν κρύο. Ο Θεός Άδης που της προκαλούσε αυτό το κακό, ήταν ο άγριος και ανατριχιαστικός τύπος των σπηλαίων και των πόλεων, των αμέτρητων σκλάβων, που απλά είδε μια όμορφη νεαρή κοπέλα στην εξοχή και την απήγαγε για να ομορφύνει την ζωή του. Όμως την άφηνε βέβαια να επιστρέφει προσωρινά στην μάνα της, μετά από τέσσερεις ή έξι μήνες που έμενε μαζί του στον Κάτω Κόσμο. Με την επιστροφή της κόρης της η Δήμητρα χαιρόταν και έτσι είχαμε και την αναγέννηση της φύσης. Βέβαια κάτι τέτοιο, δηλαδή τα κλεψίματα και οι απαγωγές, δεν αρμόζουν στον σύγχρονο τρόπο ζωής θέλω να πιστεύω και γι' αυτό δε συνεχίστηκε η παράδοση. Όμως, το μεταφυσικό πνευματικό περιεχόμενο και όλα τα διδάγματα που έχουν να προσφέρουν τα μυστήρια για τον κύκλο της ζωής, δε σταματάνε να είναι ιδιαίτερα σημαντικά και απαραίτητα ακόμα και για την εποχή μας. Καθώς τώρα είναι μία χρονική περίοδος που κυριαρχεί ο σκοταδισμός, αφού η εκκλησία δεν τολμάει να ασχοληθεί ουσιαστικά με τη μετα θάνατον ζωή. Τα φαντάσματα και τις εικασίες για το τι υπάρχει μετά, πράγματα για τα οποία γινόταν λόγος στα Ελευσίνια Μυστήρια, τα θεωρεί ακόμα και σήμερα δαιμονικά πράγματα. Είναι σαν να μην κατανοούν πως και εμείς είμαστε κομμάτι της γήινης φύσης και περνάμε τον ίδιο κύκλο θανάτου και αναγέννησης και πως αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να μάθουμε περισσότερα.