#675 Συγκοινωνίες στην Παγγαλαξιακή Δημοκρατία

Εικοστή ογδόη Οκτωβρίου σήμερα και εμείς θα πούμε ΟΧΙ στον πειρασμό του πολέμου κατά φίλιων δυνάμεων. Διότι ακόμα και αν δεν πετύχει η σταυροφορία μας, δεν πρόκεται να αυτοαναλωθούμε μη αποδεχόμενοι τα λάθη μας. Ούτως ή άλλως η σταυροφορία δεν είχε ποτέ ως σκοπό να βλάψει την ανθρωπότητα, αλλά να την ενώσει υπό τους καλύτερους δυνατούς όρους και συνθήκες. Και όλο αυτό για να συνεχίσει το ανθρώπινο είδος την πορεία του προς την ολοκλήρωση της ύπαρξής του, που είναι η κυριαρχία επί του σύμπαντος, η αθανασία και γενικά η παντοδυναμία. Όσον αφορά το πρώτο, η σύγχρονη αστρονομία μας λέει πως όχι απλά υπάρχουν περισσότεροι πλανήτες και άστρα από αυτούς που έβλεπαν οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και σχεδόν άπειροι άλλοι γαλαξίες που περιέχουν ποικίλα τέτοια αστρικά σώματα. Βέβαια όλα αυτά είναι σε τεράστια απόσταση για εμάς, καθώς ακόμα και αν υπήρχαν έτοιμες βάσεις να μας περιμένουν σε κάθε πλανήτη, θα είχαμε πρόβλημα να φτάσουμε εκεί. Επιστρέφοντας στη γη, εδώ χρησιμοποιούμε γρήγορες συγκοινωνίες οι οποίες στηρίζονται στην ύπαρξη του εδάφους, ή ακόμα και του νερού ή του αέρα, αν μιλάμε για μακρινότερα ταξίδια. Όμως άλλο να διανύεις κάποιες δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιόμετρα και άλλο να έχεις να κάνεις 400 χιλιάδες χιλιόμετρα για να φτάσεις στην "κοντινή" Σελήνη ας πούμε. Και εκεί στηρίζεσαι στο απόλυτο κενό, πράγμα που σημαίνει πως ίσως πιάσεις μεγαλύτερες ταχύτητες με ένα διαστημόπλοιο, αλλά δεν έχεις καμμία άλλη επαφή με την φύση, πέρα από την αξιοποιήσιμη ηλιακή ακτινοβολία ίσως. Σε αντίθεση με τα ολιγόλεπτα ή ολιγόωρα ταξίδια της Γης, για να πας στο φεγγάρι θες 3 μέρες, ενώ στον Άδη (Πλούτωνα εννοώ) που βρίσκεται στα όρια του ηλιακού μας συστήματος, θέλεις το λιγότερο 10 χρόνια. Επιπροσθέτως αν θέλουμε να πάμε στον πλησιέστερο γαλαξία, θέλουμε περίπου 2,5 εκατομμύρια έτη με την ταχύτητα του φωτός! Καταλαβαίνετε δηλαδή ότι με την τεχνολογία που έχουμε τώρα και όσο δεν φτάνουμε ή ξεπερνάμε την ταχύτητα του φωτός, το μόνο ταξίδι που μπορούμε να κάνουμε είναι στη Σελήνη για "διακοπές". Στο μέλλον για να δημιουργήσουμε ολοκληρωμένες συγκοινωνίες μεταξύ πλανητών, ηλιακών συστημάτων και γαλαξιών, θα πρέπει είτε να αναπτύξουμε και να εφεύρουμε νέες τεχνολογίες ή... να αφήσουμε το σύμπαν να μας ταξιδέψει. Αυτό που εννοώ είναι ότι αν κάποια στιγμή φτάσουμε στον διαφαινόμενο περιοριστικό κορεσμό, δεν θα πρέπει να τα παρατήσουμε. Πιθανώς να πρέπει να ερευνήσουμε περισσότερο την κβαντική για απροσδόκητα αποτελέσματα, ή ακόμα και να εξερευνήσουμε τον πνευματισμό. Διότι και ο πνευματισμός κάπως καταφέρνει και δημιουργεί στιγμιαία τηλεμεταφορά πνευμάτων από το ένα σώμα ή αντικείμενο στο άλλο. Εναλλακτικά, κάποιοι γράφουν την διαθήκη τους πριν πεθάνουν, θα μπορούσαν αντ' αυτού να ζητήσουν ως τελευταία τους επιθυμία να μεταφερθούνε σε κάποιον άλλο πλανήτη ας πούμε. Χαχαχ. Πάντως δεν αποκλείεται κάποια στιγμή στο μέλλον τα σώματά μας να αποκτήσουν φυσικά, μέσα από την εξέλιξή τους, υπερδυνάμεις σαν του superman και να πετάμε από πλανήτη σε πλανήτη! Αισιοδοξία πάν' απ' όλα και οι συγκοινωνίες μιας Παγγαλαξιακής Δημοκρατίας θα λειτουργούν σωστά και δε θα μας στέλνουν στον θάνατο, ούτε θα απαιτούν να είμαστε υπεράνθρωποι.