Όλοι μας έχουμε ακούσει για τον περιβόητο αρχαιοελληνικό μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Ο Ορφέας ήταν ένας θρυλικός μουσικός, που με τις ικανότητές του στον τομέα μπορούσε να μαγέψει τους πάντες και τα πάντα. Από την άλλη, η Ευρυδίκη ήταν μια όμορφη νύμφη του δάσους, που είχε γίνει η έμπνευσή του, δηλαδή μούσα και σύζυγος του. Όμως κάποια μέρα τσίμπησε φίδι την Ευρυδίκη και (αυτή) πέθανε. Τότε σύμφωνα με τον μύθο, ο Ορφέας ταξίδεψε στον Κάτω Κόσμο για να την βρει και να την επαναφέρει στη ζωή. Χρησιμοποιώντας την λύρα του, σαγήνευσε τον Χάροντα που ήταν ο μεταφορέας για εκεί, όπως και κάθε άλλο δαίμονα του σκοτεινού βασιλείου των νεκρών που συνάντησε στον δρόμο του. Μέχρι και τον Θεό του Κάτω Κόσμου Άδη, που είχε την γυναίκα του Περσεφόνη δίπλα, κατάφερει να πείσει να τον βοηθήσει, παίζοντας την σπαραχτικά δυστυχή μελωδία του. Έτσι, του είπε ο Άδης πως θα του επιστρέψει την Ευρυδίκη, αρκεί καθώς φεύγει μαζί της να μην κοιτάξει στιγμή πίσω του, που αυτή θα τον ακολουθεί. Όχι τουλάχιστον πριν βγουν στο φως του Πάνω Κόσμου. Όμως ο Ορφέας δεν συγκρατήθηκε, και παράκουσε τον βασιλέα Άδη. Κοιτάζοντας πίσω λοιπόν, την είδε να χάνεται μονομιάς στο σκοτάδι ξανά και έτσι πίστεψε πως την έχασε για πάντα. Δεν ξέρω αν έφταιξε η απολυτότητα του Άδη, η ασέβεια του Ορφέα ή το ότι κάνεις δεν σκέφτηκε ψύχραιμα ώστε να βρεθεί μία λύση. Αν εξετάσουμε καλύτερα την αινιγματική εντολή του Άδη, δηλαδή να μην γυρίσει ο Ορφέας να δει αν έρχεται η Ευρυδίκη απο πίσω του, θα καταλάβουμε πως κρύβονται περισσότερα νοήματα. Πιθανώς στην πραγματικότητα δηλαδή να εννοούσε πως η Ευριδίκη είναι πάντα μαζί του, ως πνεύμα τουλάχιστον. Άσχετα αν δεν την βλέπει, απλά πρέπει να το πιστέψει. Γιατί τώρα να έδινε την ίδια, λίγο δύσκολο, εκτός αν δεν είχε πράγματι πεθάνει ή μπορούσε να νεκραναστηθεί. Βέβαια δεν αποκλείω να είχε πει σε κάποια με την ίδια εμφάνιση να τον ακολουθήσει. Έχοντας ύστερα ως δικαιολογία πως πρόλαβε και ήπιε από το νερό της λήθης, περιμένοντας το στοίχειωμα να την μετατρέψει σταδιακά στην νεκρή Ευρυδίκη. Αλλά προφανώς τα σχέδια ματαιώθηκαν, καθώς η πίστη του Ορφέα στον Θεό Άδη δεν ήταν επαρκής για κάτι τέτοιο. Δηλαδή παρέβη την εντολή του κατά την έξοδό του από τον Κάτω Κόσμο και έτσι στο τέλος το "Μην κοιτάς πίσω" κατέληξε να σημαίνει "Ξέχνα το παρελθόν". Τέλος. Πάντως υπάρχει και μια μελοποιημένη αλληγορική αναφορά του συμβάντος στο παιχνίδι Hades. Το τραγούδι λέγεται Lament of Orpheus (Θρήνος του Ορφέα), το οποίο έχω βρει να έχει τελειοποιήσει με την σκηνοθεσία, την παρουσία, την οργανοπαιξία και την φωνή της η Alina Gingertail από το youtube. Τώρα αν θέλετε κάτι πιο κοντινό στα χρόνια τα δικά μας και με διαφορετικές παραστάσεις και ιστορία, υπάρχει και το Γοτθικό μεταλλικό τραγούδι των Motionless in White, R.I.P. (Ανάπαυση Εν Ειρήνη). Αν δείτε το βίντεο κλιπ μάλιστα, θα παρατηρήσετε τα κεριά στο κηροπήγιο του τραγουδιστή να είναι σε σχηματισμό Πεντάσταυρης, αρκετά συμβατά δηλαδή για μια πνευματιστική τελετή!