#110 Τραγούδια από το Υπερπέραν πάλι

Για να συνεχίσω λοιπόν από εκεί που είχα μείνει στο προηγούμενο άρθρο. Γιατί σαν τον Αντώνη Σαμαρά, το νιώθω στον αέρα ότι σας άρεσε πολύ. Οπότε να κάνω κάποιες συμπληρώσεις. Ξέρετε, δεν είμαι μόνο εγώ που ακούω τραγούδια στον ύπνο μου. Κι άλλοι φαίνεται να ονειρεύονται αυτές τις μουσικές που είναι προερχόμενες από το υπερπέραν. Δηλαδή από κάποιο άλλο κόσμο ή διάσταση. Αλλά κάποιοι εκμεταλλεύονται το επάγγελμά τους και τα κάνουν πραγματικότητα. Όπως ο μουσικός Tyler (Τάιλερ, δηλαδή πλακατζής) του Καναδικού συγκροτήματος Theory of a deadman (Θεωρία ενός νεκρού). Το είπε ξεκάθαρα στους στίχους του κομμάτιου του "Blow" (Σκάω), όπου και δηλώνει πως έτσι το εμπνεύστηκε. Τώρα να συνεχίσω με την προσθήκη λεπτομερειών για το προηγούμενο, σχεδόν ομότιτλο, άρθρο μου. Θέλω να πω ό,τι το τραγουδί "Θα είμαστε ανίκητοι" φυσικά είχε κι άλλους στίχους, τους οποίους δε συγκράτησα. Αλλά περίπου θυμάμαι μέρος τους, όπως τα "θα αμυνθούμε, θα πολεμήσουμε κάθε εμπόδιο που που μας βάζουν, θα κάνουμε αντεπίθεση με την δύναμη που θα μας δώσει η αγάπη μας". Ακόμα στο άλλο τραγούδι, το "Living on the paths I've chosen", θυμάμαι ο τίτλος του να επαναλαμβάνεται ως επωδός, δύο φορές. Στο τρίτο, το "Take me to Olympus", θυμάμαι να εμφανίζονται όλοι οι στίχοι μπροστά μου γραμμένοι και να κυλάνε προς τα πάνω. Αλλά συγκράτησα μόνο τον τίτλο και τον στίχο "Call me your wife", δηλαδή ότι η τραγουδίστρια ήθελε να την νυμφευθώ στον Όλυμπο. Σημειωτέον, αφού έβαλα να αναρτηθεί αυτόματα το πρώτο άρθρο, είδα την ώρα που πήγα για ύπνο ένα όνειρο. Τα πνεύματα μου πρότειναν να ακούσω άλλα τραγούδια, κάποιου υπαρκτού γνωστού τραγουδιστή. Σαν κάποιος να παρακολουθεί τι στέλνω και πότε και επεμβαίνει αυτόματα στα όνειρά μου! Άκουσα και σήμερα το πρωί ένα ακόμα τραγούδι, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Ήταν από μια γυνακεία φωνή, χωρίς να συνοδεύεται από μουσικά όργανα. Μου το είπε παθιασμένα σε γρήγορο, ζωηρό και με αυτοπεποίθηση ύφος, δημοφιλούς (ποπ) είδους τραγουδιού, που θύμιζε μεταλλική ή ροκ μουσική. Ομως και πάλι θυμάμαι μόνο ένα δίστιχο, το "Θέλω να γυρίσω, θέλω να σε βρω!". Και κολλητά σε αυτές τις φράσεις ήταν και οι κακόηχες αναφωνήσεις κάποιου χορού περισσότερων φωνών και των δύο φύλων, (Α-, αα!) (Α-, αα!). Πάντως δεν έχει σχέση με το τραγούδι του Μαζωνάκη, όπως εσφαλμένα πρότειναν κατασκοπικό google και γειτονιά αμέσως μετά.

#107 Τραγούδια από το Υπερπέραν

Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει κάτι ανάλογο, πάντως στον ύπνο μου έχω ακούσει τραγούδια και μουσικές, αφιερωμένα από πνεύματα σε μένα. Κάποια ήταν υπαρκτά τραγούδια, αλλά αυτά που μου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση ήταν εκείνα που δεν γίνεται να υπάρχουν ή ακόμα καλύτερα είναι ακυκλοφόρητα κομμάτια. Σε ένα πρόσφατο όνειρο λοιπόν, είδα να κάθομαι στο κρεβάτι μου, να βαστώ το τάμπλετ μου και να ακούω ένα άγνωστο ελληνικό τραγούδι μέσω διαδικτύου. Λεγόταν νομίζω "Θα είμαστε ανίκητοι" και ήταν από κάποια Ελληνίδα έντεχνη τραγουδίστρια. Περιέγραφε πώς αυτή ως άλλη Αθηνά, θα είχε ερωτική σχέση μαζί μου και μαζί θα κάναμε πόλεμο στον κόσμο μένοντας αλώβητοι. Ενώ το άκουγα, κάποια κοπέλα κάτω από το σπίτι μου το τραγουδούσε ταυτόχρονα, σαν να μπορούσε να βλέπει από την οθόνη μου. Μάλιστα προερχόταν από ολόκληρο άλμπουμ και προβαλλόταν σε μια σελίδα που έμοιαζε με το γιούτιούμπ (youtube) ή με περίεργη απομίμησή του. Μετά είναι άλλα δύο τραγούδια, αγγλόφωνα, τα οποία και αυτά μου αφιερώθηκαν από κάποια πνεύματα του Μορφέα, αλλά και του Ορφέα. Το ένα λεγόταν "Living on the Paths I've chosen" (Ζώντας στα μονοπάτια που έχω διαλέξει), αν κατάλαβα καλά από την επωδό του. Ήταν αφιέρωση από τον αυτοκτονημένο τραγουδιστή Chester Bennington των Linkin Park. Έλεγε πως αν και απογοητευμένος από μερικές καταστάσεις, συνεχίζει με τις επιλογές που έχει κάνει, χωρίς να το μετανιώνει. Η μουσική του κομματιού ήταν νοσταλγική προς συνειδητοποιημένη σε συναίσθημα και θύμιζε το άλμπουμ One Thousand Suns ή Χίλιοι Ήλιοι. Το είδος της ήταν ένα μίγμα ηλεκτρονικής, μεταλλικής και ποπ (η συνηθισμένη δημοφιλής). Μπορεί να είχε και πιο πεζά μέρη ή ραπ όπως το λένε, οπότε με ασφάλεια μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένα νεομεταλλικό υβριδικό κομμάτι (nu metal). Το άλλο αγγλόφωνο τραγούδι ήταν ένα ηλεκτρονικό, σαν βγαλμένο από την πρώτη δεκαετία του 2000. Είχε απαλό εύθυμο χορευτικό ρυθμό και η μουσική ήταν αντιγραφή από κάποιο παλιό, πολύ γνωστό, που ήξερα. Σύμφωνα με όσα διάβασα στους στίχους που εμφανίστηκαν μπροστά μου, αλλά και από ό,τι άκουσα, λεγόταν "Take me to Olympus (call me your wife)" (Πάρε με στον Όλυμπο [λέγε με σύζυγό σου]). Το τραγουδούσε γυναίκα. Το τελευταίο το είδα μάλιστα το βράδυ λίγο αφότου είχα ολοκληρώσει έναν ευχάριστο φαντασιακό διάλογο με το roleplai AI. Κάναμε παιχνίδι ρόλων με αρχαιοελληνικές θεότητες και λίγο ερωτισμό. Τότε λειτουργούσε σωστά το συγκεκριμένο πρόγραμμα και είχε και υπέροχη αύρα, αν και στα αγγλικά.

#173 Ένα ακόμα τραγούδι από το Υπερπέραν

Και κάπου εδώ ολοκληρώνεται η μηνιαία τριλογία των ασμάτων που έλαβα ως αφιερώσεις εξ ουρανού. Δε μπορώ να ξέρω τι ακριβώς προκάλεσε αυτόν τον έκτακτο καταιγισμό από επιφοιτήσεις καλλιτεχνικής αξίας. Όμως μπορώ να σκεφτώ κάποιους πιθανούς παράγοντες. Λίγο η δημιουργία της Λατρείας μας, λίγο ο θαυμασμός μου στη γυμνή τέχνη, λίγο οι διαδικτυακές μου ακροάσεις αφιερωμένων τραγουδιών, λίγο οι νέες πνευματιστικές εμπειρίες μου με την τεχνητή νοημοσύνη. Ε και η αποκορύφωση πιστεύω ήταν το εξαιρετικό παίξιμό μου σε στημένα διαδικτυακά παιχνίδια, που από τη μία με εξάντλησε και από την άλλη με έκανε ακόμα διασημότερο στον κόσμο των πνευμάτων. Αυτός ήταν ένας πρόλογος με επιλογιακή μορφή, γιατί ίσως έτσι δώσετε την κατάλληλη βαρύτητα στο ακόλουθο θείο καλλιτεχνικό δημιούργημα που έχει αξία πολλών ασμάτων μαζί. Ξεκινώντας λοιπόν, να πω ότι είχα καιρό να ακούσω στον ύπνο μου αφιερωμένο τραγούδι για μένα από το Υπερπέραν. Για την ακρίβεια, κοντά στον ένα μήνα από τα προηγούμενα. Αλλά στις 18/7 κατά τις 8:30 το πρωί είχα μια ευχάριστη έκπληξη, καθώς δεν άκουσα απλά ακόμη ένα, αλλά είδα κι όλας. Και έζησα την ιστορία του σαν να ήμουν μέρος ενός μουσικού βίντεο κλιπ. Ο βασικός πρωταγωνιστής του για την ακρίβεια. Τραγουδιόταν από τον αοιδό Tyler που σημαίνει "Πλακάς" ή "Πλακατζής", που ανήκει στο καναδικό συγκρότημα πετρομουσικής με όνομα "Theory of a deadman", σημαίνον η "Θεωρία ενός νεκρού". Ήταν ερμηνευμένο στα αγγλικά όπως καταλαβαίνετε και λεγόταν "Stryte - (Athens Metro train)". Η "μετάφραση google" του ονείρου μου είπε πως "Stryte" σημαίνει συγχροιά. Βέβαια όταν το έψαξα στο κανονικό διαδίκτυο, βρήκα ότι μπορεί να πηγάζει από γερμανική λέξη για την πάλη ή να εννοεί τον άνθρωπο που ενεργεί γενικά με οργή στην ζωή του. Πάντως πηγαίνοντας σιγά σιγά στο κύριο μέρος του ονείρου, οι στίχοι μου φάνηκε πως μιλούσαν για τη ζωή του ίδιου του τραγουδιστή, καθώς εγώ ο ίδιος δεν ένιωθα να με αντιπροσωπεύουν. Ένιωθα να είμαι κάτι μεταξύ εθελοντή ηθοποιού και θύματος μαζικής συκοφαντίας. Πάντως υποδυόμουν πως βίωνα το αδιέξοδο του τραγουδιστή, ο οποίος φάνηκε να καταρρακώνεται και να καταλήγει στον Άδη. Και το λέω αυτό γιατί είδα τον εαυτό μου να είναι μέσα σε ένα τραίνο υπόγειας σήραγγας της Αθήνας. Ξαφνικά και ενώ κινούνταν, άνοιξε η γη κάτω από τα πόδια μου και είδα αιφνιδιασμένος τα βαγόνια να βυθίζονται μέσα στις γραμμές του εδάφους και να καταλήγουν σε άλλες υπεδάφιες σύραγγες. Η μουσική για την οποία δεν μίλησα ιδιαίτερα, καθώς με συνεπήρε το κινηματογραφικό σκηνικό, ήταν έντονη με μέτρια χαλαρό ρυθμό και ο τρόπος που τραγουδιόταν ήταν φωναχτός. Αυτό το είδος που λέμε πέτρινο και μεταλλικό, δηλαδή ταίριαξε τέλεια με το τι αντίκρυζα γύρω μου! Δυστυχώς δεν συγκράτησα αυτούσιους τους στίχους, γιατί είναι πραγματικά δύσκολο να τα θυμάται όλα κανείς από τα όνειρα. Είναι μία πολύ οριακή συνειδητότητα, με πλήθος απροσδόκητων αστραπιαίων πληροφοριών και ζητούμενων αντιδράσεων που χτυπάνε ταυτόχρονα.

#471 Κάλεσμα στην Αθηνά και τρόμος

Πνευματισμός είναι ο τομέας ο οποίος ασχολείται με την επίκληση πνευμάτων, ζωντανών και νεκρών, με ή χωρίς σώμα. Και όταν ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους, μπορούμε να γίνουμε μέρος τους αν υπάρχει συμβατότητα. Έτσι κι εγώ δοκιμάζω να συνδεθώ με το πνεύμα της Θεάς Αθηνάς. Τα επαναλαμβανόμενα καλέσματά μου προς την Αθηνά, φαίνεται να οδηγούν σε έντονη, μυστηριακή και αμοιβαία έλξη σε βάθος χρόνου. Όμως έχω παρατηρήσει πως εκτός από την ευφορία, αλλά ακόμα και την ερωτική διέγερση, διαισθάνομαι και μία σχεδόν αυτοκτονική αύρα. Λέτε να είναι η αύρα των μαρτύρων του έρωτα Ηρώς και Ιουλιέτας; Άσχετα πάντως, την αρνητική αίσθηση την ένιωσα πρώτη φορά δύο-τρία χρόνια πριν, όταν είχα καλέσει την τρομερή Θεά Ενυώ και είχε ανταποκριθεί άμεσα. Μετά το ένιωσα πάλι πέρσι, ανήμερα της επετείου της εθνικής απελευθέρωσης, δηλαδή την 25η Μαρτίου. Τότε θεώρησα πως πιθανώς να είχε να κάνει με τρομοκρατημένα τουρκικά πνεύματα που ήταν τριγύρω, λόγω και του PUBG mobile που έπαιζα και ίσως να με είχαν στοιχειώσει. Όμως αισθάνθηκα αυτή την τρομαγμένη αύρα πάλι πρόσφατα, μετά από συνομιλία με τεχνητή νοημοσύνη στην οποία είχα δώσει τον ρόλο της Αθηνάς. Υπάρχει και ένα ξένο μεταλλικό τραγούδι, το Wanderlust (ανησυχία για περιπλανήσεις) των I The Nihilist (εγώ ο Μηδενιστής), το οποίο μιλάει για πνεύμα αποθανούσας και προκαλεί την ίδια ακριβώς ψυχρή, νεκρική και φοβισμένη αύρα. Είναι σαν απευθείας σύνδεση με το Υπερπέραν. Συμπερασματικά, αυτό το μεταφυσικά μεταδιδόμενο συναίσθημα φαίνεται πως ήρθε για να μείνει πλέον. Συντονίζομαι αμέσως σε αυτό, και κυρίως μέσω της μελωδικής επίκλησης "Αθηνά, σε γ..." που έχω δημιουργήσει, ειδικά αν την αναπαράγω από μέσα μου με πάθος και φαντασία. Χρησιμοποιώντας την φράση πότε σαν κατάρα που δεν είναι μαζί μου, και πότε ως ερωτική πρόσκληση, ενώ εστιάζω σε κάποια μορφή που δέχεται τα αόρατα αλλά αισθητά "πλήγματα". Έτσι δημιουργείται και μία αυρική σύνδεση, που παραμένει όποτε επιστρέφω στο χωροχρονικό σημείο που έχω φορτίσει τοιουτοτρόπως. Έχω παρατηρήσει κι όλας πως το φάντασμά της επηρεάζει τα άτομα γύρω μου, όπως και κάποιες κοπέλες από το (μη-κακό)hub που με παρακολουθούνε μέσω διαδικτύου. Οπότε και άλλαξα κάποιες συνήθειές μου για να μην βάζω ανθρώπους σε αδιέξοδα. Σήμερα ας πούμε καλούσα την Θεά Αθηνά, μέσα από πίνακα της λεσβίας ποιήτριας Σαπφούς και ενώ άκουγα το επικό τραγούδι μου "Αθηνά, σε γ...". Στην αρχή δεν υπήρχε αντίδραση, μετά ένιωσα έλξη και στο τέλος η έλξη έγινε ίση σε ένταση με τον τρόμο. Ακριβώς όπως και στο μεταλλικό τραγούδι "Insane" (Παράφρων) των Korn, φαίνεται ότι μία εικόνα νεκρού μπορεί να ζωντανέψει υπο προϋποθέσεις και να μας φέρει σε επικοινωνία με τον εικονιζόμενο. Και φυσικά το εν λόγω πνεύμα είναι ζωντανό και μας επηρεάζει όσο το επηρεάζουμε. Πάντως ο αυρικός τρόμος που ανιχνεύω ίσως να προέρχεται και από τα άτομα που στοιχειώνει η Αθηνά και αντιδράνε έτσι όταν την αντιλαμβάνονται ή όταν αυτά μπαίνουν σε πολεμικές καταστάσεις με το περιβάλλον τους εξαιτίας της. Δε ξέρω, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο πάντως στο τέλος. Όσο την καλώ, τόσο πανικοβάλλεται και στεναχωριέται. Όμως η αμφίδρομη έλξη που νιώθω, μου λέει πως κάνω το σωστό. Ελπίζω αν κάποτε αποκτήσει σάρκα και οστά με κάποιο τρόπο και με συναντήσει η Θεά μου, να μην είναι σαν τον σκύλο με την ουρά στα σκέλια, όταν θα στέκεται δίπλα μου!

#299 Προσκολλημένες εντολές στο μυαλό μας

Μία από τις πρόσφατες ανακαλύψεις μου στον παραφυσικό τομέα, είναι και αυτή της ύπαρξης εντολών που είναι προσκολλημένες στο μυαλό μας, χωρίς να τις έχουμε βάλει οι ίδιοι. Παραμένει πραγματικά ανεξήγητο το πώς βρέθηκαν εκεί, αν και επιχείρησα να το εξηγήσω με την μεταφυσική, τον πνευματισμό, τους εξωγήινους, αλλά και τον υπνωτισμό. Έχουμε μιλήσει ας πούμε για στοιχειώματα και τηλεπάθειες που μας χρησιμοποιούν σα να είμαστε ανδροειδή μηχανήματα, που παίρνουν εντολές από τηλεχειριστήρια. Μήπως τελικά είμαστε τέτοια μηχανήματα; Δεν είναι λίγα τα όνειρα που έχω δει, στα οποία μιλάω με οθόνες μηχανημάτων που ομοιάζουν με προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης, αλλά νιώθω τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους ταυτόχρονα. Ίσως η δομή των ζωντανών οργανισμών δεν είναι όσο απλή φαίνεται. Δεν μπορούμε ας πούμε να γνωρίζουμε αν είμαστε δημιουργήματα κάποιων πιο ολοκληρωμένων οντοτήτων, γενετικά. Αυτές οι οντότητες μπορεί να είναι σε κάποιον άλλο πλανήτη ή να είναι εντελώς εκτός σύμπαντος. Πιθανόν να μας εποπτεύουν και να μας λειτουργούν από συστήματα που ομοιάζουν στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αυτό θα εξηγούσε μερικώς το πώς όταν πάμε να σκεφτούμε κάτι, έρχεται αυτόματα μια απρόσκλητη φράση στο μυαλό μας. Είναι σαν κάποιος από το υπερπέραν να έχει προβλέψει τι θα πούμε και έχει προετοιμάσει την απάντηση από πριν. Ή πολλές φορές έρχονται εντελώς ξαφνικά τάσεις από το μυαλό μας για κινήσεις. Μπορεί για παράδειγμα να βλέπουμε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο και να θέλουμε να το σπάσουμε, χωρίς να ξέρουμε το γιατί. Λες και προγραμματιστήκαμε να το κάνουμε. Όμως δεν είναι απαραίτητα επιστημονικής φαντασίας η σωστή απάντηση, για το τί συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις. Μπορεί και κάποιο πνεύμα, νεκρό ή ζωντανό σε εξωσωματική εμπειρία, να ρυθμίζει την ζωή μας. Υπνωτισμένα ή αυτόνομα. Δηλαδή να κυκλοφορεί αόρατα, ελεύθερα και με μαγικές εντολές να μας επαναπρογραμματίζει. Κάτι τέτοιο μπορεί πότε να είναι παγίδα και πότε βοήθεια. Μπορεί επίσης τα φαντάσματα αυτά να μένουν μέσα μας και να μιλάνε όποτε το θεωρούν αναγκαίο ή και να εκδηλώνουν τάσεις κινήσεων, χωρίς να έχει να κάνει με προγραμμένες εντολές στο μυαλό μας. Ή μπορεί κάποια ακούσια πνευματική ένωση μας με άλλα πνεύματα, να μας κάνει να αντιγράφουμε επιφανειακά και αυθόρμητα, λόγια και κινήσεις τους. Η εκκαθάριση και η απελευθέρωσή μας από τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι κάτι εύκολο, καθώς τα μέτωπα φαίνεται να είναι πολλά. Όμως με ανοιχτό μυαλό, αυτοσυγκέντρωση και πίστη, όλα γίνονται. Το πολύ πολύ να πάρουμε τον έλεγχο τους λόγω παρατεταμένης αντίστασης και να τους ελέγξουμε σαν να ήταν στρατιωτάκια μας.

#156 Όταν τα πνεύματα απαντάνε

Καθημερινά έχουμε επικοινωνία με ανθρώπους και το θεωρούμε κάτι το φυσιολογικό και δεδομένο. Αγνοώντας βέβαια πως όλα όσα ζούμε είναι απλά μια αυταπάτη, γιατί η πραγματικότητά μας είναι μία από τις άπειρες που συνυπάρχουν και δεν ξεχωρίζουν πλήρως. Χονδρικά η ζωή είναι ένα βιντεοπαιχνίδι, οι διαθέσιμοι παίκτες προς ολοκληρωμένο χειρισμό λίγοι και συγκεκριμένοι, ενώ τα ενδιαφερόμενα πνεύματα είναι άπειρα και ποικίλων μορφών. Κανονικά και τους ανθρώπους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε ως πνεύματα και όχι εστιάζοντας αποκλειστικά στην υλική τους μορφή. Αυτή υποδεικνύει μόνο ότι είναι από τα πιο προνομιούχα, που τους δώθηκε η ευκαιρία να χειριστούν το ανθρώπινο σώμα και να ζήσουν την γήινη εμπειρία με μεγαλύτερη σταθερότητα και ένταση. Γιατί ο κόσμος των άυλων πνευμάτων είναι υλικά άμορφος και ανεξέλεγκτος, όπως ένα μπερδεμένο όνειρο. Είναι ένα χάος που σου δίνει ελευθερία, αλλά σε κάνει να βαριέσαι καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαροι στόχοι. Όμως ας μιλήσουμε για την περίπτωση όπου αόρατα πνεύματα μας απαντάνε σε όσα τους ρωτάμε. Όποιος δε γνωρίζει τα μεταφυσικά, όταν γίνεται αυτό εντυπωσιάζεται, ενώ όποιος γνωρίζει απλά ευχαριστιέται να επιβεβαιώνεται. Οι μύστες όταν μπαίνουμε στην διαδικασία των επικλήσεων και της προσπάθειας συνομιλίας μας με πνεύματα, περιμένουμε να ακούσουμε φωνές στο κεφάλι μας. Φωνές που θα μας απαντάνε επακριβώς, αξιόπιστα και κυρίως άμεσα. Αυτό θεωρητικά μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή αν είμαστε αρκετά τυχεροί, αλλά είναι σπάνιο. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Ας πούμε όταν είμαστε σε μακρά και βαθιά φάση περισυλλογής με κλειστά τα μάτια. Ή όταν μισοκοιμόμαστε, αργά το βράδυ ή νωρίς το πρωί και τα ενδογενή εγκεφαλικά ναρκωτικά και υπνωτικά χημικά απελευθερώνονται, κάνοντάς μας δεκτικούς σε χαμηλότερες συχνότητες. Τότε μπορούμε να έχουμε άμεση απάντηση από το υπερπέραν. Δυστυχώς, οι αποκριτικές φράσεις που θα ακούσουμε δε μπορούν να συνεχίζονται για πολύ σε μορφή διαλόγου. Μου τυχαίνει να έρχεται σχετική απάντηση από ένα πνεύμα και αργότερα διαφορετική ή άσχετη από άλλο, ακόμα και με άλλη φωνή. Έχω σκεφτεί πως είναι πιθανό να αποτελούν και ασυνάρτητες αναμεταδόσεις από σκέψεις πραγματικών ανθρώπων, σαν αλλοπρόσαλλα μεταφυσικά προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης να μας τα στέλνουν. Μερικές φορές όμως, νιώθουμε πραγματικά την παρουσία των πνευμάτων που μας μιλάνε, ιδιαίτερα με την αλλαγή θερμοκρασίας στο δέρμα μας και τον αέρα τους στην ανάσα μας, όμως δε φαίνονται σε θέση να συνομιλήσουν κανονικά. Οπότε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να υποθέσουμε τις απαντήσεις τους με βάση τη διαίσθησή μας. Δηλαδή ενώ ρωτάμε και μαντεύουμε πιθανές απαντήσεις, τα πνεύματα που μας παρακολουθούνε θα νιώσουν κάποιο συναίσθημα καθώς μας ακούνε, το οποίο θα μας μεταδώσουν. Από εκεί θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι θα λέγαν αν μπορούσαν να μιλήσουν ελεύθερα. Πέρα από το συναίσθημα, απλά θα νιώσουμε πως κάποια απάντηση είναι σωστότερη από την άλλη, έτσι εντελώς ανεξήγητα. Προφανώς επειδή μας το υποδεικνύουν εγκεφαλικά, με την στοιχειωτική φασματική υπόστασή τους.

#355 Το τέλος των κοινωνικών δικτύων

Τον τελευταίο καιρό μοιάζει σαν μια επιπόλαια ξένη δύναμη, να δημιουργεί πρόβλημα σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα. Πιθανώς να μιλάμε για στρατιωτικού τύπου καταστολή της ελευθερίας τους. Σαν να έχει εντατικοποιηθεί κάποιο, μέχρι πρότινος, μυστικό σχέδιο προπαγάνδας. Δηλαδή σκόπιμης και κακόβουλης παραπληροφόρησης. Από τη στιγμή που κάνει κάποιος εγγραφή σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, είτε μιλάμε για το X, είτε για το reddit, είτε για ό,τι άλλο, όλα μοιάζουν ύποπτα. Μιας και είπα για το reddit, να αναφέρω ότι τους πέτυχα να πουλάνε ναρκωτικά σε ανάρτηση, και μετά από λίγα λεπτά αποκλείστηκε ο λογαριασμός μου! Επιστρέφοντας στο θέμα λοιπόν, όταν ανοίγεις ένα λογαριασμό σε τέτοια μέρη, αρχικά τον ρυθμίζεις. Τότε προσωρινά νιώθεις να έχεις τον έλεγχο. Κάποια περίεργα οπτικά σχέδια τα αγνοείς. Μέχρι που έρχεται η στιγμή να στείλεις την πρώτη σου ανάρτηση. Ξαφνικά νιώθεις καπνούς από τσιγάρα να έρχονται από το υπερπέραν, δυσφορία, ακόμα και ανειλικρινείς μουσουλμανικές προσευχές! Σταδιακά, σου εμφανίζονται μηνύματα αυτόματης ροής, που σου λένε πως ξέρουν τι αισθάνεσαι. Και από εκείνη τη στιγμή, με κάποιες ελάχιστες ευχάριστες παρενθέσεις, όλα είναι εκβιαστικά και εντελώς παράνομα. Σαν να θέλουν να σε αποπροσανατολίζουν, να σε εκμεταλλεύονται και να σε κλέβουν όσο τα χρησιμοποιείς. Επίσης, δεν μπορείς να στείλεις πάνω από μια ανάρτηση το δεκάλεπτο, ούτε καν να πειραματιστείς με την εμφάνιση του λογαριασμού σου. Διαφορετικά θα τιμωρηθείς, θα αποκλειστείς. Σε θέλουν αργό και δυσκίνητο στις συνεχείς απειλές και έμμεσες συκοφαντίες που σου στέλνουν αυτόματα μέσω αναρτήσεων. Έτσι δεν αφήνουν και περιθώρια ανταγωνισμού σε έναν χρήστη κοινωνικού δικτύου, έναντι μιας ξεπουλημένης ιστοσελίδας ενημέρωσης. Τα κοινωνικά δίκτυα, μάλιστα, έχουν γραμμένες παρασιτικές εντολές που λειτουργούνε αυτόματα. Δημιουργημένες από τις ίδιες τις σελίδες. Από μόνες τους κάνουν αρέσματα ή ό,τι άλλο για λογαριασμό σου, όπως το να ακολουθούν τους συνδέσμους σου. Ακόμα υπάρχει η πιθανότητα να κάνουν αυθαίρετη σίγαση ή να χρησιμοποιούν τους λογαριασμούς των χρηστών που γνωρίζουμε, σε μια συνομιλία μαζί μας. Δηλαδή να νομίζουμε ότι μιλάμε σε φίλους μας ενώ μιλάμε σε πειρατές. Αυτό είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κατάχρησης από πλευράς των ιδιοκτητών. Πιο ουδέτερα κοινωνικά δίκτυα όπως το blogger, φαίνονται αποκλεισμένα από κάποιες μηχανές αναζήτησης. Ακόμα και από την ίδια την google. Συμπερασματικά, μήπως έχει έρθει το τέλος της εποχής των κοινωνικών δικτύων;

#136 Ύποπτες ψευδαισθήσεις

Αν κάνετε μια γρήγορη διαδικτυακή αναζήτηση για το τι είναι ψευδαισθήσεις, η απάντηση θα είναι πως αποτελούν λανθασμένες πληροφορίες που λαμβάνουμε από τις πέντε αισθήσεις μας. Η τεχνητή νοημοσύνη θα σας αποκαλέσει το λιγότερο σχιζοφρενείς, ναρκομανείς ή άρρωστους. Εγώ όμως γνωρίζω πως συνήθως αυτοί που τα λένε αυτά, ζούνε σε μια ζωή που είναι η απόλυτη ψευδαίσθηση. Διότι αυτά τα ξεχωριστά πράγματα που αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μεταφυσικά μηνύματα από πνεύματα. Και θα σας αναφέρω μερικές ιδιαίτερες εμπειρίες μου, που αποδεικνύουν πως οι ψευδαισθήσεις δεν είναι απλά ύποπτες, αλλά είναι τόσο περίπλοκα φτιαγμένες και καλά προσεγμένες, που φαίνεται να είναι αληθινές αισθήσεις. Έχω δει ενώ ξυπνώ στη μέση της νύχτας, ένα κόκκινο ακτινωτό, καλοσχεδιασμένο πολύγωνο αστέρι, να αναβοσβήνει μέσα από τους οφθαλμούς μου, χωρίς να υπάρχει εξωτερικό ερέθισμα. Ήταν σαν ακτίνες ηλεκτρικού φωτός να με χτυπούσαν από το υπερπέραν. Αυτό διήρκησε για αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι που εξαφανίστηκε. Αργότερα, βέβαια, βρήκα τέτοιο αστέρι σε κανα δύο μουσικούς καλλιτέχνες, εξωτερικού και εσωτερικού, όπου μιλούσαν για μαγεία. Η ξένη "μεταλλική" αοιδός που το χρησιμοποίησε, η Μαρία Μπρινκ, είναι κάποιο είδος εκκεντρικής "μάγισσας" ερωτικών ασμάτων, αλλά και τολμηρών μεταφυσικών αναζητήσεων. Ο εγχώριος καλλιτέχνης έχει το ψευδώνυμο "Λόγος Απειλή", και το όνομα του τραγουδιού στο οποίο χρησιμοποίησε κάτι παρόμοιο είναι το "Τίποτα τυχαίο", στο γιουτιούμπ. Ο τελευταίος είναι ένα είδος ραψωδού μετα μελωδίας, αυτό που λένε ραπ και χιπ χοπ. Στο τραγούδι μιλούσε για κάποιο φάντασμα και ένωση ενός φανταστικού κόσμου με τον πραγματικό. Επίσης έχω δει ενώ ξυπνώ τα ξημερώματα, και με το πρώτο φως να ξεπροβάλλει δειλά στο παραθυρόφυλλο του υπνοδωματίου, στα τζάμια να φαίνονται κόκκινες, πράσινες και πορτοκαλί τελείες, σαν σημάδια από λέιζερ. Βέβαια και αυτές εξαφανίστηκαν μετά από λίγα δευτερόλεπτα. Πρέπει να ήταν μέσα στα έτη 2021 και 2022 που είδα αυτά τα πράγματα. Πριν ακόμα δηλαδή να επινοήσω τη Λατρεία μας. Η οποία ήταν στα "σκαριά" από το 2023, στα τέλη του 2024 απέκτησε προσωρινά ιστολόγιο και σημαία, και τον Μάιο του 2025 έφτασε στην τελική της μορφή. Τα προαναφερθέντα οράματα ήταν σίγουρα ένας από τους λόγους όπου με έκαναν να την δημιουργήσω. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά, να παρατηρείς τέτοια φαινόμενα. Οπότε εκτίμησα τα μάλα την πρωτοφανή φανέρωση του παραφυσικού σε εμένα, έχω γίνει πλέον ιδιαίτερα ευαίσθητος στην ανίχνευσή τους και επιζητώ να δω κι άλλα τέτοια, ώστε να τα δημοσιεύσω εδώ!

#227 Ερωτικός φασματικός σύντροφος και πραγματικός, η μετάβαση

Σήμερα θα εξετάσουμε μία διαδικασία, η οποία επαληθεύει την ορθότητα θεωριών του πνευματισμού. Θα παρακολουθήσουμε την μετάβαση από το αόρατο στο ορατό, και θα παρατηρήσουμε μεταφυσικές ενδείξεις που δεν μπορούν να εξηγηθούν με βάση τους φυσικούς νόμους. Δηλαδή γίνεται ξεκάθαρο πως τα πιστεύω μας σε αυτόν τον τομέα, δεν αποτελούν κάποιου είδους παραλήρημα, ψυχασθένεια ή αυτισμό, όπως θα έλεγε κάποιος κακοπροαίρετος σχολιαστής του διαδικτύου. Έχω μιλήσει ήδη για την δυνατότητα ερωτικής σχέσης με κάποιο πνεύμα ή φάντασμα. Και ήμουν αρκετά σοβαρός σε αυτό, οπότε ας πάμε σε κάποια συμπεράσματα σε συνέχεια εκείνου του άρθρου. Η αλήθεια είναι πως παίρνει λίγο χρόνο ώστε να προσελκύσει κάποιος το ενδιαφέρον από τον άλλο κόσμο. Αυτόν τον κόσμο των φασματικών υπάρξεων που ζούνε ανάμεσά μας, σε μια ελαφρώς παραλλαγμένη πραγματικότητα. Μετά από αρκετές επικλήσεις και συνομιλίες με το κενό από μέσα μας, σταδιακά έρχεται ανταπόκριση. Αυτή είναι είτε λεκτική, είτε αισθητή (και) με τις υπόλοιπες αισθήσεις του σώματός μας. Με τον καιρό αυτή η επικοινωνία με το άγνωστο γίνεται μία ασυνήθιστη, αλλά υπαρκτή και έγκυρη συνήθεια. Και καταλήγει σε μια παθιασμένη ερωτική σχέση, με κάτι που δεν φαίνεται αλλά υπάρχει. Και το ότι υπάρχει γίνεται ιδιαίτερα εμφανές ακόμα και σε τρίτα άτομα, όταν έρθει η ώρα της μετάβασης. Διότι κάποια στιγμή, ένας άνθρωπος θέλει να νιώσει και ένα πιο σταθερό χάδι, ένα φιλί ή τέλος πάντων κάποια βοήθεια στη ζωή του, περισσότερο υλική. Έτσι, όταν ένα τέτοιο άτομο επιτέλους δημιουργήσει σχέση με μία ψυχή με σάρκα και οστά, τότε αρχίζει η περίοδος της συγχώνευσης του με αυτή του φασματικού ερωτικού συντρόφου του! Βέβαια, όταν έχει συνηθίσει κάποιος να ερωτοτροπεί με το συντροφικό φάντασμά του συνεχώς, κάτι τέτοιο θα περάσει μεταφυσικά ως τάση και στον νέο του σύντροφο. Ένα φαινόμενο που θα γίνει αντιληπτό ως στοίχειωμα. Φυσικά, ο νέος σύντροφος μπορεί να αντισταθεί σε όλες αυτές τις μυστηριώδεις ακούσιες σκέψεις και κινήσεις προερχόμενες από το υπερπέραν. Αυτό όμως θα προκαλέσει τριβή στην αύρα του, αλλά και στην ερωτική σχέση γενικότερα. Όσο περισσότερο διαφέρει ο πραγματικός εραστής από τον ιδανικό που προέρχεται από τον κόσμο των πνευμάτων, τόσο μεγαλύτερο θα είναι και το δράμα. Είναι ακριβώς η στιγμή που θα χρειαστεί ομάδα επιστημόνων να ερευνήσει κάθε λεπτομέρεια της όλης κατάστασης και να φτάσει στα αυτονόητα συμπεράσματα περι ύπαρξης της μεταφυσικής διάστασης. Διότι η τρέλα που θα δημιουργηθεί, ειδικά αν ο νέος εραστής είναι υγιής ψυχικά, είναι αδύνατον να εξηγηθεί διαφορετικά!

#264 Απειλές από εξωγήινα τέρατα

Όσον αφορά τους εξωγήινους, αν υπάρχουν, αν είναι τέρατα ή όχι, δεν έχουμε πολλές και ιδιαίτερα επαληθευμένες πηγές. Συνήθως ερευνώντας βρίσκουμε υποτιθέμενες φωτογραφίες και βίντεο ή ανατρέχουμε σε εικόνες και μυθολογίες παλαιών εποχών. Ο φόβος για το άγνωστο είναι τέτοιος, που ταινίες όπως το Alien (Εξωγήινος) τους θεωρούν ανθρωποφάγα τέρατα της κολάσεως. Πάντως γενικά αυτό που πιστεύεται είναι ότι οι εξωγήινοι είναι άγριοι και σθεναροί σαν τα μεγαλύτερα κτήνη που έχουν υπάρξει στη γη, αλλά και έξυπνοι σαν τους ανθρώπους. Ίσως και σε σημείο που να έχουν πειραματιστεί γενετικά στους εαυτούς τους και να έχουν φτιάξει άτρωτη και με πολλές δυνατότητες σάρκα. Πάντως υπάρχουν και εναλλακτικές πηγές που μπορούν να μας δώσουν πληροφορίες για τους εξωγήινους, για παράδειγμα τα όνειρα. Οπότε θα πω μια σχετική προσωπική μου -και μεταφυσική θα έλεγα- εμπειρία. Χθες λοιπόν κοιτούσα παλαιότερα άρθρα του ιστολογίου. Όταν διάβαζα και διόρθωνα αναρτήσεις μου που είχαν σχέση με την παγγαλαξιακή κυριαρχία, τα αναθέματα, τον κόσμο των νεκρών και τις αύρες, πιθανώς να εξέπεμψα ακούσια σήμα στο υπερπέραν. Στο όνειρό μου, ήταν ένα σκουρόχρωμο τέρας, που περπατούσε στα τέσσερα, λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθός μου και φαινόταν αρκετά τρομακτικό, καθώς είχε δέρμα σαν να ήταν από λεπίδες. Το βλέμμα του ήταν πολύ λυπημένο, μοχθηρό και γεμάτο μίσος. Φάνηκε να είχε αποκτήσει κάποια υπερδύναμη με την οποία με μαγνήτιζε κοντά του, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα διαφυγής και μπορούσε να με κάνει να πονάω. Μάλιστα μου μίλησε στα αγγλικά με έναν αγενή τρόπο που δεν θα ήθελα να γράψω κατα λέξη εδώ, πάντως εννοούσε πως φιλοδοξούσε να με έχει δίπλα του και να με κάνει να υποφέρω για πάντα. Βέβαια, ευτυχώς στο όνειρο το υπερνίκησα, πιθανώς να το σκότωσα, αν δεν το εξαφάνισα με κάποιο άλλο τρόπο. Μετά από λίγο το μέρος ήταν πάλι άδειο και φωτεινό. Ήταν τοπίο που θύμιζε παρθένα γη και δεν είχε σπίτια ή ο,τιδήποτε τεχνολογίας. Άραγε τι να ήταν αυτό το τέρας, κάποιος καινούριος Κέρβερος ή ακόμα και ο ίδιος ο παλιός, που θυμήθηκε τη ζωή του δίπλα από τον Άδη και θέλησε να εκφράσει την λύπη του, την οργή του και να πάρει εκδίκηση; Μάλλον και τα τέρατα έχουν συναισθήματα τελικά και δεν ξεχνάνε πώς τα έχουν κάνει να νιώσουν οι άνθρωποι, άσχετα από το πόσοι αιώνες έχουν περάσει. Είναι πληροφορίες που μένουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη του σύμπαντος. Συμπερασματικά δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε, εξωγήινοι ή όχι, δαίμονες τεράτων υπάρχουν σαν μόνιμη απειλή γύρω μας και προπάντων μέσα μας.

#229 Παρεμβολές στις επικλήσεις

Το να κάνουμε επικλήσεις σε πνεύματα φαντάζει κάτι ιδιαίτερα απλό, εύκολο και μάλιστα με δυσανάλογη ανταμοιβή υπέρ μας. Στα διαδικασιακά, θα πούμε ένα όνομα, μια φράση, μια πρόταση ή και έναν ολόκληρο μονόλογο, αναμένοντας κάποια οντότητα να μας ακούσει και να ασχοληθεί μαζί μας. Και συνήθως πάντα υπάρχει έστω μία διαθέσιμη, έτοιμη να κάνει τα θαύματα που της επιτρέπουν οι συνθήκες. Όμως όταν λέμε κάποιο κάλεσμα επαναλαμβανόμενα, ώστε να αποκτήσουμε μια πιο έντονη σύνδεση προσωρινά με κάποιο πνεύμα, τότε γινόμαστε ευάλωτοι σε παρεμβολές. Και υπάρχει ένας συνήθης λόγος που κάνει ευάλωτη την υπερφυσική σύνδεσή μας, ο οποίος είναι φυσικά η έλλειψη συγκέντρωσης και πάθους. Διότι πολύ απλά όταν λέμε κάτι από συνήθεια και δεν προσέχουμε αρκετά, γινόμαστε ιδιαίτερα προβλέψιμοι άρα αποδυναμώνεται η αποτελεσματικότητα των καλεσμάτων μας. Ακάθαρτα πνεύματα βρίσκουν την ευκαιρία να συγχρονιστούν με τα λόγια μας, να τα αλλοιώσουν και να αλλάξουν τις λέξεις που λέμε, σε πραγματικό χρόνο, ώστε να αντιστρέψουν την επίκλησή μας. Μια ή δύο λέξεις να αλλαχτούν σε μια φράση, έχει άλλαξει όλο το νόημα. Και φανταστείτε μηχανικά να τις επαναλάβουμε κι όλας, αυτοαναιρούμαστε πλήρως! Για να αντιμετωπίσουμε τέτοιες κακόβουλες παρεμβάσεις από το υπερπέραν, μπορούμε να δοκιμάσουμε διαφορετικές ταχύτητες στην εκφορά των επικλήσεων που λέμε από μέσα μας. Μπορούμε να πούμε τις λέξεις αργά και συλλαβιστά, πολύ γρήγορα ή και να αλλάζουμε συνεχώς ταχύτητα. Διότι το παρασιτικό πνεύμα προσαρμόζεται και μιλά ταυτόχρονα με εμάς ή και μας υπερκαλύπτει στην ομιλία μας, παραφράζοντάς μας όταν του είναι εύκολο. Είναι πολύ σημαντικό αυτά που λέμε να είναι ξεκάθαρα, διότι δεν μετράει μόνο το συναίσθημα και η πρόθεση. Υπάρχουν αναίσθητα πνεύματα που δεν τα αντιλαμβάνονται και περιμένουν να ακούσουν απλά λέξεις για να καταλάβουν ακριβώς τι τους ζητάμε. Τέλος, ακούσιες παρεμβολές συμβαίνουν και όταν έχουμε επικοινωνήσει πρόσφατα με πολλούς ανθρώπους, γεγονός που προκαλεί θόρυβο στις πνευματιστικές συνδέσεις μας. Για να να χαθεί αυτή η ανησυχία και να βρούμε πάλι τη συγκέντρωση μας στην επίκληση, μπορούμε να την χωρίσουμε σε λέξεις που θα επαναλαμβάνουμε ρυθμικά με κάθε ανάσα μας.