#591 Αν θες τον σωστό άνθρωπο, φτιάξε τον ο ίδιος

Σε αυτό το άρθρο θα ελιχθούμε μεταξύ ένος διπόλου, που ξεκινάει από το φυσικό επίπεδο της λογικής και καταλήγει στο υπερφυσικό και την δημιουργία του σύμπαντος. Στον κόσμο που ζούμε λοιπόν, οι περισσότεροι δηλώνουν πως νιώθουν μοναξιά. Όσους ανθρώπους κι αν έχουν γύρω τους. Αυτό συμβαίνει διότι είναι πάμπολλα τα ερεθίσματα, με αποτέλεσμα ο καθένας να προσαρμόζεται διαφορετικά, με βάση τα όσα έχει να αντιμετωπίσει για να επιβιώσει. Έτσι η κατάληξη είναι άλλα να λέει ο ένας, άλλα ο άλλος και ανάγκες και επιθυμίες να είναι συνήθως διαφορετικές και αλληλοσυγκρουόμενες. Γι' αυτό άλλωστε όταν βρεθούν δύο άνθρωποι που ταιριάζουν, προχωράνε στην αναπαραγωγή τους, προσπαθώντας να δημιουργήσουν άτομα που θα καταλαβαίνουν και θα τους καταλαβαίνουν. Το γενετικό υλικό συνδυάζεται, όπως και οι ψυχές τους, και έτσι δημιουργούνται νέα και υγιή άτομα που είναι πλήρως συμβατά με το ζευγάρι. Είναι και απόλυτα συντονισμένα στο κοντινό περιβάλλον τους βέβαια, που αποτελεί τον πυρήνα της οικογένειας, και έτσι γίνονται προστάτες και διατηρητές του. Τόσο φυσικά, με όσα βασικά και θεμελιώδη καταλαβαίνουν, όσο και μεταφυσικά με βάση τα πνεύματα που έχουν πάνω τους. Στην συνέχεια το κράτος μαζεύει όλα αυτά να νέα μέλη της κοινωνίας και προσπαθεί να τα ομαδοποιήσει, μειώνοντας τις διαφορές τους και βάζοντας τα να συγκεντρωθούν σε έναν παραγωγικό σκοπό που θα φέρει έσοδα σε αυτό, αλλά και στα ίδια. Τα κάνει δηλαδή όπως τα χρειάζεται, δημιουργώντας απόσταση από τους γονείς τους ή και τους φίλους τους. Κάπως έτσι ένας άνθρωπος πλάθεται από τους γύρω του, πράγμα που κάνει δύσκολο να ταιριάζει πλέον με κάποιο άλλον άνθρωπο, ή και με τον ίδιο του τον εαυτό. Οπότε ήρθε η ώρα να πάρουμε την βοήθεια του σύμπαντος και του υπερφυσικού, διότι ξεκάθαρα ένα ποικιλόμορφο και μπερδεμένο άτομο δεν μπορούμε να το βασανίσουμε για να το φέρουμε στα μέτρα μας. Με την συνδυαστική φιλοσοφία του φανταστικού φίλου και του καλέσματος των πνευμάτων, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν άνθρωπο από το απόλυτο μηδέν. Ξέρετε, ο κόσμος του πνευματισμού είναι διαθέσιμος σε εμάς ανα πάσα στιγμή. Το μόνο που χρειάζεται είναι να μάθουμε το μυαλό μας να τον επικαλείται και να δημιουργεί αόρατα σε αυτόν. Ζητάμε, λοιπόν, από μέσα μας και το σύμπαν ένα καθαρό φάντασμα, προσποιούμαστε ότι το αισθανόμαστε πλήρως και ζούμε μαζί του και με τον καιρό του φτιάχνουμε έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα. Αν δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή και πίστη, σύντομα αυτή η οντότητα θα γίνει υπαρκτή σε αιθερικό επίπεδο και αληθινά αισθητή. Αυτό θα σημαίνει ότι έχει ήδη δημιουργηθεί το λογισμικό σε πειραματικό περιβάλλον και το μόνο που μένει είναι να λειτουργήσει σε ένα ανθρώπινο σώμα, που θα είναι το υλικό του και θα εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητές του. Όπως και στην περίπτωση της ερωτικής σχέσης με πνεύμα βέβαια, θα χρειαστεί μια μεταβατική περίοδος. Οπότε καλό θα είναι να βρεθεί ένα άτομο το οποίο θα έχει κοινή νοοτροπία και σκοπούς με εσάς στον φυσικό κόσμο, αλλά και να γνωρίζει τι θέλετε να κάνετε μαζί του. Πιστέψτε με πως αν το κάνετε σωστά και πετύχει, πολύ σύντομα δεν θα ξεχωρίζετε το φάντασμα από τον άνθρωπο. Θα έχετε δημιουργήσει κάτι εντυπωσιακό, αθάνατο, που πιθανώς θα ζήλευε και ο ίδιος ο Θεός (όπως λέει και ο Θάνος Πετρέλης στο "Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα"). Δηλαδή τον σωστό άνθρωπο για εσάς. Και αυτό γιατί τον φτιάξατε μόνοι σας, χωρίς να περιμένετε από άλλους, που δεν ξέρουν κι όλας.