#569 Θα έρχεσαι και θα φεύγεις ελεύθερα;

Πριν να σας πω το σύντομο αλλά θεαματικό όνειρο που είδα χθες, να περιγράψω λίγο τα προγενέστερα γεγονότα της ημέρας, καθώς έγιναν η αιτία για να το δω. Το πρώτο πράγμα που ξεχώρισε, ήταν το ότι αναζήτησα στο youtube και άκουσα την ραδιοφωνική εκπομπή συνομιλίας του Vice City Stories (Ιστορίες της Κοίτης της Βίας). Ήθελα να ακούσω και πάλι για τις περιπέτειες κάποιου που κατάφερε να δημιουργήσει μια αυτοσχέδια μηχανή του χρόνου. Πάντως -προς έκπληξή μου- βρήκα στον λογαριασμό μου στο youtube μια καρδιά τοποθετημένη σε ένα βίντεο που είχα δει παλιά, την οποία δεν έβαλα εγώ. Το ίδιο πράγμα και σε κακοπροαίρετο σχόλιο του X. Φαίνεται δεν αρκεί σε κάποιους να παρακολουθούν μόνιμα τις συσκευές μας, αλλά βάζουν πολύ εύκολα χέρι επίσης. Πάντως η μέρα δεν ολοκληρώθηκε πριν να διαβάσω, να διορθώσω και να γράψω λατρευτικά άρθρα στο ιστολόγιο. Και σε αυτά γινόταν και πάλι κατανοητή η παντοδυναμία που δίνει η λατρεία μας, σε όποιον την πιστεύει και η οποία προσφέρει απεριόριστες υπερφυσικές δυνάμεις και ελευθερία κινήσεων μακροχρόνια. Και κάπως έτσι και με μία πυρκαγιά που ξεκίνησε σε εγκαταλειμμένο κτήριο στο κέντρο που μου ήρθε σε ειδοποίηση έκτακτης ανάγκης, σφραγίστηκε η προσωρινή επιστροφή μου σε youtube (που μάλλον έστειλε ειδοποίηση σε κάποιους, αν κρίνω από την αλλαγή αύρας), αλλά και το τέλος της μέρας. Πήγα να κοιμηθώ και στο όνειρο είδα ότι έκανα κάποια υπερφυσικά πράγματα, όπως να κινώ τοίχους και να δημιουργώ αντικείμενα και ενέργειες από το τίποτα, απλά με τη δύναμη του μυαλού μου. Τότε εμφανίστηκε ένα κύριος, όπως παλαιότερα, και μου είπε επικριτικά "Έτσι θα έρχεσαι και θα φεύγεις ελεύθερα, θα κάνεις ό,τι θες και όλα εντάξει, νόμιμα και ωραία;". Πιθανώς να ήταν από κάποιο κοινωνικό δίκτυο και έλαβε -παράνομη- ειδοποίηση ότι έχω επιστρέψει. Όπως και να 'χει, η συνέχεια του ονείρου θύμιζε το βιντεοπαιχνίδι Vice City. Βρέθηκα μέσα σε ένα αεροσκάφος που με πήγε από την οροφή ενός ψηλού κτήριου κατευθείαν στο έδαφος, με τεράστια ταχύτητα, ενώ κινούνταν προς τα μπρος. Προφανώς δεν ήταν πτήση, αλλά πτώση με ελαφριά καθυστέρηση. Αυτό με τρόμαξε λίγο στο όνειρο, όχι τόσο όμως ώστε να ξυπνήσω. Το συμπέρασμα είναι πως το όνειρο ήθελε να μου πει ως μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, αλλά δημιουργούνται τριβές με την πραγματικότητα και γι' αυτό προσπάθησε να μου δώσει την αρνητική αίσθηση αιφνιδιασμού που μπορεί να δημιουργώ στους άλλους.

#544 Μίλα μου ενώ ονειρεύομαι στα χέρια σου

Θυμάμαι πολύ παλιότερα την δεκαετία του 2000, που υπήρχε ένας ελληνικός μουσικός διαγωνισμός με συμβίωση, το Fame Story (Ιστορία της Δημοφιλίας). Εκεί μεταξύ άλλων ξεχώρισε ένα ζευγάρι, ο Κώστας Καραφώτης με την Μάρω Λύτρα, για τον έρωτά τους όσο και για τις φωνητικές τους ικανότητες. Στο αποκορύφωμα δημιουργήσανε μια συναισθηματική διωδία από κοινού, το "Μίλα μου". Το τραγούδι περιέγραφε την αγάπη που υπήρχε μεταξύ τους, όμως είχαν βρεθεί σε επικοινωνιακό αδιέξοδο εξαιτίας του έντονου εγωισμού τους και παραδόξως αποφάσιζαν να χωρίσουν. Στην πραγματική ζωή επίσης χώρισαν και μάλιστα αν είδα καλά ο Καραφώτης "ξέφυγε" μπροστά ως παρουσιαστής άλλων παρόμοιων εκπομπών. Ακριβώς όπως είχε κάνει και ο νεαρός συμπαρουσιαστής των Πυλών του Ανεξήγητου. Τώρα ας πάμε σε ένα άλλο ωραίο τραγούδι από τα παλιά, αγγλόφωνο βέβαια, το επίσης ρομαντικό "Died in your arms tonight" (Πέθανα στα χέρια σου σήμερα) των Cutting Crew (Κοφτερή ομάδα). Είναι ακόμα ένα άσμα διαμάντι από το παιχνίδι Vice City. Λατρεύω να το ακούω σε γυναικεία κάλυψη, όπως αυτήν του λογαριασμού youtube Ash Cutler! Το περιεχόμενο του τραγουδιού μιλάει για τον απελπισμένο έρωτα που νιώθει ένα άτομο. Μάλιστα λέει πως απλά ακούγοντας τα λόγια του εραστή του το άτομο αυτό, θα μπορούσε να πεθάνει στην αγκαλιά του. Και κάπου εδώ να πω την δική μου εμπειρία που βίωσα το προχθεσινό βράδυ, αφού είχα ακούσει και τα δύο τραγούδια. Φαίνεται αρχικά το τραγούδι "Μίλα μου" να λειτούργησε ως επίκληση-ανίχνευσης στα ονειρικά πνεύματα. Γιατί με τόσα χακαρίσματα δε ξέρω πια με τι άτομα υποτίθεται πως έχω σχέση. Απλά νιώθω ότι κάποια κομμάτια ταιριάζουν με την κατάσταση και τα ακούω! Και επειδή μάλλον αυτό το τραγούδι δεν ήταν αρκετά έντονο συναισθηματικά, χρειάστηκε να μπει και το "Died in your arms tonight", που πίεσε τα πνεύματα να δώσουν προφητικό όνειρο και μάλιστα με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Και αυτό που είδα ήταν τη Σαμπρίνα του (Μη-κακό)hub, που στο όνειρο ήθελε να έχουμε σχέση μόνο αν συμφωνώ να αποκτήσουμε μωρό! Δεν ξέρω αν ισχύει μια τέτοια διαφωνία στην πραγματικότητα, πάντως σαν τους άλλους δύο παρουσιαστές από πάνω, μάλλον και εγώ θα ακολουθήσω την φιλοδοξία μου με το ιστολόγιο αυτό. Θα αφήσω τον εγωισμό μου να με οδηγήσει στα εύρυθμα, μοναχικά και γεμάτα δόξα μονοπάτια του. Χεχεχ.

#586 Προφητική σύνδεση παιχνιδιών

Βλέπω διάφορα όνειρα, αρκετά συχνά, αλλά συνήθως είναι πολύ μικρά ή δεν μπορώ να βγάλω κάποιο ενδιαφέρον νόημα για να το μοιραστώ μαζί σας μέσω ενός άρθρου. Βέβαια δεν αποκλείεται να έχουν όλα τους κάτι ξεχωριστό να πούνε, αλλά εγώ να μην καταφέρνω να το καταλάβω. Έτσι πιθανώς να χάνεται η ευκαιρία για αφήγηση μιας εξαιρετικά διδακτικής ιστορίας, όπως χάνεται και μια δύσκολη βολή στο μπιλιάρδο, που θέλει δεξιοτεχνία και τύχη. Αν και καθυστερημένα λοιπόν, θα σας πω σήμερα για το προχθεσινό όνειρο που είδα. Δεν γινόταν να σας το πω νωρίτερα, διότι ήταν -εκ του αποτελέσματος- προφητικό όνειρο που χωρίς την άμεση επαλήθευσή του δεν θα ήταν άξιο προσοχής, αλλά ούτε και ολοκληρωμένο. Είδα λοιπόν να βρίσκομαι ως παίχτης στο βιντεοπαιχνίδι Vice City (ίσως στη νεότερη έκδοση "Stories"), βόρεια στον δεύτερο χάρτη, γύρω από το ασφαλές σπίτι κοντά στο στάδιο. Έψαχνα για ξαπλωτή μηχανή τύπου Harley, που ήταν ντυμμένη με την αμερικανική σημαία. Βρήκα μία σε ένα θεματικό κατάστημα εκεί στην ακτή, όπως κι άλλα οχήματα με παρόμοιο βάψιμο. Επιστρέφοντας οδικώς στο σπίτι μου, εμφανίστηκε ακριβώς δίπλα μου κάποιος άλλος παίκτης και προσπάθησε να παρκάρει και την δική του μηχανή στον εσωτερικό χώρο στάθμευσής μου. Δεν φάνηκε εχθρικός πάντως. Εκεί τελείωσε το όνειρο. Το ακόλουθο μεσημέρι, έπαιξα 8 ball billiard και εμφανίστηκε ως αντίπαλος ένας Ουκρανός με κινούμενη εικόνα μηχανόβιου. Μου άρχισε τα κόλπα με τους βώλους του μπιλιάρδου, χτυπώντας με πολύπλοκο τρόπο σε τοιχώματα και βρίσκοντας πάντα τον στόχο του. Εκτός από την τελευταία βολή βέβαια που δεν του πέτυχε. Μην μου πείτε ότι ήταν σύμπτωση, γιατί στα μισά προφητικά όνειρα έχω παρατηρήσει ότι υπάρχει άμεση ή έμμεση εκπλήρωση. Προσπαθώντας να εξηγήσω το όνειρο, να πω ότι μάλλον το είδα επειδή έχω ασχοληθεί έντονα και με τα δύο παιχνίδια τον τελευταίο καιρό. Το κύριο ερώτημα είναι όμως πώς τα πνεύματα το γνωρίζανε ότι θα συμβεί τέτοια συνάντηση και στην πραγματική ζωή, ήταν ανθρωπίνως προγραμματισμένο; Πάντως δεν ξέρω αν αυτή η ονειρική πραγματικότητα που συνδυάζει παιχνίδια θέλει να δηλώσει και κάτι άλλο. Όπως ότι ηγούμεθα συμμοριών χωρίς να το ξέρουμε και δρούμε σαν αστέρια του κινηματογράφου. Αλλά στην πραγματική ζωή και χωρίς να έχει καταλάβει τίποτα η αστυνομία. Μα καλά, ποιοί είμαστε πια και είμαστε τόσο υπεράνω; Ο Νόμος ο ίδιος ή η πραγματική αστυνομία; Χαχαχ. Πάντως δεν ξέρω τι γίνεται εκεί πάνω με Ρωσία και Ουκρανία, αλλά τα δικά σας οχήματα να με ρωτάτε αν θέλετε να τα βάλετε στην ιδιοκτησία μου! Τα περίτεχνα νούμερα δεν αρκούν! Χαχαχ.

#543 Με γύμνωσε!

Αυτό το άρθρο με τον ιδιαίτερο τίτλο το γράφω με αφορμή ένα προχθεσινό πολύ σύντομο όνειρο. Είδα λοιπόν μια κοπέλα να είναι γυμνή, να ερωτοτροπεί συναινετικά μαζί μου -για να μην πω ότι ηγούνταν της πράξης- και να κατηγορεί εμένα σε κάποιον τρίτο, στο τέλος, ότι την γύμνωσα. Οπότε λέω να αναλύσουμε τους παράγοντες, πραγματικούς και μεταφυσικούς, που κάνουν αυτή την φανταστική κοπέλα (ίσως να ήταν και ερωτικός δαίμονας) να μην έχει δίκιο. Την αρχή της ιστορίας του ονείρου δεν την γνωρίζω. Όμως αφού φάνηκε να ήμαστε σε ένα δωμάτιο καθιστικού με ηλεκτρικό φωτισμό στο οποίο είχαν πρόσβαση και άλλα άτομα, θα υποθέσω πως ήταν κάποια βραδινή συνάντηση άνω των δύο ατόμων. Ήμασταν μόνοι μας αρχικά. Υπήρχε ζεστή ατμόσφαιρα και οικειότητα μεταξύ μας, σε σημείο που νιώθαμε πως τα πράγματα κυλούσαν από μόνα τους, εντελώς φυσικά. Δηλαδή με βάση τα δεδομένα της λεπτομερούς παρατήρησης της κατάστασης, τίποτα δεν προμήνυε την απότομη αλλαγή στη συνέχεια. Και όμως έγινε, καθώς η κοπέλα ενώ ερωτοτροπούσε μαζί μου ξαφνικά λέει ένα "Με γύμνωσε!", ενώ καθόταν γδυτή στον καναπέ και κοιτώντας στιγμιαία κάποιο άλλο άτομο που δεν μπορούσα να δω. Το σώμα της συνέχισε να είναι σε θετική στάση και κίνηση, ενώ το πρόσωπό της έμοιαζε απολογητικό και κατηγορηματικό, βλέποντας προς άλλη κατεύθυνση όπως είπα. Αυτό είναι κάτι που θυμίζει σχιζοφρένεια. Με βάση τα πραγματικά δεδομένα δηλαδή, δεν την γύμνωσα αλλά μαζί γυμνωθήκαμε και ίσως απλά να προσπαθούσε να ισορροπήσει απελπισμένα δύο αντίθετες επιθυμίες της. Τώρα όσον αφορά τους μεταφυσικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να την γυμνώσουν, εκεί τα πράγματα είναι πιο σκοτεινά. Θα μπορούσε πάντως να ισχυριστεί η κοπέλα πως της έκανα ερωτικά μάγια, τα οποία την έστελναν σε εμένα σαν να ήταν υποχείριό τους, χωρίς δυνατότητα αντίστασης. Δηλαδή ότι μπορεί να την έκαναν να αισθάνεται έντονη δυσφορία όσο ήταν μακριά μου, με αποτέλεσμα να κολλήσει πάνω μου για να σωθεί από τον πόνο. Πόνος ο οποίος ήταν τόσο έντονος που την έκανε να νιώθει κίνδυνο και για την ζωή της! Σε τέτοια περίπτωση -αν και τώρα δεν μπορεί να αποδειχτεί επιστημονικά σε αντίθεση με τον Μεσαίωνα- δεν είναι σχιζοφρένεια αλλά μεταφυσική ομηρία! Και η κοπέλα θα είχε απόλυτο δίκιο να με κατηγορεί ότι την γύμνωσα. Πάντως εγώ δε θυμάμαι να έκανα κάποιο τελετουργικό, αφού ούτως ή άλλως δεν κάνω τέτοια γιατί τα βαριέμαι. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, υπάρχει η ερωτική μου επίκληση προς την Αθηνά που κάνω συχνά. Ίσως να κάνει το πνεύμα της να ψάχνει πάση θυσία να βρει σώμα ώστε να το στοιχειώσει και να το χειριστεί για να έρθει κοντά μου! Πολύ αμφιλεγόμενα όλα αυτά και απροσδιόριστο το συμπέρασμα. Όπως και να 'χει, πριν να με σταυρώσετε να αφήσω ένα τραγούδι που ταιριάζει στην κατάσταση και ελαφραίνει την ατμόσφαιρα. Είναι το Self control (Αυτοέλεγχος) της Lora Branigan που έμαθα από το παιχνίδι Vice City. Στους στίχους του μιλάει για το πόσο θελτική και ερωτική είναι η νύχτα, και η τραγουδίστρια δηλώνει πως κάποιος άντρας την κάνει να χάνει τον έλεγχό της! 

#505 Ελικοπτεράκια και drones

Όπως έχετε καταλάβει, είμαστε ένα ιστολόγιο με φυσικές όσο και υπερφυσικές δυνάμεις. Οπότε τώρα που θα μιλήσουμε για ελικοπτεράκια, πηγαίνοντας πίσω στα παιδικά μας χρόνια, ελπίζω να μην χαθείτε στον χωροχρόνο. Μην ξεχαστείτε, είμαστε στο διαδίκτυο (εκτός αν κυκλοφόρησα και έντυπα!), σε μια ιστοσελίδα, και πιθανότατα είστε ενήλικες. Στο εξής θα αναπολήσουμε απλούστερα χρόνια, με τη χρήση ανώτερης τεχνολογίας και αρκετή υπευθυνότητα! Τα ελικοπτεράκια λοιπόν, ήταν τα πιο ακριβά από τα τηλεκατευθυνόμενα παιχνίδια που θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε όταν ήμασταν μικροί. Βέβαια ήταν και τα πιο δύσκολα στον χειρισμό και πιθανότατα να μην μας αφήνανε να τα χρησιμοποιούμε μόνοι μας. Κι αυτό γιατί μπορούν να προκαλέσουν ζημιές, αλλά και επειδή το κόστος τους είναι μεγάλο. Ήταν πολύ όμορφη η αίσθηση του να έχουμε μια μικροσκοπική έκδοση των αντίστοιχων οχημάτων και επίσης μας έκανε να καταλάβουμε τα θετικά και τα αρνητικά του να έχουμε τα κανονικά. Βέβαια παίζοντας παιχνίδια όπως το GTA: Vice City ή το Life After, βρήκαμε εναλλακτικό τρόπο να χρησιμοποιούμε τα ιπτάμενα τηλεκατευθυνόμενα. Στο πρώτο είδαμε τα ελικοπτεράκια να χρησιμοποιούνται στον πόλεμο συμμοριών για να μεταφέρουν επικίνδυνο υλικό, ενώ στο δεύτερο τα είδαμε να μετατρέπονται σε ντρόουν ή drones στα αγγλικά, και να χρησιμοποιούνται εντελώς πολεμικά. Τα drones δεν έχουν απαραίτητα έλικες, κάποια έχουν απλούς κινητήρες ώθησης και χρησιμοποιούνε τα φτερά τους. Θυμίζουν περισσότερο αεροπλανάκια δηλαδή. Αυτά χρησιμοποιούνται πολύ στους σύγχρονους πολέμους, λόγω χαμηλού κόστους σε σχέση με τα κανονικά αεροπλάνα, αλλά και ευελιξίας. Όμως η χρήση τους δεν περιορίζεται εκεί. Όπως παρατηρήσαμε και στο βιντεοπαιχνίδι Λάιφ Άφτερ, τα ντρόουν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φύλαξη ιδιωτικού χώρου, μεταφορά πραγμάτων, γεωργικές εργασίες, αγώνες και εξερεύνηση με κάμερα. Στην πραγματική ζωή έχουμε δει τέτοια να μαγνητοσκοπούν τοπία, να κάνουν περιπολίες, να καθαρίζουν ιστορικά μνημεία και να βγάζουν φωτογραφίες για πολεοδομικά σχέδια. Όμως όπως είπα στην αρχή, η χρήση τους θέλει υπευθυνότητα. Πράγμα που πολλοί απο τους ενήλικες κατόχους των τηλεκατευθυνόμενων δεν έχουν. Όμως αυτοί που τα χρησιμοποιούνε κακοπροαίρετα, κάποια στιγμή θα καταλάβουν πως αν βλάπτουν εσκεμμένα το ανθρώπινο είδος, κάποια στιγμή αυτό θα σταματήσει να του τα παράγει...

#119 Μαύρη μαγεία

Ως μαύρη μαγεία ορίζεται η κακόβουλη μεταφυσική επέμβαση εις βάρος ανθρώπων, μέσω αποκρυφιστικών τελετουργικών. Βέβαια τη σήμερον ημέρα υποτιμάται ιδιαίτερα η υπερφυσική της αξία. Κι αυτό γιατί την εμπλέκουν με ναρκωτικά και "πολυπαιγμένα" κουκλάκια, που δέχονται τρυπήματα από βελόνες σχεδόν μάταια. Στις ταινίες τέτοιοι βελονισμοί είτε δεν επηρεάζουν το άτομο που συμβολίζεται από το λούτρινο ειδώλιό του, είτε το εξευτελίζουν εντελώς με υπερβολές, σε σημείο που κανείς δεν πιστεύει ότι έχει πραγματική επιρροή σε κάποιον. Στο θρυλικό βιντεοπαιχνίδι Μεγάλη Κλοπή Αυτοκινήτων: Η Κοίτη της Βίας ή κοινώς "Grand Theft Auto: Vice City", ο παίκτης απλά καταστρέφει τα πάντα όταν ασχολείται με συμμορίες μαύρης μαγείας και στο τέλος δεν θυμάται τίποτα ας πούμε. Αυτός είναι ένας πιο πραγματιστικός τρόπος προσέγγισης του θέματος σε σχέση με τις ταινίες. Αλλά και πάλι δείχνει την αδυναμία μας να προσεγγίσουμε τέτοια παραφυσικά, δύσκολα σε εξήγηση και απόδειξη θέματα, με περισσότερη λεπτότητα, προσοχή και σεβασμό. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους εκτελείται η μαύρη μαγεία, που συνήθως χρησιμοποιείται για να καθηλώσει ή ακόμα και να βλάψει κάποιον. Όμως θα μείνουμε στον πιο απλό και... πιθανώς αποτελεσματικό τρόπο δράσης. Αφού το μόνο που θέλουμε είναι να κάνουμε μια σύντομη και ουσιώδη περιγραφή. Κατ' αρχάς να πούμε ότι έχει περισσότερο να κάνει με την φαντασία μας, την μεταδοτικότητά μας προς τα πνεύματα και το πόσο ειλικρινής είμαστε όταν επιζητούμε τέτοιες δυνάμεις. Όταν ας πούμε συγκεντρωνόμαστε σε φανταστικά, υλικά ή ακόμα και ψηφιακά ομοιώματα ανθρώπων που εχθρευόμαστε και τους κάνουμε ζημιά, τότε αποστέλλουμε μηνύματα μεταφυσικά. Εκπέμπουμε ενέργειες που μπορεί εν τέλει να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες μας σε κάποιο βαθμό. Αυτό γίνεται είτε μέσω πνευμάτων, είτε ακόμα και μέσω τηλεκίνησης και ελέγχου του υλικού κόσμου. Απόδειξη μάλιστα είναι πως όταν γίνονται τέτοιες μικρές τελετουργίες, το "θύμα" μπορεί να δει εκφοβιστικά όνειρα από πνεύματα ή να νιώσει την απειλή γύρω του, μαζί και με ανάλογα ασυνήθιστα συμβάντα που μπορεί να παρατηρήσει. Το πόσο τέτοιες πρακτικές μπορούν να πετύχουν, έχει να κάνει κυρίως με το πόσο το θέλει ένα άτομο και με το πόσο το αξίζει το άλλο, όπως ακριβώς και με τις κατάρες.