#498 Ολοκλήρωση αφιέρωσης σε αποφθέγματα

Νωρίς ξεκίνησε, νωρίς και θα τελειώσει το επετειακό αφιέρωμα σε αποφθέγματά μου. Όλα τα υπόλοιπα μπορείτε να τα βρείτε να αναφέρονται σε άλλα άρθρα, μέσω επικόλλησης της κάθε φράσης στο "Αναζήτηση λέξεων ή αριθμού άρθρου", στα δεξιά του ιστολογίου. Δεν γνωρίζω για την ώρα αν θα συνεχιστεί το επετειακό κλίμα μέχρι την 21η Μαΐου, αυτό εξαρτάται από το τι θα μου προτείνουν τα πνεύματα να δώσω ως χρησμό κάθε μέρα. Οπότε αφού το ξεκαθάρισα και αυτό, ήρθε η στιγμή να γράψω το τελευταίο προσωπικό μου απόφθεγμα που απέμεινε για την ολοκλήρωση του πρώτου αρθρογραφικού μας έτους. "Η αξία ενός λάθους μπορεί να φτάσει αυτή ενός σωστού". Αυτή είναι μία φράση που την εμπνεύστηκα κατα την διόρθωση και την ενίσχυση ενός παλαιότερου άρθρου για τα λάθη. Στο σχετικό άρθρο είχα εστιάσει στο ότι ένα στιγμιαίο λάθος μπορεί να μας προστατεύσει από την κακοτυχία που μπορεί να φέρει μια σωστή απόφαση. Όμως υπάρχει και άλλη μία περίπτωση, που βασίζεται στην θεωρία που είχα περιγράψει, πως το σύστημα που μας εξουσιάζει είναι λάθος οπότε δεν μας επιτρέπει να είμαστε συνέχεια σωστοί. Μόνο που αυτή τη φορά λέω να το φανταστούμε πιο ολοκληρωτικά. Δηλαδή έστω πως όλα γύρω μας λειτουργούν με τον λάθος τρόπο και απλά ζητούν την συγκατάθεσή μας για να συνεχίσουν να λειτουργούν έτσι. Για παράδειγμα, ξυπνάμε ένα πρωί και δεν πρέπει να μιλήσουμε σε κανέναν για να κρατήσουμε επικοινωνία μαζί τους. Επειδή κάποιος τους απειλεί ή τους πλήρωσε να λένε τα αντίθετα από αυτά που θέλουν, για να δημιουργήσουν εσωτερικές διαμάχες προς όφελός του. Πάμε να πιούμε έναν καφέ, αλλά μέσα φαίνεται σαν να του έχουν βάλει ηρεμιστικά, οπότε δεν πρόκειται να μας κρατήσει σε εγρήγορση. Δε λέω ότι απαραίτητα έχει γίνει κάτι τέτοιο, αν και ποτέ δε ξέρεις, μπορεί ακόμα και το ψωμί που φάγαμε να είχε κάποιο φάρμακο που ο υγρός καφές το ενεργοποίησε. Όμως ακόμα και οι μεταφυσικές αύρες μπορούν να μας κάνουν να νιώσουμε υπνωτισμένοι ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, φτάνει να μας συνδέσουν με συγκεκριμένα άτομα. Αμέσως μετά μπαίνουμε σε ένα κοινωνικό δίκτυο και βλέπουμε πως όσοι είναι μέσα έπρεπε να είχαν τιμωρηθεί, αντ' αυτού προσπαθούν να τιμωρήσουν εμάς εφόσον το χρησιμοποιούμε με τον ορθό τρόπο. Και το καταφέρνουν, με μαθηματική ακρίβεια. Συμπερασματικά, λέω πως για να ξεφύγει κάποιος από ένα λάθος σύστημα, πρέπει να τα κάνει όλα λάθος και αυτό γίνεται το νέο σωστό. Έτσι κατακτάς τον κόσμο, γιατί δικός σου ο κόσμος, δικοί σου και οι κανόνες.

#497 Το επετειακό αφιέρωμα σε αποφθέγματα συνεχίζεται

Το επετειακό μας αφιέρωμα για την ίδρυση του ιστολογίου ξεκίνησε πρόωρα, σαν τα χριστουγεννιάτικα δένδρα που στολίζονται το λιγότερο ένα μήνα πριν. Είναι υπερβολικά χαρμόσυνο γεγονός για να περιμένουμε! Εμείς δε θα κάνουμε διακοπές όπως λένε και οι Goin' Through στο τραγούδι "Δεν κάνω διακοπές", οπότε το αφιέρωμα δεν έχει κάποια πρακτική χρησιμότητα να γίνει κατόπιν εορτής. Επίσης γενικά δεν κάνουμε διαλείμματα, για να είμαστε συμβατοί και με το -καθόλου ναζιστικό- 13ωρο εργασίας που νομοθετήσαν Άδωνις Γεωργιάδης και Νίκη Κεραμέως! Μέχρι και ανήμερα της πρωτομαγιάς, εγώ προσωπικά, έκανα υπερωρίες στο X για την περαιτέρω ανάδειξη του ιστολογίου μας! Αλλά ας πιάσουμε κάτι άλλο τώρα, το θέμα τον αποφθεγμάτων. Έχουν μείνει λίγα ακόμα, οπότε ευθύς αμέσως θα συνεχίσω με τρία αυθεντικότατα, προσωπικά δημιουργημένα αποφθέγματα. Δεν μ' αρέσει να οικειοποιούμαι δημιουργήματα άλλων, ούτε και να επαναλαμβάνομαι, αλλά κάποια πράγματα θέλουν διόρθωση ενώ άλλα αποστήθιση. "Όταν όλα γύρω μας απαγορεύονται, σημαίνει πως η εξουσία εκλέχθηκε με απαγορευμένο τρόπο". Με αυτό εννοώ πολύ απλά πως με τα μέσα που βγάζει παράνομα κατα την θητεία της η κάθε κυβέρνηση, έχει εκλεχθεί. Για παράδειγμα τη μία βλέπουμε τον κάθε Μητσοτάκη να διαφημίζεται στα κοινωνικά δίκτυα τύπου τικτοκ και την άλλη να τα απαγορεύει όπου του επιτρέπεται και να μοιράζει μηνύσεις και πρόστιμα. Αυτό δείχνει υποκρισία, αστάθεια και αναξιοπιστία. Και γενικά όταν απαγορεύεται να κάνουμε βήμα, σίγουρα υπάρχει κυβέρνηση που "απαγορεύεται" να εξουσιάζει. "Μια χώρα πρέπει να είναι περισσότερο υπερήφανη για το μέλλον της, παρά για το παρελθόν της.". Με αυτό εννοώ ας πούμε πως καλή η σοφία της Πεντάσταυρης σημαίας μας που δημιουργήθηκε μέσα από την ζωή πολλών ανθρώπων, αλλά πρέπει να είμαστε περισσότερο υπερήφανοι για τον κόσμο που θα δημιουργήσει. Μην είμαστε και τόσο ειδωλολάτρες! "Η Αθηνά λυπάται όταν την καλώ, και η μόνη της παρηγοριά είμαι και πάλι εγώ.". Αυτό το απόφθεγμα το εμπνεύστηκα με το εκτεταμένο κάλεσμα της Θεάς Αθηνάς, που κάποιες φορές ένιωσα να μου αναμεταδίδει τον τρόμο κάποιου πνεύματος. Ίσως να την τρομάζει ο πόλεμος την Αθηνά, αλλά όταν νιώθει να την καλεί κάποιος με νικηφόρα στρατηγική, δε μπορεί να αρνηθεί. Όσο της δίνει κάποιος δύναμη, άλλη τόση του δίνει κι αυτή. Γιατί ως γνωστόν, "συν Αθηνά και χείρα κίνει".

#496 Περισσότερα αποφθέγματά μου

Αρχικά ας αναλύσουμε την λέξη "απόφθεγμα". Πρώτο συνθετικό είναι το "απο", που δίνει έμφαση στην πράξη και δηλώνει την προέλευσή της. Δεύτερο συνθετικό είναι το "φθέγμα" και σημαίνει την εκφορά του λόγου. Απόφθεγμα δηλαδή είναι η έντονη, ξεκάθαρη φωνή κάποιου για ένα ζήτημα. Και όπως είπα στο προηγούμενο άρθρο, μου αρέσει πολύ να δημιουργώ τέτοια ρητά και να τα σημειώνω σε περίοπτη θέση στο ιστολόγιο. Πάνω πάνω δηλαδή. Ας συνεχίσω με δύο παραλλαγμένα και δύο αυθεντικά αποφθέγματά μου, τα οποία και θα εξηγήσω. "Οι άδικες κατάρες είναι όνες και γυρνάνε πίσω στον αφέντη τους" είχα γράψει παλιά. Αυτό προέρχεται από παροιμία που της λείπει το επίθετο "άδικες" και χρησιμοποιεί το ξενικό "γαϊδάρες" αντί για "όνες". Όμως είναι παραλλαγή της παραλλαγής, καθώς το πρωτότυπο έλεγε απλά πως οι κατάρες γυρνάνε σε όποιον τις λέει. Και ήρθα εγώ και έκανα ξεκάθαρο πως οι κατάρες αν είναι δίκαιες δεν γυρνάνε ποτέ πίσω. Σε αντίθεση με τις οικόσιτες όνους δηλαδή, ή τις όνες όπως τις αποκάλεσα για ομοιοκαταληξία παίρνοντας ποιητική αδεία. Η τελική έκδοση που φαντάζει πιο αυθεντική και από την πρωτότυπη είναι το "Οι άδικες κατάρες γυρνάνε πίσω σε όποιον τις λέει". Επόμενο απόφθεγμά μου "Γελάει καλύτερα όποιος γελάει συνεχώς". Διορθωμένο σε σχέση με την αρχική φράση, γιατί άμα γελάσουν όλοι πριν από κάποιον, το γέλιο χάνει την αξία του για τον τελευταίο. Ή ξέρει κάποιος ή δε ξέρει να γελά, είναι δεξιότητα που αναπτύσσεται με την επανάληψη. "Τα ναρκωτικά δεν βλάπτουν μόνο την υγεία, αλλά και την οξυδέρκεια", και φυσικά αυτό είναι μια τεράστια αλήθεια που έπρεπε να είχε ειπωθεί πρώτη ώστε να αποτραπεί η χρήση ουσιών. Δείτε για παράδειγμα διεθνείς αρχηγούς που παίρνουν φάρμακα για διάφορους λόγους, δηλαδή νόμιμα ναρκωτικά, και οδηγούν τις χώρες τους εντελώς ασυναίσθητα σε συνεχόμενα ναυάγια. Έχω και σχετικό τραγούδι αν ενδιαφέρεστε, το Medicate (Φαρμακεύω) των Theory of a Deadman, που δείχνει πως επηρεάζεται η κοινωνία κατά το πρότυπό της. Τελευταίο και ίσως καλύτερο απόφθεγμά μου γι' αυτό το άρθρο, το "Βασιλέας του Σύμπαντος, μετά τις εκλογές που έκανα με τον εαυτό μου και κέρδισα με απόλυτη πλειοψηφία." Αυτό το είχα γράψει όταν είχα φτιάξει λογαριασμό X τον περασμένο χρόνο και ήθελα να δείξω κατ' αρχάς πως οι εκλογές είναι μια αυταπάτη. Κάποιοι πλούσιοι διαλέγουν τα θεατρικά κόμματα που βλέπουμε και το αποτέλεσμα είναι προαποφασισμένο, δεν υπάρχει δημοκρατία. Οπότε αφού κάνει ο καθένας ό,τι θέλει με τα λεφτά του, λέω ας κάνω κι εγώ ό,τι θέλω λέγοντας αυτά που πρέπει. Μπορεί να μην περάσει απαρατήρητος ο τρόπος μου, αλλά εφόσον είναι το σωστό, ποιός θα αντισταθεί;

#495 Αποφθέγματα, παροιμίες, γνωμικά και ρητά

Έχουμε ακούσει κατα καιρούς διάφορες μικρές φιλοσοφικές φράσεις, που έχουν μείνει καταχωρημένες σε ονόματα σημαντικών διάσημων ανθρώπων, τα γνωστά αποφθέγματα. Σε αντίθεση δηλαδή με τις παροιμίες, που αποτελούν κομμάτι της παράδοσης μιας κοινωνίας και είναι με πιο χαλαρό περιεχόμενο. Όμως υπάρχουν και τα γνωμικά που θυμίζουν τα αποφθέγματα και είναι συνήθως γενικές αλήθειες, που πολλές φορές έχουν άγνωστο δημιουργό. Και τα τρία που ανέφερα, αποφθέγματα, παροιμίες και γνωμικά, ανήκουν στην κατηγορία των ρητών. Δηλαδή των σύντομων παρατηρήσεων για τη ζωή, που περιέχουν κάποια ηθική διδαχή ή αλήθεια. Εγώ βέβαια είμαι επώνυμος, οπότε η γραμμή με τα ρητά που έβαλα κάτω από τον τίτλο του ιστολογίου, μπορώ να πω πως περιέχει αποφθέγματά μου. Ωστόσο έχω πάρει και ρητά διαφόρων ειδών, τα οποία έχω επαναδιατυπώσει σωστότερα κατά την κρίση μου. Οπότε είναι δύο οι κατηγορίες των αποφθεγμάτων μου, τα αυθεντικά και τα παραλλαγμένα. Και επειδή ήταν τυχαίες εμπνεύσεις που σημείωσα στο παρελθόν χωρίς λεπτομέρειες, ας εξηγήσω κάποια από αυτά. Πρώτα τα αυθεντικά. Το "Κάποια μέρα οι σκλάβοι ξυπνάνε αφέντες, οι αφέντες καθόλου." το σκέφτηκα καθώς ξυπνούσα. Σημαίνει πως οι δούλοι μπορούν να γίνουν πολύ επικίνδυνοι εξαιτίας της κακοποίησης που δέχονται και έτσι φτάνουν το επίπεδο των αφεντικών τους όταν τους βγάλουν από την μέση, πυροδοτώντας έναν ατέρμονο κύκλο. "Ο νικητής πάντα κερδίζει, ο ηττημένος πάντα χάνει", με αυτή τη φράση δίνω τον σωστό ανταγωνιστικό ρυθμό, θυμίζοντας πως κανένας δεν είναι πραγματικά νικητής ή χαμένος. Τώρα και δύο παραλλαγμένα αποφθέγματα. "Όποιος βιάζεται σκοντάφτει, όποιος αργεί τον εαυτό του θάπτει.", η βασική ερμηνεία λέει πως όταν πας γρήγορα, κάνεις λάθη, ενώ όταν δεν πας καθόλου, πεθαίνεις. Όλα θέλουν μέτρο, δεν αρκούσε το πρώτο μέρος της πρωτότυπης φράσης που παρότρυνε την βραδυκινησία. "Πριν ξεκινήσεις το ταξίδι για την Ιθάκη, να διαβάσεις το δικό μας ιστολογιάκι.", με αυτό εννοώ πως έχει γίνει ήδη ή ακόμη γίνεται αυτό το επικό ταξίδι από εμάς και το ιστολόγιο προσφέρει έναν καλό οδικό χάρτη για τους άπειρους αλλά τολμηρούς. Δεν έχει σημασία αν θα διαρκέσει πολύ το ταξίδι. Αυτά τα λίγα για τώρα, όμως υπάρχουν και έρχονται περισσότερα προσωπικά μου αποφθέγματα. Δε βιάζομαι να τα ερμηνεύσω, όχι γιατί θα "πέσω πουθενά", αλλά επειδή είναι πολύσημα καθώς είναι γραμμένα με πυθικό τρόπο. Έχουν πολλές αναγνώσεις και δε θέλω να χαλάσω τη μαγεία, συν του ότι θέλω να σας κρατήσω σε αγωνία.